Rob Gronkowski

amerykański futbolista

Rob James Gronkowski, pseud. Gronk[1] (ur. 14 maja 1989 w Amherst w Nowym Jorku) – były amerykański futbolista polskiego pochodzenia grający na pozycji tight end (TE) w National Football League (NFL). W swojej karierze reprezentował zespoły New England Patriots (2010–2019) oraz Tampa Bay Buccaneers (2020–2021).

futbol amerykański
Rob Gronkowski
Rob James Gronkowski
Ilustracja
Rob Gronkowski (2019)
Data i miejsce urodzenia

14 maja 1989
Amherst, Nowy Jork

Wzrost

198

Pozycja

tight end

Kariera juniorska
Lata Klub
Woodland Hills High School
2007–2008 Arizona Wildcats
Draft

2010, numer: 42
New England Patriots

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2010–2019 New England Patriots 115
2020–2021 Tampa Bay Buccaneers 28

Zwycięzca Super Bowl w sezonach 2014, 2016, 2018 i 2020. Pięciokrotnie występował w Pro Bowl (2011, 2012, 2014, 2015, 2017), czterokrotnie wybrany do Associated Press All-Pro First Team (2011, 2014, 2015, 2017), wybrany do Patriots All-Dynasty Team oraz Patriots 2010s All-Decade Team. W 2026 roku włączony do The Patriots Hall of Fame. Ustanowił i posiada rekordy NFL i drużyny New England Patriots.

Po zakończeniu kariery futbolisty epizodycznie występował także jako zawodnik wrestlingu w ramach WWE w 2017 i 2020 roku jako uczestnik WrestleManii 33 i WrestleManii 36, zdobywca tytułów WWE 24/7 Championship i Slammy Awards.

Młodość i początki kariery

edytuj

Urodził się 14 maja 1988 roku jako czwarty z piątki dzieci w rodzinie Gordona i Diane (z domu Walters) Gronkowskich. Ojciec, właściciel firmy ze sprzętem do fitnessu, w młodości grał na pozycji guarda w Syracuse Orange (Syracuse University). Następnie podpisał kontrakt z drużyną z United States Football League New Jersey Generals, w której nie rozegrał jednak sezonu[2][1].

W szkole średniej Woodland Hills High School grał początkowo w koszykówkę (jako środkowy) i baseball (jako pierwszobazowy). Po rozpoczęciu gry w futbol występował na pozycji tight end (TE) i defensive end (DE), a także jako kopacz (K), ze względu na największą stopę w zespole. Już wówczas dał się poznać jako zdeterminowany, agresywny i obiecujący zawodnik. W jednym z meczów zdobył wszystkie punkty dla Woodland Hills poprzez przyłożenie, safety i przechwycenie fumble, po którym przebiegł pół boiska i zdobył przyłożenie[3]. Podczas gry w szkole średniej został uhonorowany następującymi tytułami: SuperPrep All-America, PrepStar All-America, Class 4-A Associated Press All-State, Fabulous 22 gazety „Pittsburgh Post-Gazette”, First Team All-Conference gazety „Pittsburgh Post-Gazette”, Platinum 33 gazety „Harrisburg Patriot-News”, Terrific 25 gazety „Pittsburgh Tribune-Review”[4].

Po ukończeniu szkoły średniej w 2007 roku rozpoczął naukę na Uniwersytecie Arizony, gdzie został zawodnikiem uniwersyteckiego zespołu futbolu amerykańskiego Arizona Wildcats[4]. W pierwszym sezonie 2007 złapał 28 podań, zdobył 525 jardów i sześć przyłożeń. W następnym sezonie złapał 48 podań, zdobył 672 jardy i 10 przyłożeń. Przed rozpoczęciem sezonu 2009 przeszedł operację przez co opuścił wszystkie mecze[1]. Uznany za jednego z lepszych zawodników na pozycji tight end w zespole z dobrymi umiejętnościami blokowania, łapania piłki, gry w polu i szybkością[4]. W trakcie gry w Arizona Wildcats zdobywał następujące wyróżnienia: All-Pacific 10 Conference football team[1], dwukrotnie John Mackey National Tight End of the Week honors, Associated Press All-American third-team w 2008, Freshman All-America honors i The Sporting News Freshman All-Pac-10[4].

Drużyna Sezon Pozycja Rozegrane mecze Odebrane podania Odebrane jardy Przyłożenia
Arizona Wildcats 2007 TE 12 28 525 6
Arizona Wildcats 2008 TE 10 47 672 10
Podsumowanie 22 75 1197 16

Źródło: Rob Gronkowski, Sport Reference College Football [dostęp: 2026-05-04].

Kariera w NFL

edytuj

New England Patriots

edytuj

W drafice w 2010 roku został wybrany z 42 miejsca w drugiej rundzie przez New England Patriots[5], pomimo faktu, że w Arizona Wildcats rozegrał 22 mecze[1].

W sezonie 2010 rozegrał rozegrał 16 meczów z czego 11 od samego początku[6]. Swoje pierwsze przyłożenie w sezonie zdobył podczas pierwszego meczu z Cincinnati Bengals, w czwartej kwarcie, po jednojardowym podaniu od Toma Bardy’ego[7]. Już w trakcie swojego pierwszego sezonu w NFL ustanowił rekord drużyny w największej ilości odebranych podań na przyłożenie (10, receiving touchdown) w dwóch kategoriach, jako zawodnik na pozycji tight end oraz jako poczatkujący (rookie) w drużynie. Jego 42 przyjęte podania były drugim rezultatem w historii drużyny jeśli chodzi o poczatkującego końcowego. W trakcie meczu z Pittsburgh Steelers 14 listopada 2010 roku zdobył, jako pierwszy poczatkujący w historii Patriots, trzy przyłożenia. Drugi mecz z wieloma przyłożeniami (2) miał miejsce 26 grudnia z Buffalo Bills. 2 stycznia podczas meczu z Miami Dolphins pierwszy raz przekroczył granice 100 odebranych jardów w karierze, zdobywając 102 jardy[6.1][8].

W sezonie 2011 rozegrał od początku wszystkie mecze w drużynie, rozgrywając pięć meczów, w których zdobył ponad sto jardów. W sezonie tym ustanowił trzy rekordy NFL na pozycji tight end: odebranych jardów (1327), odebranych podań na przyłożenie (17) i ogólnej liczby przyłożeń (18)[6.2].

Podczas meczu z Indianapolis Colts, jako pierwszy końcowy od 1970 roku, w jednym meczu odebrał dwa podania na przyłożenie i zdobył przyłożenie wbiegając (rushing touchdown) do pola punktowego przeciwnika z piłką. Był to jednocześnie pierwszy od od 2006 roku rushing touchdown w wykonaniu zawodnika na tej pozycji[6.2][9]. W siedmiu meczach zdobywał dwa lub więcej przyłożeń, a w sześciu meczach z rzędu zdobył co najmniej jedno przyłożenie[6.2]. Rozegrał wszystkie trzy mecze fazy play-off, zdobywając 258 jardów, łapiąc 17 podań i zdobywając trzy przyłożenia[6.2].

W tym sezonie zdobył następujące wyróżnienia: Associated Press All-Pro First Team, All Pro gazety „Sports Illustrated”, All-NFL Team magazynu „Pro Footbal Weekly”, All-Pro „The Sporting News”, AFC Offensive Player of the Week (tydzień 14., mecz z Washington Redskins). Był to także pierwszy sezon, kiedy zagrał w Pro Bowl [10].

 
Rob Gronkowski w 2013 roku w meczu z Houston Texans.

W sezonie 2012 rozegrał 11 meczów, grając od początku każdy. W całym sezonie zdobył 790 jardów, odebrał 55 podań i zdobył 11 przyłożeń[6.2].

28 października rozegrał swój najlepszy mecz, zdobywając dwa przyłożenia i 146 jardów przeciwko St. Louis Rams. 18 listopada w meczu z Indianapolis Colts doznał kontuzji ramienia, co sprawiło, że nie zagrał w pięciu kolejnych meczach. Tej samej kontuzji doznał 13 stycznia w meczu z Houston Texans. Pomimo kontuzji udało mu się zostać pierwszym końcowym w historii NFL, który zdobył w trzech sezonach z rzędu 10 lub więcej przyłożeń (2010–2012). Rozegrał także trzy mecze, w których zdobył 100 lub więcej jardów[6.2].

Został wytypowany drugi raz do meczu Pro Bowl, a także wybrany do Pro Football Writers Association’s All-NFL Team[6.2].

W związku z nawrotem kontuzji przedramienia nie zagrał w sześciu meczach sezonu[6.2][11].

Pierwszy mecz po kontuzji rozegrał 20 października z New York Jets, odbierając osiem podań i 114 jardów. Był to jego 10 mecz w karierze z ponad stu zdobytymi jardami, a zarazem rekord drużyny. 3 listopada, w spotkaniu z Pittsburgh Steelers, ustanowił nowy rekord drużyny w ilości meczów (11) z ponad stoma zdobytymi jardami. 18 listopada zdobył swoje 40. przyłożenie po podaniu od Brady’ego w karierze, co również stało się rekordem Patriots. 8 grudnia doznał kontuzji kolana w meczu z Cleveland Cavaliers[6.2]. W sezonie łącznie zdobył cztery przyłożenia, odebrał 39 podań i zdobył 592 jardy. Ponownie zakończył trzy mecze z ponad stu zdobytymi jardami[6.2].

W sezonie 2014 rozegrał 15 meczów sezonu zasadniczego, zaczynając 10 z nich. Odebrał w nich 82 podania, 1124 jardy i zdobył 12 przyłożeń. Rozpoczął także wszystkie trzy mecze rundy play-off, w których odebrał 16 podania, 204 jardów i zdobył po jednym przyłożeniu w każdym meczu[6.3].

26 października wyrównał swój życiowy rekord odebranych podań i zdobytych przyłożeń w meczu z Chicago Bears, łapiąc dziewięć podań, zdobywając 149 jardy i trzy przyłożenia[6.3][12]. 2 listopada w meczu z Denver Broncos wyrównał rekord dziewięciu odebranych podań[6.3]. 16 listopada w meczu z Indianapolis Colts zdobył jedno przyłożenie, co sprawiło, że był drugim zawodnikiem w historii drużyny pod względem odebranych podań na przyłożenie (51)[6.3][13]. 7 grudnia w meczu z San Diego Chargers, zdobywając jedno przyłożenie, został pierwszym w historii NFL tight endem z czterema sezonami ze zdobytymi 10 lub więcej przyłożeniami[6.3][14]. Rozegrał cały zwycięski mecz Super Bowl XLIX przeciwko Seattle Seahawks, odbierając sześć podań, zdobywając 68 jardów i jedno przyłożenie[6.2].

Trzeci raz w swojej karierze zagrał w Pro Bowl, został także nominowany do: Associated Press All-Pro First Team, Pro Football Writers Association’s All-NFL Team, MMQB All-Pro Team, All-Pro Team „The Sporting News”. Otrzymał również następujące tytuły: Associated Press Comeback Player of the Year, PFWA Comeback Player of the Year i Comeback of the Year „The Sporting News”[6.3].

W sezonie 2015 rozpoczął wszystkie 15 meczów sezonu zasadniczego, zdobywając 11 przyłożeń, odbierając 72 podania i 1176 jardów. Rozegrał także oba mecze rundy play-off[6.3].

10 września w meczu z Pittsburgh Steelers wyrównał rekord osobisty oraz New England Patriots meczu ze zdobytymi trzema przyłożeniami. Był to jego czwarty mecz z takim rezultatem[6.3][15]. W meczach z Buffalo Bills (20.09), Jacksonville Jaguars (27.09), New York Jets (25.10), Miami Dolphins (29.10) i New York Giants (15.11) zdobywał ponad 100 jardów. W meczu z Giants odebrał także najdłuższe, 76-jardowe podanie, w swojej karierze[6.3]. W tym sezonie rozegrał łącznie pięć meczów sezonu regularnego i jeden rundy play-off, w których zdobył ponad 100 jardów. Został jedynym końcowym w historii NFL z trzema sezonami z rzędu, w których zdobywał ponad 1000 jardów i dwucyfrowe przyłożenia, a także pierwszym tight endem z pięcioma sezonami z 10 lub więcej przyłożeniami[6.3]. Czwarty raz w karierze zagrał w Pro Bowl[6.4]. Uzyskał nominacje do Associated Press All-Pro First Team, Pro Football Writers Association’s All-NFL Team i All-Pro Team „The Sporting News”[6.3].

Pierwszy raz został mianowany współkapitanem zespołu. W sezonie zasadniczym rozegrał osiem meczów, rozpoczynając sześć z nich. Odebrał 25 podań, zdobył 540 jardów i trzy przyłożenia[6.4].

Pierwszy mecz rozegrał 2 października z Buffalo Bills, ze względu na kontuzję nie zagrał z Arizoną Cardinals (11.09) i Miami Dolphins (18.09). W meczu z Cincinnati Bengals zdobył największą ilość jardów w jednym meczu (162), co uplasowało go z łącznym wynikiem 5837 jardów na czwartym miejscu w historii drużyny pod względem zdobytych jardów. 30 października odebrał długie pod względem długości 53-jardowe podanie. W tym samym meczu stał się szóstym zawodnikiem drużyny ze odebranymi 400 podaniami, jednocześnie był to jego 23 mecz w karierze, w którym przekroczył granicę 100 zdobytych jardów[6.4].

Drugi raz w karierze został mianowany współkapitanem drużyny[6.5]. Rozpoczął wszystkie 14 meczów sezonu zasadniczego, odbierając łącznie 69 podań, zdobywając 1084 jardów i zdobywając osiem przyłożeń. Grał także we wszystkich trzech meczach rundy play-off, notując wynik 16 złapanych podań, 218 zdobytych jardów i trzech przyłożeń[6.6].

24 września w meczu z Houston Texans zdobył swoje 70. przyłożenie w karierze. Żaden tight end w historii NFL nie zdobył tylu przyłożeń w 91 meczach[6.6][16]. 1 października po meczu z zespołem Carolina Panthers został zawodnikiem, który odebrał najwięcej jardów w podaniach od Toma Bardy’ego w New England Patriots w karierze[6.6]. W meczu z New York Jets (15.10) zdobył dwa przyłożenia i zanotował 15. mecz w karierze, w którym zdobył dwa przyłożenia lub więcej[6.6][17]. 26 listopada powtórzył rezultat z meczu z New York Jets ustanawiając rekord Patriots w ilości meczów z co najmniej dwoma przyłożeniami[6.6][18]. Po tym meczu dostał się także do dziesiątki tight endów wszechczasów z ilością odebranych jardów[6.4]. 17 grudnia w spotkaniu z Pittsburh Steelers odebrał najwięcej jardów w karierze - 168. W tym meczu złapał także dwa podwyższenia dwupunktowe, co dało New England Patriots zwycięstwo 27:24. Ze ten mecz otrzymał tytuł AFC Offensive Player of the Week[6.4][19]. W meczu rundy play-off z Jacksonville Jaguars odebrał jedno podanie na 21 jardów, co sprawiło, że został liderem pod względem odebranych jardów w play-offach przez końcowych w historii. Natomiast podczas meczu Super Bowl z Philadelphią Eagles zdobył 116 jardów, co był również najwyższym rezultatem pośród wszystkich tight endów w historii NFL[6.4].

Piąty raz został zaproszony do meczu Pro Bowl, a także uzyskał nominacje do Associated Press All-Pro First Team i Pro Football Writers Association’s All-NFL Team[6.5].

New England Patriots ustalili z Detroit Lions, że sprzedadzą Gronkowskiego, bez jego wiedzy, po zakończeniu play-offów w zamian za pierwszy i drugi wybór w drafcie 2018. Zawodnik nie chciał jednak współpracować w tej kwestii i zagroził, że zakończy karierę jeśli klub będzie chciał sfinalizować umowę[20].

W sezonie 2018 rozegrał 13 meczów, odbierając 47 podań, zdobywając 682 jardy i trzy przyłożenia. W fazie play-off rozegrał wszystkie trzy mecze, zdobywając 191 jardów i odbierając 13 podań[21].

Po meczu z Houston Texans (09.09), w którym grał również w formacji defensywnej, dostał się do najlepszej dwudziestki tight endów pod względem odebranych podań z wynikiem 481[6.7]. Ze względu na kontuzje nie grał w trzech meczach[6.8]. W meczu z Detroi Lions (23.09) odebrał cztery podania na 51 jardów, co sprawiło, że miał ich łącznie 7293 i uplasowało go na drugim miejscu pod względem ilości odebranych jardów od rozgrywającego. Po spotkaniu z Indianapolis Colts awansował na drugie miejsce w historii Patriots pod względem odebranych jardów. 14 października rozegrał od początku mecz z Kansas City Chiefs, w którym odebrał trzy podania na łączną odległość 97 jardów. Dwa z nich, w czwartej kwarcie, pozwoliły drużynie ostatecznie wygrać mecz 43:40[6.9][22]. Istotny wkład w ostateczne zwycięstwo drużyny miał w meczu z New York Jets (25.11) oraz meczu fazy play-off z Kansas City Chiefs (20.01.2019)[6.10]. W meczu Super Bowl LIII z Los Angeles Rams (03.02.2019) w czwartej kwarcie, przy remisem 3:3, odebrał 29-jardowe podanie, które przeniosło próbę na linię drugiego jarda na połowie przeciwnika, a Patriots zakończyli akcję przyłożeniem i zyskali prowadzenie 10:3, a mecz ostatecznie zakończył się zwycięstwem New England Patriots 13:3. Jego sześć odebranych podań w finale wysunęło go na pierwsze miejsce w historii Super Bowl pod względem ilości odebranych podań przez końcowego[6.5][23].

Koniec kariery

edytuj

W marcu 2019 ogłosił koniec kariery[24], swoją decyzję argumentował pogarszającym się stanem fizycznym, co miało negatywny wpływ na jego regenerację po meczach i problemy w dalszej grze. Problemy zdrowotne przekładały się negatywnie na jego zdrowie psychiczne[25].

Tampa Bay Buccaneers

edytuj

W kwietniu 2020 zapowiedział powrót do zawodów i wyraził chęć ponownej gry z Bardym w jednym zespole. New England Patriots wciąż posiadali prawa do zawodnika i postanowili, że przejdzie on do Tampa Bay Buccaneers w zamian za siódmy wybór podczas draftu 2020[26].

 
Gronkowski w barwach Tampa Bay Buccaneers (2021).

W sezonie rozegrał i rozpoczął wszystkie 16 meczów. Złapał w nich 45 podań na łączną długość 623 jardów (10 wynik w NFL na pozycji tight end w sezonie) i zdobył siedem przyłożeń[27]. W meczu z Las Vegas Raiders (25.10) zdobył jedno przyłożenie, które było jednocześnie 80. przyłożeniem pary Gronkowski-Brady w sezonie. zasadniczym[27.1]. 24 stycznia 2021 roku, w meczu dywizyjnym fazy play-off z Green Bay Packers, w czwartej kwarcie odebrał 29-jrdowe podanie, które pozwoliło na podwyższenie wyniku kopem z pola i zabezpieczyło zwycięstwo Buccaneers[27.2][28]. W meczu Super Bowl LV z Kansas City Chiefs odebrał sześć podań i zdobył dwa przyłożenia, które sprawiły, że para Gronkowski-Brady zdobyła 14 przyłożeń w meczach fazy play-off, najwięcej w historii NFL. Biorąc pod uwagę występ w Super Bowl LII, wraz z Jerrym Ricem byli wówczas jedynymi zawodnikami w NFL, który wielokrotnie w Super Bowl zdobywali dwa i więcej przyłożeń. W tamtym czasie był także jedynym zawodnikiem Tampa Bay, który w meczach fazy play-off zdobywał wielokrotnie przyłożenia po złapaniu piłki w polu punktowym przeciwnika[27.2].

W marcu 2021 roku zespół przedłużył z nim kontrakt na rok o wartości 8 mln dolarów z możliwością zarobienia 10 mln z premiami[29].

W tym sezonie rozegrał 12 meczów sezonu zasadniczego, w których odebrał 55 podań, zdobywając 802 jardy i sześć przyłożeń. W fazie play-off rzegrał oba mecze, łapiąc dziewięć podań na 116 jardów i zdobywając jedno przyłożenie[10]. W związku z kontuzją nie rozegrał meczów w tygodniach 4–7[30]. Dopiero w meczu z Indianapolis Colts (28.11) zdobył ponad 100 jardów (123), łapiąc siedem podań. Mecz z Atlantą Falcons (05.12) był trzecim w sezonie, w którym zdobył dwa przyłożenia[30]. W ten sposób duet Gronkowski-Brady zdobył 90 przyłożeń w sezonie zasadniczym. Tylko para Peyton Manning-Marvin Harrison miała wówczas lepszy rezultat, bo aż 112 przyłożeń[31].

Drugie zakończenie kariery

edytuj

21 czerwca 2022 roku, po 11 sezonach w NFL, ogłosił zakończenie kariery[32]. Jednak w listopadzie 2025 roku w FOX Sports ogłosił, że podpisze jednodniowy kontrakt z New England Patriots, aby zakończyć karierę sportową jako część jako Patriota[33][34].

W 2026 roku głosami kibiców New England Patriots został wybrany do The Patriots Hall of Fame jako 38 członek galerii sław[35].

Statystyki kariery w NFL

edytuj
Statystyki sezonu zasadniczego
Drużyna Sezon Pozycja Rozegrane mecze Odebrane podania Odebrane jardy Przyłożenia Najdłuższe złapane podanie

(w jardach)

NE 2010 TE 16 42 546 10 28
NE 2011 TE 16 90 1327 17 52
NE 2012 TE 11 55 790 11 41
NE 2013 TE 7 39 592 4 50
NE 2014 TE 15 82 1124 12 46
NE 2015 TE 15 72 1176 11 76
NE 2016 TE 8 25 540 3 53
NE 2017 TE 14 69 1084 8 53
NE 2018 TE 13 47 682 3 42
TB 2020 TE 16 45 623 7 48
TB 2021 TE 12 55 802 6 42
Podsumowanie 142 621 9286 92 -

Źródło: Rob Gronkowski, Pro Football Reference [dostęp: 2026-05-08].

Statystyki fazy play-off
Drużyna Sezon Pozycja Rozegrane mecze Odebrane podania Odebrane jardy Przyłożenia Najdłuższe złapane podanie

(w jardach)

NE 2010 TE 1 4 65 0 37
NE 2011 TE 3 17 258 3 28
NE 2012 TE 1 0 0 0
NE 2014 TE 3 16 204 3 46
NE 2015 TE 2 15 227 3 40
NE 2017 TE 3 16 218 3 27
NE 2018 TE 3 13 191 0 29
TB 2020 TE 4 8 110 2 29
TB 2021 TE 2 9 116 1 42
Podsumowanie 22 98 1389 15 -

Źródło: Rob Gronkowski, Pro Football Reference [dostęp: 2026-05-08].

Osiągnięcia w futbolu amerykańskim

edytuj

Lista najważniejszych osiągnięć i tytułów[21][36][37][38]:

  • 4x Super Bowl (XLIX, LI, LIII, LV)
  • 5 występów w Pro Bowl (2011, 2012, 2014, 2015, 2017),
  • 4x mianowany do Associated Press All-Pro First Team (2011, 2014, 2015, 2017),
  • wybrany do NFL 2010s All-Decade Team,
  • wybrany do NFL 100 All-Time Team,
  • wybrany do The Patriots Hall of Fame (2026),
  • wybrany do Patriots All-Dynasty Team,
  • wybrany do Patriots 2010s All-Decade Team,
  • Associated Press Comeback Player of the Year (2014),
  • PFWA Comeback Player of the Year (2014),
  • All-Pacific 10 Conference football team (2008),
  • Associated Press All-American third-team (2008).

Wrestling

edytuj

Występował epizodycznie we wrestlingu. W 2017 roku uczestniczył we WrestleManii 33 i pomógł Mojo Rawleyowi w Andre the Giant Memorial Battle Royal[39]. W 2020 roku wystąpił na WrestleManii 36, gdzie podczas drugiego dnia zawodów zdobył tytuł WWE 24/7 Championship[40]. Po 58 dniach utracił ten tytuł na rzecz R-Trutha[41]. W tym samym roku zdobył tytuł Slammy Award for Celebrity of the Year[40].

Życie prywatne

edytuj
 
Gronkowski z amerykańskimi żołnierzami w 33 Bazie Lotnictwa Transportowego w Powidzu (2024).

Pradziadkiem Roba był Ignatius Gronkowski, reprezentant Stanów Zjednoczonych w kolarstwie na letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1920 roku. Trzej bracia Roba, Dan (również grał w New England Patriots), Chris i Glenn, również grali w NFL, z kolei czwarty brat Gordie grał w baseball[1].

W związku z mającą również polskie korzenie amerykańską modelką i aktorką Camille Kostek[42].

Kilka razy podkreślał swoje polskie korzenie. W 2024 roku odwiedził amerykańskich żołnierzy stacjonujących w 33 Bazie Lotnictwa Transportowego w Powidzu[42][43].

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e f Get to know Rob Gronkowski: Stats, contract and more [online], NBC Sports Boston, 3 marca 2022 [dostęp 2026-04-30].
  2. Frommer i Gosner ↓.
  3. Vrentas 2018 ↓.
  4. a b c d Rob Gronkowski [online], Arizona Wildcats [dostęp 2026-04-30].
  5. 2010 National Football League Draft [online], Pro Football Hall of Fame, 21 marca 2011 [dostęp 2026-05-04].
  6. 2018 Media Guide [online], New England Patriots [dostęp 2026-05-07].
    1. s. 163
    2. a b c d e f g h i j k s. 162
    3. a b c d e f g h i j k s. 161
    4. a b c d e f s. 160
    5. a b c s. 158
    6. a b c d e s. 159
    7. s. 155
    8. s. 156–157
    9. s. 156
    10. s. 157
  7. Cincinnati Bengals at New England Patriots - September 12th, 2010 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
  8. Miami Dolphins at New England Patriots - January 2nd, 2011 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
  9. Indianapolis Colts at New England Patriots - December 4th, 2011 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
  10. a b Rob Gronkowski [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
  11. Siebert 2018 ↓.
  12. Chicago Bears at New England Patriots - October 26th, 2014 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
  13. New England Patriots at Indianapolis Colts - November 16th, 2014 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
  14. New England Patriots at San Diego Chargers - December 7th, 2014 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-07].
  15. Pittsburgh Steelers at New England Patriots - September 10th, 2015 [online], Pro Football Reference [dostęp 2027-05-07].
  16. Houston Texans at New England Patriots - September 24th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  17. New England Patriots at New York Jets - October 15th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  18. Miami Dolphins at New England Patriots - November 26th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  19. New England Patriots at Pittsburgh Steelers - December 17th, 2017 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  20. Hartwell 2025 ↓.
  21. a b Rob Gronkowski [online], Pro Football Reference [dostęp 2027-05-08].
  22. Kansas City Chiefs at New England Patriots - October 14th, 2018 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  23. Super Bowl LIII - New England Patriots vs. Los Angeles Rams - February 3rd, 2019 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  24. Bergman 2019 ↓.
  25. Reiss 2019 ↓.
  26. Shook 2020 ↓.
  27. 2021 Tampa Bay Buccaneers Media Guide [online], Retro Seasons [dostęp 2026-05-08].
    1. s. 187
    2. a b s. 188
  28. NFC Championship - Tampa Bay Buccaneers at Green Bay Packers - January 24th, 2021 [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  29. Gordon 2021 ↓.
  30. a b Rob Gronkowski 2021 Regular Season [online], Pro Football Reference [dostęp 2026-05-08].
  31. Dynamic duo: Brady, Gronk lead Bucs past Falcons 30-17 [online], ESPN, 6 grudnia 2021 [dostęp 2026-05-08].
  32. Patra 2022 ↓.
  33. Thompson 2025 ↓.
  34. Rob Gronkowski says decision to sign one-day contract and retire as a Patriot was a 'no-brainer' [online], National Football League, 12 listopada 2025 [dostęp 2026-05-08].
  35. Rob Gronkowski Voted by Fans into Patriots Hall of Fame [online], New England Patriots, 29 kwietnia 2026 [dostęp 2026-05-08].
  36. Battista 2020 ↓.
  37. NFL 100 All-Time Team tight ends, offensive linemen revealed [online], National Football League, 13 grudnia 2019 [dostęp 2026-05-08].
  38. PATRIOTS ALL-DECADE AND ANNIVERSARY TEAMS [online], New England Patriots [dostęp 2026-05-08].
  39. Rob Gronkowski helps Mojo Rawley win the Andre the Giant Memorial Battle Royal [online], WWE, 2 kwietnia 2017 [dostęp 2026-05-08].
  40. a b Former WWE 24/7 Champion Rob Gronkowski Retires From The NFL [online], Wrestle Zone, 2 czerwca 2022 [dostęp 2026-05-08].
  41. Fiorvanti 2020 ↓.
  42. a b Majchrzak 2021 ↓.
  43. Czernek 2025 ↓.

Bibliografia

edytuj

Linki zewnętrzne

edytuj