Larinus curtus

	Larinus curtus
	Hochhuth, 1851
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Rodzina	ryjkowcowate
Podrodzina	Lixinae
Plemię	Lixini
Rodzaj	opylak
Podrodzaj	Larinus (Larinomesius)
Gatunek	Larinus curtus
Synonimy
	Larinus gyllenhali Gemminger, 1871;
	Larinus gyllenhali Gemminger, 1871;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Larinus curtus – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Lixinae.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1851 roku przez Johanna Heinricha Hochhutha^[1].

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości od 5 do 7 mm, w zarysie krótko-owalnym, silnie wysklepionym, czarno ubarwionym, z wierzchu w całości gęsto porośniętym wyraźnym owłosieniem^[2].

Ryjek jest krótki i prosty, długością równy co najwyżej połowie długości przedplecza^[3]. Na wierzchu ma trzy żeberka podłużne, z których środkowe bywa skrócone lub słabo wykształcone. Przy nadustku brak jest wklęśnięcia. Spód ryjka porośnięty jest wyprostowanymi włoskami i robi wrażenie brodatego. Czułki zwieńczone są symetrycznie zaostrzonymi buławkami i mają trzonki krótsze od grubości ryjka^[2]. Brak jest siodłowatego wgłębienia między ryjkiem a czołem^[4].

Przedplecze ma zaokrąglone brzegi boczne, a kąty tylne zaostrzone, ale niewystające mocno dozewnętrznie. Pokrywy są szeroko-owalne, pozbawione wyraźnego, poprzecznego wykrojenia za podstawą, porośnięte gęstym, szarym lub żółtawym owłosieniem, miejscami pozagęszczanym w blisko siebie leżące, mocno kontrastujące z tłem kępki. Wierzchołkowo-przyszwowe kąty pokryw są osobno szeroko zaokrąglone, nieprzylegające do siebie. Rzędy są punktowane, w tylnej części pokryw silniej wgłębione^[2]. Odnóża przednie cechują się nierozszerzonymi na szczycie goleniami, a tylne poprzecznym drugim członem stóp^[4].

Włosowate łuski na spodzie odwłoka są gęste, rozdwojone lub roztrojone^[3].

Ekologia i występowanie

Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami żerującymi na chabrze wełnistym. Larwy rozwijają się wewnątrz główki kwiatowej w fazie rozwoju nasion^[3].

Gatunek pierwotnie palearktyczny. W Europie znany jest z Włoch, Serbii, Czarnogóry, Grecji, Bułgarii oraz południa europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, anatolijskiej części Turcji, Izraela, Syrii oraz Iranu^[1]. Celem zwalczania inwazyjnych gatunków chabrów z powodzeniem introdukowany został do nearktycznej Ameryki Północnej. Wypuszczany był w Kanadzie na terenie Kolumbii Brytyjskiej oraz w Stanach Zjednoczonych na terenie stanów: Idaho, Kalifornia, Oregon i Waszyngton^[3].

Przypisy

1 2 L.L. Gültekin L.L., J.J. Fremuth J.J., tribe Lixini, [w:] I.I. Lobl, A.A. Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume 8. Curculionoidea II, Stenstrup: Apollo Books, 2013, s. 460-461, ISBN 978-90-04-25916-4 .
1 2 3 Arved Lompe: Gattung: Larinus - Untergattung Phyllonomeus Gistel, 1856. [w:] Käfer Europas [on-line]. [dostęp 2026-05-30].
1 2 3 4 E. Richard Hoebeke, Sven-Erik Spichiger. Larinus turbinatus Gyllenhal (Coleoptera: Curculionidae: Lixinae), a Eurasian weevil new to North America with a summary of other adventive Larinus in North America and a key to species. „Proceedings of the Entomological Society of Washington”. 118 (2), s. 261–272, 2016.
1 2 Arved Lompe: Gattung Larinus Dejean, 1821. [w:] Käfer Europas [on-line]. [dostęp 2026-06-02].

[cpc-1] 1 2 L.L. Gültekin L.L., J.J. Fremuth J.J., tribe Lixini, [w:] I.I. Lobl, A.A. Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume 8. Curculionoidea II, Stenstrup: Apollo Books, 2013, s. 460-461, ISBN 978-90-04-25916-4 .

[ke-2] 1 2 3 Arved Lompe: Gattung: Larinus - Untergattung Phyllonomeus Gistel, 1856. [w:] Käfer Europas [on-line]. [dostęp 2026-05-30].

[hs-3] 1 2 3 4 E. Richard Hoebeke, Sven-Erik Spichiger. Larinus turbinatus Gyllenhal (Coleoptera: Curculionidae: Lixinae), a Eurasian weevil new to North America with a summary of other adventive Larinus in North America and a key to species. „Proceedings of the Entomological Society of Washington”. 118 (2), s. 261–272, 2016.

[ke1-4] 1 2 Arved Lompe: Gattung Larinus Dejean, 1821. [w:] Käfer Europas [on-line]. [dostęp 2026-06-02].

[1]