Kottabos

towarzyska gra zręcznościowa starożytnych Greków
Grający w kottabos – przedstawienie na czerwonofigurowym kyliksie z ok. 510 p.n.e.

Kottabos (stgr. κότταβος) – popularna w starożytnej Grecji towarzyska gra zręcznościowa z użyciem wina.

Grę pochodzenia sycylijskiego uprawiano głównie podczas biesiadnych spotkań i sympozjonów. Prędko na raz wypijano wino z czary (kyliksu), a resztkę na dnie szybkim ruchem wylewano rzutem na metalową miskę, wymieniając równocześnie imię ukochanej osoby. Z dźwięku naczynia wnioskowano o wzajemności uczuć, a jeśli trafiono celnie, stanowiło to dobrą przepowiednię. Szczyt zręczności w grze polegał na tym, by wykonując ten rzut nie uronić ani jednej kropli[1]. Różne formy tej zabawy związanej ściśle z ucztowaniem, zależne były od pomysłowości jej organizatora[2].

W innej odmianie gry biesiadnicy starali się trafić resztkami wina do czarki ustawionej na wysokim słupku albo specjalnej figurce (manes) tak, by ją strącić lub aby obciążona płynem uderzyła o stojącą poniżej figurkę[3], która czasem wydawała dźwięk[1].

Hazardowa odmiana gry polegała na tym, że po wpłaceniu pewnej stawki uczestnicy starali się kolejno trafić resztkami wina do czarek unoszących się na wodzie w misie. Wygrywał ten, komu udało się zatopić najwięcej czarek[1], otrzymując wyznaczoną z góry nagrodę konkursu, tzw. kottabion[3][2].

Gra w kottabos (ilustr. Anatolio Scifoni, kon. XIX w.)
Gra w kottabos (ilustr. Anatolio Scifoni, kon. XIX w.)

Przypisy

edytuj
  1. 1 2 3 Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z , dz. cyt., s. 387.
  2. 1 2 Lidia Winniczuk: Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 415.
  3. 1 2 Oktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk: Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 149.

Bibliografia

edytuj