Michael Owen
Michael James Owen (ur. 14 grudnia 1979 w Chester) – angielski piłkarz występujący na pozycji napastnika.
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Michael James Owen | ||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 grudnia 1979 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
173 cm[1] | ||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Życiorys
edytujKarierę rozpoczął w Liverpoolu, gdzie pierwszy mecz rozegrał w 1996 roku[2]. Stał się najmłodszym piłkarzem, który: zdobył koronę króla strzelców ligi (18 goli) i strzelił gola w reprezentacji Anglii (27 maja 1998 przeciw Maroku).
Owen zyskał sławę sportową już jako nastolatek, kiedy podczas MŚ we Francji strzelił bramkę po kapitalnej solowej akcji w meczu 1/8 finału przeciwko Argentynie[3]. W sezonie 1998/99 otrzymał nagrodę Sports Personality of the Year (Sportowa Osobowość Roku)[4]. Rok 2001 okazał się przełomowym i jednym z najbardziej udanych w karierze napastnika. Liverpool z Anglikiem w składzie zdobył Puchar UEFA, Superpuchar Europy, Puchar Anglii, Puchar Ligi i Tarczę Dobroczynności[2]. We wszystkich finałowych spotkaniach o te trofea Owen wpisywał się na listę strzelców. UEFA doceniła 22–letniego wówczas gracza, honorując go tytułem Piłkarza Roku w Europie[3][4].
Napastnik zajął stałe miejsce w narodowej reprezentacji, zdobywając m.in. hat-tricka w meczu przeciwko Niemcom na stadionie olimpijskim w Monachium – Anglicy wygrali wówczas aż 5:1[4]. Na MŚ w Korei i Japonii strzelił dwie bramki i miał jedną asystę. Anglia pożegnała się z mistrzostwami w ćwierćfinale, gdzie nie sprostała Brazylijczykom, przegrywając 1:2 (gola dla Anglii zdobył właśnie Owen). Podczas kolejnego turnieju (EURO 2004) Owen zdobył jednego gola – w przegranym ćwierćfinałowym spotkaniu z Portugalią. W 2004 roku Pelé na liście FIFA 100 najlepszych żyjących piłkarzy świata[5]. Tuż przed startem sezonu 2004/2005 nieoczekiwanie pojawiły się informacje o przejściu Owena do Realu Madryt[6]. Początkowo sądzono, że są to tylko spekulacje, ale transfer został dokonany w ciągu zaledwie 48 godzin. Suma odstępnego za Anglika wyniosła niecałe 9 mln £ plus pomocnik Realu, Antonio Núñez[7]. Dla Liverpoolu Michael Owen wystąpił łącznie 306 razy we wszystkich rozgrywkach, strzelając 179 bramek.
W premierowym i zarazem ostatnim sezonie w Madrycie Anglik zdobył 16 bramek w 45 spotkaniach. Konkurencję do gry w pierwszym składzie stanowili wówczas Raúl czy Ronaldo[8], stąd też liczba minut spędzonych na boisku była dla Owena niesatysfakcjonująca. W końcu, po długich negocjacjach z kilkoma klubami (m.in. z Liverpoolem), Michael został zakupiony za 16 milionów funtów przez Newcastle United w lecie 2005 roku. Podczas meczu z Tottenhamem w grudniu 2005, Owen zderzył się z bramkarzem drużyny przeciwnej Paulem Robinsonem i złamał palec u nogi, przez co musiał pauzować przez trzy miesiące[9][10]. Po okresie intensywnej rehabilitacji zawodnik wrócił na boisko na towarzyski mecz reprezentacji Anglii. Po trzech meczach sparingowych, w których Anglik zdobył jedną bramkę, rozpoczęły się mistrzostwa świata w Niemczech. W ostatnim spotkaniu grupowym napastnik źle stanął i zerwał więzadła krzyżowe w prawym kolanie[11], przez co rehabilitował się kolejne dziesięć miesięcy. Kariera reprezentacyjna Anglika dobiegła końca w 2008 roku – w barwach drużyny narodowej rozegrał 89 spotkań i zdobył 40 goli.
3 lipca 2009 roku został zawodnikiem Manchesteru United na zasadzie wolnego transferu[12]. 29–letni Anglik podpisał dwuletni kontrakt. Debiutancką bramkę zdobył w tym samym miesiącu, w 85. minucie meczu towarzyskiego przeciwko Malaysian XI.[13] Swoim trafieniem Owen dał zwycięstwo United 3:2. Na „Old Trafford” zawodnik spędził trzy sezony – sięgnął z drużyną po mistrzostwo Anglii, Puchar Ligi, a także Tarczę Wspólnoty. W maju 2011 roku był rezerwowym podczas finału Ligi Mistrzów, przegranego przez Manchester United 1:3 z Barceloną na Wembley.
4 września 2012 roku podpisał roczny kontrakt z klubem angielskiej ekstraklasy Stoke City[14][15]. 19 marca 2013 roku ogłosił, że zakończy karierę po sezonie 2012/2013[16]. Ostatni mecz rozegrał 19 maja 2013 roku z Southampton.
Życie prywatne
edytujOwen urodził się w Countess of Chester Hospital w Cheshire. Jest synem Janette i Terry'ego Owen. Ma dwóch starszych braci – Andrew i Terry'ego Juniora, starszą siostrę – Karen oraz młodszą siostrę – Lesley.
W czerwcu 2005 roku Michael poślubił Louise Bonsall; dwa lata po narodzinach ich córki – Gemmy Rose (ur. 1.05.2003)[17]. Ich syn – James Michael Owen urodził się 6 lutego 2006 roku, natomiast 29 października 2007 roku urodziła się druga córka – Emily May[18]. 26 lutego 2010 roku na świat przyszła trzecia córka Michaela i Louise – Jessica[19].
W 2004 roku siostra Owena, Karen, została napadnięta przez dwóch nastolatków, którzy próbowali ją porwać. Kiedy ujawniła, że jest w ciąży, uciekli[20].
Od zakończenia kariery piłkarskiej w 2013 roku, zajmuje się hodowlą i posiadaniem koni wyścigowych, a także regularnie występuje jako komentator sportowy[21].
W maju 2022 r. krypto kasyno Punt ogłosiło, że Owen został ich najnowszym globalnym ambasadorem marki[22]. W czerwcu 2022 roku Owen został uznany za winnego naruszenia brytyjskich przepisów dotyczących reklamy gier hazardowych, ponieważ wykorzystał swoje konto na Twitterze do promowania wśród Brytyjczyków nielicencjonowanego kasyna kryptowalutowego. Urząd ds. Standardów Reklamy (ASA) nakazał mu usunięcie promocji programu tokenów niewymiennych, co stanowiło naruszenie przepisów dotyczących reklamowania produktów hazardowych opartych na kryptowalutach[23].
Statystyki kariery
edytuj| Liga | Puchar | Puchar ligi | R. kont. | Łącznie | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Sezon | Klub | Liga | M | G | M | G | M | G | M | G | M | G | ||||
| 1996/97 | Liverpool | Premier League | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 1 | ||||
| 1997/98 | 36 | 18 | 0 | 0 | 4 | 4 | 4 | 1 | 44 | 23 | ||||||
| 1998/99 | 30 | 18 | 2 | 2 | 2 | 1 | 6 | 2 | 40 | 23 | ||||||
| 1999/00 | 27 | 11 | 1 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 30 | 12 | ||||||
| 2000/01 | 28 | 16 | 5 | 3 | 2 | 1 | 11 | 4 | 46 | 24 | ||||||
| 2001/02 | 29 | 19 | 2 | 2 | 0 | 0 | 10 | 5 | 43[a] | 28[b] | ||||||
| 2002/03 | 35 | 19 | 2 | 0 | 4 | 2 | 12 | 7 | 54[c] | 28 | ||||||
| 2003/04 | 29 | 16 | 3 | 1 | 0 | 0 | 6 | 2 | 38 | 19 | ||||||
| 2004/05 | Real Madryt | Primera División | 36 | 13 | 4 | 2 | — | 5 | 1 | 45 | 16 | |||||
| 2005/06 | Newcastle United | Premier League | 11 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 7 | ||||
| 2006/07 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | ||||||
| 2007/08 | 29 | 11 | 3 | 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 33 | 13 | ||||||
| 2008/09 | 28 | 8 | 2 | 0 | 2 | 2 | 0 | 0 | 32 | 10 | ||||||
| 2009/10 | Manchester United | 19 | 3 | 1 | 0 | 4 | 2 | 6 | 4 | 31[d] | 9 | |||||
| 2010/11 | 11 | 2 | 2 | 1 | 1 | 2 | 2 | 0 | 17[e] | 5 | ||||||
| 2011/12 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 3 | 1 | 0 | 4 | 3 | ||||||
| 2012/13 | Stoke City | 8 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | — | 9 | 1 | ||||||
| Łącznie w karierze | 362 | 163 | 28 | 12 | 24 | 19 | 63 | 26 | 482 | 222 | ||||||
Sukcesy
edytujLiverpool F.C.
edytuj- Puchar Anglii: 2000–01
- Puchar Ligi Angielskiej: 2000–01, 2002–03
- Tarcza Dobroczynności: 2001
- Puchar UEFA: 2000–01
- Superpuchar Europy: 2001
Manchester United
edytuj- Mistrzostwo Anglii: 2010–11
- Puchar Ligi Angielskiej: 2009–10
- Tarcza Wspólnoty: 2010
- finał Ligi Mistrzów: 2010–11
Indywidualne
edytuj- Najlepszy Młody Piłkarz Premiership (PFA Young Player of the Year) (1): 1998
- Najlepszy Piłkarz Premiership (1): 1998
- Drużyna Roku Premiership (1): 1998
- Król Strzelców Premiership (2): 1998, 1999
- Piłkarz Roku według „World Soccer” (1): 2001
- Złota Piłka (1): 2001
- FIFA 100: 2004
- English Football Hall of Fame: 2014
Uwagi
edytuj- ↑ W tym jeden mecz o Tarczę Dobroczynności oraz jeden o Superpuchar Europy.
- ↑ W tym jedna bramka w meczu o Tarczę Dobroczynności oraz jedna w meczu o Superpuchar Europy.
- ↑ W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
- ↑ W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
- ↑ W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
Przypisy
edytuj- ↑ Profil piłkarza na oficjalnej stronie Stoke City F.C.
- ↑ a b LFChistory.net, Michael Owen [online], LFChistory.net [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ a b Liverpool's youngest Premier League players ever [online], Liverpool FC, 28 czerwca 2018 [dostęp 2026-03-10].
- ↑ a b c Liverpoolfc.tv: More information [online], www.liverpoolfc.tv [dostęp 2026-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2007-03-22].
- ↑ BBC SPORT | Football | Pele's list of the greatest [online], news.bbc.co.uk [dostęp 2026-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-19].
- ↑ Real to consider Reds' Owen offer [online], 30 sierpnia 2005 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ Owen unveiled by Real [online], 14 sierpnia 2004 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ CNN.com - Madrid unveil new signing Owen - Aug 14, 2004 [online], edition.cnn.com [dostęp 2026-03-10].
- ↑ Owen has operation on broken foot [online], 3 stycznia 2006 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ Owen denies problem at Newcastle [online], 18 stycznia 2006 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ JournalLive - NUFC - NUFC News - Fifa are adding insult to injury [online], www.journallive.co.uk [dostęp 2026-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2010-09-01] (ang.).
- ↑ Owen completes switch to Man Utd [online], 3 lipca 2009 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ Owen hits winner on Man Utd debut [online], 18 lipca 2009 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ Michael Owen porozumiał się ze Stoke City [online], Przegląd Sportowy, 4 września 2012 [dostęp 2026-03-10].
- ↑ Telewizja Polska S.A, Michael Owen oficjalnie w Stoke [online], sport.tvp.pl, 4 września 2012 [dostęp 2026-03-10].
- ↑ Michael Owen retires: Striker to stop playing at end of season. BBC Sport, 2013-03-19. [dostęp 2013-03-19]. (ang.).
- ↑ Baby joy for Owen [online], 1 maja 2003 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ One Michael Owen [online], groups.msn.com [dostęp 2026-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-07].
- ↑ Michael Owen tastes the sweet and sour at Wembley | Manchester United - Times Online [online], www.timesonline.co.uk [dostęp 2026-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-01] (ang.).
- ↑ Kidnap attempt on Owen's sister [online], 16 lutego 2004 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ Michael Owen | Football Pundits | BT Sport [online], BT.com [dostęp 2026-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-08] (ang.).
- ↑ Laura Gumbrell, Michael Owen joins Punt Casino as brand ambassador [online], iGB, 19 maja 2022 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ Peter Lynch, Michael Owen in breach of UK gambling advertising laws [online], Gambling Insider, 9 czerwca 2022 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ Profil na portalu Soccerbase.com
Linki zewnętrzne
edytuj- Oficjalna strona Michaela Owena. michaelowen.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-23)].