Rob Gronkowski
Rob James Gronkowski, pseud. Gronk[1] (ur. 14 maja 1989 w Amherst w Nowym Jorku) – były amerykański futbolista polskiego pochodzenia grający na pozycji tight end (TE) w National Football League (NFL). W swojej karierze reprezentował zespoły New England Patriots (2010–2019) oraz Tampa Bay Buccaneers (2020–2021).
Rob Gronkowski (2019) | |||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
198 | ||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Draft |
2010, numer: 42 | ||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||
| |||||||||||||
Zwycięzca Super Bowl w sezonach 2014, 2016, 2018 i 2020. Pięciokrotnie występował w Pro Bowl (2011, 2012, 2014, 2015, 2017), czterokrotnie wybrany do Associated Press All-Pro First Team (2011, 2014, 2015, 2017), wybrany do Patriots All-Dynasty Team oraz Patriots 2010s All-Decade Team. W 2026 roku włączony do The Patriots Hall of Fame. Ustanowił i posiada rekordy NFL i drużyny New England Patriots.
Po zakończeniu kariery futbolisty epizodycznie występował także jako zawodnik wrestlingu w ramach WWE w 2017 i 2020 roku jako uczestnik WrestleManii 33 i WrestleManii 36, zdobywca tytułów WWE 24/7 Championship i Slammy Awards.
Młodość i początki kariery
edytujUrodził się 14 maja 1988 roku jako czwarty z piątki dzieci w rodzinie Gordona i Diane (z domu Walters) Gronkowskich. Ojciec, właściciel firmy ze sprzętem do fitnessu, w młodości grał na pozycji guarda w Syracuse Orange (Syracuse University). Następnie podpisał kontrakt z drużyną z United States Football League New Jersey Generals, w której nie rozegrał jednak sezonu[2][1].
W szkole średniej Woodland Hills High School grał początkowo w koszykówkę (jako środkowy) i baseball (jako pierwszobazowy). Po rozpoczęciu gry w futbol występował na pozycji tight end (TE) i defensive end (DE), a także jako kopacz (K), ze względu na największą stopę w zespole. Już wówczas dał się poznać jako zdeterminowany, agresywny i obiecujący zawodnik. W jednym z meczów zdobył wszystkie punkty dla Woodland Hills poprzez przyłożenie, safety i przechwycenie fumble, po którym przebiegł pół boiska i zdobył przyłożenie[3]. Podczas gry w szkole średniej został uhonorowany następującymi tytułami: SuperPrep All-America, PrepStar All-America, Class 4-A Associated Press All-State, Fabulous 22 gazety „Pittsburgh Post-Gazette”, First Team All-Conference gazety „Pittsburgh Post-Gazette”, Platinum 33 gazety „Harrisburg Patriot-News”, Terrific 25 gazety „Pittsburgh Tribune-Review”[4].
Po ukończeniu szkoły średniej w 2007 roku rozpoczął naukę na Uniwersytecie Arizony, gdzie został zawodnikiem uniwersyteckiego zespołu futbolu amerykańskiego Arizona Wildcats[4]. W pierwszym sezonie 2007 złapał 28 podań, zdobył 525 jardów i sześć przyłożeń. W następnym sezonie złapał 48 podań, zdobył 672 jardy i 10 przyłożeń. Przed rozpoczęciem sezonu 2009 przeszedł operację przez co opuścił wszystkie mecze[1]. Uznany za jednego z lepszych zawodników na pozycji tight end w zespole z dobrymi umiejętnościami blokowania, łapania piłki, gry w polu i szybkością[4]. W trakcie gry w Arizona Wildcats zdobywał następujące wyróżnienia: All-Pacific 10 Conference football team[1], dwukrotnie John Mackey National Tight End of the Week honors, Associated Press All-American third-team w 2008, Freshman All-America honors i The Sporting News Freshman All-Pac-10[4].
| Drużyna | Sezon | Pozycja | Rozegrane mecze | Odebrane podania | Odebrane jardy | Przyłożenia |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Arizona Wildcats | 2007 | TE | 12 | 28 | 525 | 6 |
| Arizona Wildcats | 2008 | TE | 10 | 47 | 672 | 10 |
| Podsumowanie | 22 | 75 | 1197 | 16 | ||
Źródło: Rob Gronkowski, Sport Reference College Football [dostęp: 2026-05-04].
Kariera w NFL
edytujNew England Patriots
edytuj2010
edytujW drafice w 2010 roku został wybrany z 42 miejsca w drugiej rundzie przez New England Patriots[5], pomimo faktu, że w Arizona Wildcats rozegrał 22 mecze[1].
W sezonie 2010 rozegrał rozegrał 16 meczów z czego 11 od samego początku[6]. Swoje pierwsze przyłożenie w sezonie zdobył podczas pierwszego meczu z Cincinnati Bengals, w czwartej kwarcie, po jednojardowym podaniu od Toma Bardy’ego[7]. Już w trakcie swojego pierwszego sezonu w NFL ustanowił rekord drużyny w największej ilości odebranych podań na przyłożenie (10, receiving touchdown) w dwóch kategoriach, jako zawodnik na pozycji tight end oraz jako poczatkujący (rookie) w drużynie. Jego 42 przyjęte podania były drugim rezultatem w historii drużyny jeśli chodzi o poczatkującego końcowego. W trakcie meczu z Pittsburgh Steelers 14 listopada 2010 roku zdobył, jako pierwszy poczatkujący w historii Patriots, trzy przyłożenia. Drugi mecz z wieloma przyłożeniami (2) miał miejsce 26 grudnia z Buffalo Bills. 2 stycznia podczas meczu z Miami Dolphins pierwszy raz przekroczył granice 100 odebranych jardów w karierze, zdobywając 102 jardy[6.1][8].
2011
edytujW sezonie 2011 rozegrał od początku wszystkie mecze w drużynie, rozgrywając pięć meczów, w których zdobył ponad sto jardów. W sezonie tym ustanowił trzy rekordy NFL na pozycji tight end: odebranych jardów (1327), odebranych podań na przyłożenie (17) i ogólnej liczby przyłożeń (18)[6.2].
Podczas meczu z Indianapolis Colts, jako pierwszy końcowy od 1970 roku, w jednym meczu odebrał dwa podania na przyłożenie i zdobył przyłożenie wbiegając (rushing touchdown) do pola punktowego przeciwnika z piłką. Był to jednocześnie pierwszy od od 2006 roku rushing touchdown w wykonaniu zawodnika na tej pozycji[6.2][9]. W siedmiu meczach zdobywał dwa lub więcej przyłożeń, a w sześciu meczach z rzędu zdobył co najmniej jedno przyłożenie[6.2]. Rozegrał wszystkie trzy mecze fazy play-off, zdobywając 258 jardów, łapiąc 17 podań i zdobywając trzy przyłożenia[6.2].
W tym sezonie zdobył następujące wyróżnienia: Associated Press All-Pro First Team, All Pro gazety „Sports Illustrated”, All-NFL Team magazynu „Pro Footbal Weekly”, All-Pro „The Sporting News”, AFC Offensive Player of the Week (tydzień 14., mecz z Washington Redskins). Był to także pierwszy sezon, kiedy zagrał w Pro Bowl [10].
2012
edytujW sezonie 2012 rozegrał 11 meczów, grając od początku każdy. W całym sezonie zdobył 790 jardów, odebrał 55 podań i zdobył 11 przyłożeń[6.2].
28 października rozegrał swój najlepszy mecz, zdobywając dwa przyłożenia i 146 jardów przeciwko St. Louis Rams. 18 listopada w meczu z Indianapolis Colts doznał kontuzji ramienia, co sprawiło, że nie zagrał w pięciu kolejnych meczach. Tej samej kontuzji doznał 13 stycznia w meczu z Houston Texans. Pomimo kontuzji udało mu się zostać pierwszym końcowym w historii NFL, który zdobył w trzech sezonach z rzędu 10 lub więcej przyłożeń (2010–2012). Rozegrał także trzy mecze, w których zdobył 100 lub więcej jardów[6.2].
Został wytypowany drugi raz do meczu Pro Bowl, a także wybrany do Pro Football Writers Association’s All-NFL Team[6.2].
2013
edytujW związku z nawrotem kontuzji przedramienia nie zagrał w sześciu meczach sezonu[6.2][11].
Pierwszy mecz po kontuzji rozegrał 20 października z New York Jets, odbierając osiem podań i 114 jardów. Był to jego 10 mecz w karierze z ponad stu zdobytymi jardami, a zarazem rekord drużyny. 3 listopada, w spotkaniu z Pittsburgh Steelers, ustanowił nowy rekord drużyny w ilości meczów (11) z ponad stoma zdobytymi jardami. 18 listopada zdobył swoje 40. przyłożenie po podaniu od Brady’ego w karierze, co również stało się rekordem Patriots. 8 grudnia doznał kontuzji kolana w meczu z Cleveland Cavaliers[6.2]. W sezonie łącznie zdobył cztery przyłożenia, odebrał 39 podań i zdobył 592 jardy. Ponownie zakończył trzy mecze z ponad stu zdobytymi jardami[6.2].
2014
edytujW sezonie 2014 rozegrał 15 meczów sezonu zasadniczego, zaczynając 10 z nich. Odebrał w nich 82 podania, 1124 jardy i zdobył 12 przyłożeń. Rozpoczął także wszystkie trzy mecze rundy play-off, w których odebrał 16 podania, 204 jardów i zdobył po jednym przyłożeniu w każdym meczu[6.3].
26 października wyrównał swój życiowy rekord odebranych podań i zdobytych przyłożeń w meczu z Chicago Bears, łapiąc dziewięć podań, zdobywając 149 jardy i trzy przyłożenia[6.3][12]. 2 listopada w meczu z Denver Broncos wyrównał rekord dziewięciu odebranych podań[6.3]. 16 listopada w meczu z Indianapolis Colts zdobył jedno przyłożenie, co sprawiło, że był drugim zawodnikiem w historii drużyny pod względem odebranych podań na przyłożenie (51)[6.3][13]. 7 grudnia w meczu z San Diego Chargers, zdobywając jedno przyłożenie, został pierwszym w historii NFL tight endem z czterema sezonami ze zdobytymi 10 lub więcej przyłożeniami[6.3][14]. Rozegrał cały zwycięski mecz Super Bowl XLIX przeciwko Seattle Seahawks, odbierając sześć podań, zdobywając 68 jardów i jedno przyłożenie[6.2].
Trzeci raz w swojej karierze zagrał w Pro Bowl, został także nominowany do: Associated Press All-Pro First Team, Pro Football Writers Association’s All-NFL Team, MMQB All-Pro Team, All-Pro Team „The Sporting News”. Otrzymał również następujące tytuły: Associated Press Comeback Player of the Year, PFWA Comeback Player of the Year i Comeback of the Year „The Sporting News”[6.3].
2015
edytujW sezonie 2015 rozpoczął wszystkie 15 meczów sezonu zasadniczego, zdobywając 11 przyłożeń, odbierając 72 podania i 1176 jardów. Rozegrał także oba mecze rundy play-off[6.3].
10 września w meczu z Pittsburgh Steelers wyrównał rekord osobisty oraz New England Patriots meczu ze zdobytymi trzema przyłożeniami. Był to jego czwarty mecz z takim rezultatem[6.3][15]. W meczach z Buffalo Bills (20.09), Jacksonville Jaguars (27.09), New York Jets (25.10), Miami Dolphins (29.10) i New York Giants (15.11) zdobywał ponad 100 jardów. W meczu z Giants odebrał także najdłuższe, 76-jardowe podanie, w swojej karierze[6.3]. W tym sezonie rozegrał łącznie pięć meczów sezonu regularnego i jeden rundy play-off, w których zdobył ponad 100 jardów. Został jedynym końcowym w historii NFL z trzema sezonami z rzędu, w których zdobywał ponad 1000 jardów i dwucyfrowe przyłożenia, a także pierwszym tight endem z pięcioma sezonami z 10 lub więcej przyłożeniami[6.3]. Czwarty raz w karierze zagrał w Pro Bowl[6.4]. Uzyskał nominacje do Associated Press All-Pro First Team, Pro Football Writers Association’s All-NFL Team i All-Pro Team „The Sporting News”[6.3].
2016
edytujPierwszy raz został mianowany współkapitanem zespołu. W sezonie zasadniczym rozegrał osiem meczów, rozpoczynając sześć z nich. Odebrał 25 podań, zdobył 540 jardów i trzy przyłożenia[6.4].
Pierwszy mecz rozegrał 2 października z Buffalo Bills, ze względu na kontuzję nie zagrał z Arizoną Cardinals (11.09) i Miami Dolphins (18.09). W meczu z Cincinnati Bengals zdobył największą ilość jardów w jednym meczu (162), co uplasowało go z łącznym wynikiem 5837 jardów na czwartym miejscu w historii drużyny pod względem zdobytych jardów. 30 października odebrał długie pod względem długości 53-jardowe podanie. W tym samym meczu stał się szóstym zawodnikiem drużyny ze odebranymi 400 podaniami, jednocześnie był to jego 23 mecz w karierze, w którym przekroczył granicę 100 zdobytych jardów[6.4].
2017
edytujDrugi raz w karierze został mianowany współkapitanem drużyny[6.5]. Rozpoczął wszystkie 14 meczów sezonu zasadniczego, odbierając łącznie 69 podań, zdobywając 1084 jardów i zdobywając osiem przyłożeń. Grał także we wszystkich trzech meczach rundy play-off, notując wynik 16 złapanych podań, 218 zdobytych jardów i trzech przyłożeń[6.6].
24 września w meczu z Houston Texans zdobył swoje 70. przyłożenie w karierze. Żaden tight end w historii NFL nie zdobył tylu przyłożeń w 91 meczach[6.6][16]. 1 października po meczu z zespołem Carolina Panthers został zawodnikiem, który odebrał najwięcej jardów w podaniach od Toma Bardy’ego w New England Patriots w karierze[6.6]. W meczu z New York Jets (15.10) zdobył dwa przyłożenia i zanotował 15. mecz w karierze, w którym zdobył dwa przyłożenia lub więcej[6.6][17]. 26 listopada powtórzył rezultat z meczu z New York Jets ustanawiając rekord Patriots w ilości meczów z co najmniej dwoma przyłożeniami[6.6][18]. Po tym meczu dostał się także do dziesiątki tight endów wszechczasów z ilością odebranych jardów[6.4]. 17 grudnia w spotkaniu z Pittsburh Steelers odebrał najwięcej jardów w karierze - 168. W tym meczu złapał także dwa podwyższenia dwupunktowe, co dało New England Patriots zwycięstwo 27:24. Ze ten mecz otrzymał tytuł AFC Offensive Player of the Week[6.4][19]. W meczu rundy play-off z Jacksonville Jaguars odebrał jedno podanie na 21 jardów, co sprawiło, że został liderem pod względem odebranych jardów w play-offach przez końcowych w historii. Natomiast podczas meczu Super Bowl z Philadelphią Eagles zdobył 116 jardów, co był również najwyższym rezultatem pośród wszystkich tight endów w historii NFL[6.4].
Piąty raz został zaproszony do meczu Pro Bowl, a także uzyskał nominacje do Associated Press All-Pro First Team i Pro Football Writers Association’s All-NFL Team[6.5].
New England Patriots ustalili z Detroit Lions, że sprzedadzą Gronkowskiego, bez jego wiedzy, po zakończeniu play-offów w zamian za pierwszy i drugi wybór w drafcie 2018. Zawodnik nie chciał jednak współpracować w tej kwestii i zagroził, że zakończy karierę jeśli klub będzie chciał sfinalizować umowę[20].
2018
edytujW sezonie 2018 rozegrał 13 meczów, odbierając 47 podań, zdobywając 682 jardy i trzy przyłożenia. W fazie play-off rozegrał wszystkie trzy mecze, zdobywając 191 jardów i odbierając 13 podań[21].
Po meczu z Houston Texans (09.09), w którym grał również w formacji defensywnej, dostał się do najlepszej dwudziestki tight endów pod względem odebranych podań z wynikiem 481[6.7]. Ze względu na kontuzje nie grał w trzech meczach[6.8]. W meczu z Detroi Lions (23.09) odebrał cztery podania na 51 jardów, co sprawiło, że miał ich łącznie 7293 i uplasowało go na drugim miejscu pod względem ilości odebranych jardów od rozgrywającego. Po spotkaniu z Indianapolis Colts awansował na drugie miejsce w historii Patriots pod względem odebranych jardów. 14 października rozegrał od początku mecz z Kansas City Chiefs, w którym odebrał trzy podania na łączną odległość 97 jardów. Dwa z nich, w czwartej kwarcie, pozwoliły drużynie ostatecznie wygrać mecz 43:40[6.9][22]. Istotny wkład w ostateczne zwycięstwo drużyny miał w meczu z New York Jets (25.11) oraz meczu fazy play-off z Kansas City Chiefs (20.01.2019)[6.10]. W meczu Super Bowl LIII z Los Angeles Rams (03.02.2019) w czwartej kwarcie, przy remisem 3:3, odebrał 29-jardowe podanie, które przeniosło próbę na linię drugiego jarda na połowie przeciwnika, a Patriots zakończyli akcję przyłożeniem i zyskali prowadzenie 10:3, a mecz ostatecznie zakończył się zwycięstwem New England Patriots 13:3. Jego sześć odebranych podań w finale wysunęło go na pierwsze miejsce w historii Super Bowl pod względem ilości odebranych podań przez końcowego[6.5][23].
Koniec kariery
edytujW marcu 2019 ogłosił koniec kariery[24], swoją decyzję argumentował pogarszającym się stanem fizycznym, co miało negatywny wpływ na jego regenerację po meczach i problemy w dalszej grze. Problemy zdrowotne przekładały się negatywnie na jego zdrowie psychiczne[25].
Tampa Bay Buccaneers
edytuj2020
edytujW kwietniu 2020 zapowiedział powrót do zawodów i wyraził chęć ponownej gry z Bardym w jednym zespole. New England Patriots wciąż posiadali prawa do zawodnika i postanowili, że przejdzie on do Tampa Bay Buccaneers w zamian za siódmy wybór podczas draftu 2020[26].
W sezonie rozegrał i rozpoczął wszystkie 16 meczów. Złapał w nich 45 podań na łączną długość 623 jardów (10 wynik w NFL na pozycji tight end w sezonie) i zdobył siedem przyłożeń[27]. W meczu z Las Vegas Raiders (25.10) zdobył jedno przyłożenie, które było jednocześnie 80. przyłożeniem pary Gronkowski-Brady w sezonie. zasadniczym[27.1]. 24 stycznia 2021 roku, w meczu dywizyjnym fazy play-off z Green Bay Packers, w czwartej kwarcie odebrał 29-jrdowe podanie, które pozwoliło na podwyższenie wyniku kopem z pola i zabezpieczyło zwycięstwo Buccaneers[27.2][28]. W meczu Super Bowl LV z Kansas City Chiefs odebrał sześć podań i zdobył dwa przyłożenia, które sprawiły, że para Gronkowski-Brady zdobyła 14 przyłożeń w meczach fazy play-off, najwięcej w historii NFL. Biorąc pod uwagę występ w Super Bowl LII, wraz z Jerrym Ricem byli wówczas jedynymi zawodnikami w NFL, który wielokrotnie w Super Bowl zdobywali dwa i więcej przyłożeń. W tamtym czasie był także jedynym zawodnikiem Tampa Bay, który w meczach fazy play-off zdobywał wielokrotnie przyłożenia po złapaniu piłki w polu punktowym przeciwnika[27.2].
2021
edytujW marcu 2021 roku zespół przedłużył z nim kontrakt na rok o wartości 8 mln dolarów z możliwością zarobienia 10 mln z premiami[29].
W tym sezonie rozegrał 12 meczów sezonu zasadniczego, w których odebrał 55 podań, zdobywając 802 jardy i sześć przyłożeń. W fazie play-off rzegrał oba mecze, łapiąc dziewięć podań na 116 jardów i zdobywając jedno przyłożenie[10]. W związku z kontuzją nie rozegrał meczów w tygodniach 4–7[30]. Dopiero w meczu z Indianapolis Colts (28.11) zdobył ponad 100 jardów (123), łapiąc siedem podań. Mecz z Atlantą Falcons (05.12) był trzecim w sezonie, w którym zdobył dwa przyłożenia[30]. W ten sposób duet Gronkowski-Brady zdobył 90 przyłożeń w sezonie zasadniczym. Tylko para Peyton Manning-Marvin Harrison miała wówczas lepszy rezultat, bo aż 112 przyłożeń[31].
Drugie zakończenie kariery
edytuj21 czerwca 2022 roku, po 11 sezonach w NFL, ogłosił zakończenie kariery[32]. Jednak w listopadzie 2025 roku w FOX Sports ogłosił, że podpisze jednodniowy kontrakt z New England Patriots, aby zakończyć karierę sportową jako część jako Patriota[33][34].
W 2026 roku głosami kibiców New England Patriots został wybrany do The Patriots Hall of Fame jako 38 członek galerii sław[35].
Statystyki kariery w NFL
edytuj| Drużyna | Sezon | Pozycja | Rozegrane mecze | Odebrane podania | Odebrane jardy | Przyłożenia | Najdłuższe złapane podanie
(w jardach) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| NE | 2010 | TE | 16 | 42 | 546 | 10 | 28 |
| NE | 2011 | TE | 16 | 90 | 1327 | 17 | 52 |
| NE | 2012 | TE | 11 | 55 | 790 | 11 | 41 |
| NE | 2013 | TE | 7 | 39 | 592 | 4 | 50 |
| NE | 2014 | TE | 15 | 82 | 1124 | 12 | 46 |
| NE | 2015 | TE | 15 | 72 | 1176 | 11 | 76 |
| NE | 2016 | TE | 8 | 25 | 540 | 3 | 53 |
| NE | 2017 | TE | 14 | 69 | 1084 | 8 | 53 |
| NE | 2018 | TE | 13 | 47 | 682 | 3 | 42 |
| TB | 2020 | TE | 16 | 45 | 623 | 7 | 48 |
| TB | 2021 | TE | 12 | 55 | 802 | 6 | 42 |
| Podsumowanie | 142 | 621 | 9286 | 92 | - | ||
Źródło: Rob Gronkowski, Pro Football Reference [dostęp: 2026-05-08].
| Drużyna | Sezon | Pozycja | Rozegrane mecze | Odebrane podania | Odebrane jardy | Przyłożenia | Najdłuższe złapane podanie
(w jardach) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| NE | 2010 | TE | 1 | 4 | 65 | 0 | 37 |
| NE | 2011 | TE | 3 | 17 | 258 | 3 | 28 |
| NE | 2012 | TE | 1 | 0 | 0 | 0 | |
| NE | 2014 | TE | 3 | 16 | 204 | 3 | 46 |
| NE | 2015 | TE | 2 | 15 | 227 | 3 | 40 |
| NE | 2017 | TE | 3 | 16 | 218 | 3 | 27 |
| NE | 2018 | TE | 3 | 13 | 191 | 0 | 29 |
| TB | 2020 | TE | 4 | 8 | 110 | 2 | 29 |
| TB | 2021 | TE | 2 | 9 | 116 | 1 | 42 |
| Podsumowanie | 22 | 98 | 1389 | 15 | - | ||
Źródło: Rob Gronkowski, Pro Football Reference [dostęp: 2026-05-08].
Osiągnięcia w futbolu amerykańskim
edytujLista najważniejszych osiągnięć i tytułów[21][36][37][38]:
- 4x Super Bowl (XLIX, LI, LIII, LV)
- 5 występów w Pro Bowl (2011, 2012, 2014, 2015, 2017),
- 4x mianowany do Associated Press All-Pro First Team (2011, 2014, 2015, 2017),
- wybrany do NFL 2010s All-Decade Team,
- wybrany do NFL 100 All-Time Team,
- wybrany do The Patriots Hall of Fame (2026),
- wybrany do Patriots All-Dynasty Team,
- wybrany do Patriots 2010s All-Decade Team,
- Associated Press Comeback Player of the Year (2014),
- PFWA Comeback Player of the Year (2014),
- All-Pacific 10 Conference football team (2008),
- Associated Press All-American third-team (2008).
Wrestling
edytujWystępował epizodycznie we wrestlingu. W 2017 roku uczestniczył we WrestleManii 33 i pomógł Mojo Rawleyowi w Andre the Giant Memorial Battle Royal[39]. W 2020 roku wystąpił na WrestleManii 36, gdzie podczas drugiego dnia zawodów zdobył tytuł WWE 24/7 Championship[40]. Po 58 dniach utracił ten tytuł na rzecz R-Trutha[41]. W tym samym roku zdobył tytuł Slammy Award for Celebrity of the Year[40].
Życie prywatne
edytujPradziadkiem Roba był Ignatius Gronkowski, reprezentant Stanów Zjednoczonych w kolarstwie na letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1920 roku. Trzej bracia Roba, Dan (również grał w New England Patriots), Chris i Glenn, również grali w NFL, z kolei czwarty brat Gordie grał w baseball[1].
W związku z mającą również polskie korzenie amerykańską modelką i aktorką Camille Kostek[42].
Kilka razy podkreślał swoje polskie korzenie. W 2024 roku odwiedził amerykańskich żołnierzy stacjonujących w 33 Bazie Lotnictwa Transportowego w Powidzu[42][43].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e f Get to know Rob Gronkowski: Stats, contract and more [online], NBC Sports Boston, 3 marca 2022 [dostęp 2026-04-30].
- ↑ Frommer i Gosner ↓.
- ↑ Vrentas 2018 ↓.
- ↑ a b c d Rob Gronkowski [online], Arizona Wildcats [dostęp 2026-04-30].
- ↑ 2010 National Football League Draft [online], Pro Football Hall of Fame, 21 marca 2011 [dostęp 2026-05-04].
- ↑ 2018 Media Guide [online], New England Patriots [dostęp 2026-05-07].
- ↑ Cincinnati Bengals at New England Patriots - September 12th, 2010 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
- ↑ Miami Dolphins at New England Patriots - January 2nd, 2011 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
- ↑ Indianapolis Colts at New England Patriots - December 4th, 2011 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
- ↑ a b Rob Gronkowski [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
- ↑ Siebert 2018 ↓.
- ↑ Chicago Bears at New England Patriots - October 26th, 2014 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
- ↑ New England Patriots at Indianapolis Colts - November 16th, 2014 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
- ↑ New England Patriots at San Diego Chargers - December 7th, 2014 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
- ↑ Pittsburgh Steelers at New England Patriots - September 10th, 2015 [online], Pro Football Reference [dostęp 2027-05-07].
- ↑ Houston Texans at New England Patriots - September 24th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ New England Patriots at New York Jets - October 15th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Miami Dolphins at New England Patriots - November 26th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ New England Patriots at Pittsburgh Steelers - December 17th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Hartwell 2025 ↓.
- ↑ a b Rob Gronkowski [online], Pro Football Reference [dostęp 2027-05-08].
- ↑ Kansas City Chiefs at New England Patriots - October 14th, 2018 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Super Bowl LIII - New England Patriots vs. Los Angeles Rams - February 3rd, 2019 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Bergman 2019 ↓.
- ↑ Reiss 2019 ↓.
- ↑ Shook 2020 ↓.
- ↑ 2021 Tampa Bay Buccaneers Media Guide [online], Retro Seasons [dostęp 2026-05-08].
- ↑ NFC Championship - Tampa Bay Buccaneers at Green Bay Packers - January 24th, 2021 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Gordon 2021 ↓.
- ↑ a b Rob Gronkowski 2021 Regular Season [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Dynamic duo: Brady, Gronk lead Bucs past Falcons 30-17 [online], ESPN, 6 grudnia 2021 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Patra 2022 ↓.
- ↑ Thompson 2025 ↓.
- ↑ Rob Gronkowski says decision to sign one-day contract and retire as a Patriot was a 'no-brainer' [online], National Football League, 12 listopada 2025 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Rob Gronkowski Voted by Fans into Patriots Hall of Fame [online], New England Patriots, 29 kwietnia 2026 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Battista 2020 ↓.
- ↑ NFL 100 All-Time Team tight ends, offensive linemen revealed [online], National Football League, 13 grudnia 2019 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ PATRIOTS ALL-DECADE AND ANNIVERSARY TEAMS [online], New England Patriots [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Rob Gronkowski helps Mojo Rawley win the Andre the Giant Memorial Battle Royal [online], WWE, 2 kwietnia 2017 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ a b Former WWE 24/7 Champion Rob Gronkowski Retires From The NFL [online], Wrestle Zone, 2 czerwca 2022 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Fiorvanti 2020 ↓.
- ↑ a b Majchrzak 2021 ↓.
- ↑ Czernek 2025 ↓.
Bibliografia
edytuj- Judy Battista, NFL 2010s All-Decade Team: Tom Brady, Aaron Donald headliners [online], National Football League, 6 kwietnia 2020 [dostęp 2026-05-08].
- Jeremy Bergman, Patriots TE Rob Gronkowski announces retirement [online], National Football League, 24 marca 2019 [dostęp 2026-05-08].
- Seweryn Czernek, Amerykanin przyjechał do Polski. Niesamowite, czym się zachwycał [online], WP SportoweFakty, 21 maja 2025 [dostęp 2026-05-08].
- Tim Fiorvanti, Rob Gronkowski's reign as WWE 24/7 champion ends in own backyard [online], ESPN, 1 czerwca 2020 [dostęp 2026-05-08].
- Fred Frommer, Will Gosner, Rob Gronkowski [online], Encyklopedia Britannica [dostęp 2026-04-30].
- Grant Gordon, Buccaneers bringing back TE Rob Gronkowski for one year, $10 million [online], National Football League, 15 marca 2021 [dostęp 2026-05-08].
- Darren Hartwell, Gronk dishes on ‘wild' 2018 offseason, ignoring Belichick's calls [online], NBC Sports Boston, 29 stycznia 2025 [dostęp 2026-05-08].
- Rafał Majchrzak, Super Bowl 2021: Polski kopciuszek mistrzem NFL. Poznajcie Roba Gronkowskiego [online], TVP Sport, 8 lutego 2021 [dostęp 2026-04-30].
- Kevin Patra, Four-time Super Bowl champion Rob Gronkowski announces retirement after 11 seasons with Patriots, Buccaneers [online], National Football League, 21 czerwca 2022 [dostęp 2026-05-08].
- Mike Reiss, Gronkowski: Football was bringing me down [online], ESPN, 27 sierpnia 2019 [dostęp 2026-05-08].
- Nick Shook, Patriots trade TE Rob Gronkowski to Buccaneers [online], National Football League, 21 kwietnia 2020 [dostęp 2026-05-08].
- Dave Siebert, Rob Gronkowski's Forearm Injury, Infection Might Still Have a Long Way to Go [online], Bleacher Report, 8 czerwca 2018 [dostęp 2026-05-07].
- Khari A. Thompson, Rob Gronkowski announces that he will ‘retire as a Patriot’ [online], Boston.com, 9 listopada 2025 [dostęp 2026-05-08].
- Jenny Vrentas, Rob Gronkowski In High School: A Dominant Athlete, But Keep an Eye on the Gronk-O-Meter [online], Sport Illustrated, 26 stycznia 2018 [dostęp 2026-04-30].
Linki zewnętrzne
edytuj- Film podsumowujący karierę Gronkowskiego na kanale NFL Throwback w serwisie YouTube [dostęp: 2026-05-08].
- Podsumowanie kariery Gronkowskiego na kanale NFL Throwback w serwisie YouTube [dostęp: 2026-05-08].
- Najlepsze zagrania Gronkowskiego w Buccaneers na kanale Tampa Bay Buccaneers w serwisie YouTube [dostęp: 2026-05-08].