Piotr Jarecki
Piotr Jarecki (ur. 29 czerwca 1955 w Sierpcu) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk społecznych, biskup pomocniczy warszawski od 1994.
| Biskup tytularny Avissy | |||
Piotr Jarecki (2018) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
29 czerwca 1955 | ||
| Biskup pomocniczy warszawski | |||
| Okres sprawowania |
od 1994 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Prezbiterat |
1 czerwca 1980 | ||
| Nominacja biskupia |
16 kwietnia 1994 | ||
| Sakra biskupia |
23 kwietnia 1994 | ||
| Data konsekracji |
23 kwietnia 1994 |
|---|---|
| Miejscowość |
Warszawa |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Życiorys
edytujUrodził się 29 czerwca 1955 w Sierpcu[1]. Ukończył miejscowe Liceum Ogólnokształcące im. mjra Henryka Sucharskiego[2]. W latach 1974–1976 odbył studia filozoficzne w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku, a w latach 1976–1980 studia teologiczne w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie[3.1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 1 czerwca 1980 w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski[4.1]. Inkardynowany został do archidiecezji warszawskiej[5]. W Akademickim Studium Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał magisterium z teologii moralnej i licencjat z teologii w zakresie katolickiej nauki społecznej[4.1]. W latach 1982–1988 kontynuował studia na Wydziale Nauk Społecznych Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie[3.2], które ukończył z doktoratem z nauk społecznych na podstawie dysertacji Nauka społeczna Kościoła wobec zjawiska konfliktu[4.1].
W latach 1980–1982 pracował jako wikariusz w Parafii Matki Bożej Anielskiej w Skolimowie. W latach 1988–1994 był referentem w Sekretariacie Prymasa Polski. W tym czasie wykładał katolicką naukę społeczną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie i na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie. Od marca do czerwca 1994 pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski[3.2].
16 kwietnia 1994 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej ze stolicą tytularną Avissa[4.2]. Święcenia biskupie otrzymał 23 kwietnia 1994[4.1] w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie[4.2]. Głównym konsekratorem był kardynał Józef Glemp, arcybiskup metropolita warszawski, a współkonsekratorami Kazimierz Romaniuk, biskup diecezjalny warszawsko-praski, Marian Duś, biskup pomocniczy warszawski, i arcybiskup Jorge María Mejía, sekretarz Kongregacji ds. Biskupów[5]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Testimonium perhibere veritati (Dawać świadectwo prawdzie)[3.2]. Objął urząd wikariusza generalnego archidiecezji. W kurii metropolitalnej został przewodniczącym wydziału duszpasterstwa i wydziału spraw sakramentalnych[4.2], wszedł w skład rady biskupiej, rady kapłańskiej i kolegium konsultorów[1]. Został opiekunem archidiecezjalnej Akcji Katolickiej[4.2]. W 2003 był w gronie założycieli Fundacji Nadzieja, w której objął funkcję przewodniczącego Rady Fundatorów[6][7]. Otrzymał godność archidiakona Kapituły Metropolitalnej Warszawskiej[1]. Gdy w 2012 spowodował kolizję drogową, prowadząc samochód w stanie nietrzeźwości, zaprzestał wykonywania obowiązków biskupich[8], a po tym, jak w 2013 sąd pierwszej instancji za ten czyn skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na dwuletni okres próby, a także orzekł wobec niego m.in. grzywnę i czteroletni zakaz prowadzenia pojazdów[9], pozostawał do 2015 zawieszony przez Stolicę Apostolską w pełnieniu funkcji biskupich[10][11][12].
W ramach Konferencji Episkopatu Polski w latach 1996–2003 był krajowym asystentem kościelnym Akcji Katolickiej w Polsce, w latach 2004–2012 pełnił funkcję przewodniczącego Zespołu ds. Unii Europejskiej i reprezentował Konferencję w Komisji Konferencji Biskupów Wspólnoty Europejskiej, gdzie w latach 2006–2012 zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego, objął ponadto funkcje przewodniczącego Rady ds. Społecznych[1] i wiceprzewodniczącego Komisji „Iustitia et Pax”[4.2], a także wszedł w skład Komisji Rewizyjnej[3.1], Rady ds. Środków Społecznego Przekazu[1] i Zespołu ds. Akcji Katolickiej[4.2]. W 1998 został członkiem Papieskiej Rady Iustitia et Pax[13]. Przewodniczył Zespołowi ds. Wizyty Apostolskiej Ojca Świętego Benedykta XVI w 2006[14].
Przypisy
edytuj- 1 2 3 4 5 Nota biograficzna Piotra Jareckiego na stronie archidiecezji warszawskiej. archwwa.pl. [dostęp 2017-02-02].
- ↑ Spotkanie z Biskupem Piotrem Jareckim. losierpc.edu.pl (arch.). [dostęp 2019-04-28].
- G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999. ISBN 83-911554-0-4.
- K.R. Prokop: Biskupi Kościoła katolickiego w III Rzeczpospolitej. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 1998. ISBN 83-7052-900-3.
- 1 2 Piotr Jarecki. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2012-10-22]. (ang.).
- ↑ Fundacja NADZIEJA pomogła otworzyć 10 firm. ekai.pl (arch.), 2004-09-17. [dostęp 2017-02-02].
- ↑ Władze. fundacja-nadzieja.org.pl. [dostęp 2012-10-22].
- ↑ T. Urzykowski: Bp Jarecki przestał pełnić obowiązki. „Podjął leczenie”. wyborcza.pl, 2012-10-26. [dostęp 2013-04-04].
- ↑ Sąd uznał bp. Piotra J. winnym. ekai.pl (arch.), 2013-01-25. [dostęp 2017-02-02].
- ↑ Rzecznik Archidiecezji Warszawskiej o sytuacji bp. Jareckiego. ekai.pl (arch.), 2014-01-15. [dostęp 2026-08-04].
- ↑ Biskup Piotr Jarecki na nowo podejmuje obowiązki biskupa pomocniczego. archidiecezja.warszawa.pl (arch.), 2015-04-02. [dostęp 2017-02-02].
- ↑ Warszawa: bp Piotr Jarecki obejmuje posługę wikariusza generalnego. ekai.pl (arch.), 2015-11-29. [dostęp 2017-02-02].
- ↑ Biskup Piotr Jarecki. ak.org.pl (arch.). [dostęp 2014-09-23].
- ↑ Bp Piotr Jarecki – przewodniczący Zespołu ds. Wizyty Apostolskiej Ojca Świętego Benedykta XVI w Polsce. b16.pl (arch.). [dostęp 2012-10-22].
Linki zewnętrzne
edytuj- Nota biograficzna Piotra Jareckiego na stronie archidiecezji warszawskiej. [dostęp 2017-02-02].
- Piotr Jarecki na stronie Konferencji Episkopatu Polski [dostęp 2026-08-04].
- Piotr Jarecki [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2010-12-02] (ang.).