Ri Chun Hi
Ri Chun Hi (również znana jako Ri Chun Hee, Ri Chun-hee lub Ri Chun Hui) (kor. 리춘히, ur. 1943) – północnokoreańska aktorka i dziennikarka telewizyjna.
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Zawód |
aktorka, dziennikarka |
| Odznaczenia | |
| |
Urodziła się w biednej rodzinie robotniczej[1]. Ukończyła studia w Szkole Teatralno-Filmowej w Pjongjangu. Początkowo pracowała w teatrze[2]. W 1971 roku dołączyła do Koreańskiej Centralnej Telewizji, a w 1974 roku została główną prezenterką[1][2]. Prowadziła główne wydanie wiadomości w telewizji państwowej, informowała m.in. o śmierci Kim Ir Sena, pierwszym wystrzeleniu satelity w kraju oraz o oficjalnym oświadczeniu rządu w sprawie testów jądrowych[2].
W 2011 roku przez dwa miesiące miała przerwę w prowadzeniu serwisu informacyjnego. Na antenę wróciła w grudniu, kiedy to przekazała informację o śmierci Kim Dzong Ila[2]. W 2012 roku przeszła na emeryturę i zajęła się przygotowaniem nowych prezenterów do pracy w telewizji. Wracała do prowadzenia wiadomości w telewizji, by przekazywać ważne informacje dotyczące Korei Północnej[1]. Wiosną 2019 roku wróciła na chwilę do telewizji, by poinformować o stanie zdrowia Kim Dzong Una[2].
Niewiele wiadomo na temat życia prywatnego Ri Chun Hi. Prawdopodobnie wraz z mężem, dziećmi i wnukami mieszka w stolicy. Należy do Partii Pracy Korei[1].
W Korei Północnej Ri Chun Hi uchodzi za jedną z twarzy reżimu, odpowiedzialną za przekazywanie najważniejszych informacji[1]. Mimo to podczas rządów Kim Dzong Una styl rządowej telewizji zmieniono, by był nowocześniejszy, żywszy, niczym w USA[3]. Styl wypowiedzi Ri jest parodiowany przez południowokoreańskich i tajwańskich komików[2].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e Prezenterka telewizyjna w różu, czyli kim jest twarz reżimu Kima? [online], polityka.pl, 5 września 2017 [dostęp 2021-07-25].
- ↑ a b c d e f Chen Ching-de, Who Is Ri Chun-hee, the Voice of North Korea? [online], international.thenewslens.com, 6 lipca 2020 [dostęp 2021-07-25] (ang.).
- ↑ Słynna Pink Lady znika z ekranu. Kim Dzong Un reformuje media [online], naTemat.pl, 4 grudnia 2018 [dostęp 2026-03-29] (pol.).