Język tashelhiyt
Język tashelhiyt (tashelhit, tachelhit, shilha, szilha, tasoussit) – najczęściej używany język północnoberberyjski, spotykany głównie w dolinie Sus w południowo-zachodnim Maroku, a w mniejszym stopniu w Algierii (przy granicy z Marokiem) i wśród emigrantów we Francji. Ma wiele zapożyczeń z arabskiego. W Algierii istnieje dialekt tego języka zwany susiua.
| Obszar | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
8 milionów[1] | ||||
| Pismo/alfabet | |||||
| Klasyfikacja genetyczna | |||||
| Status oficjalny | |||||
| Organ regulujący | Institut royal de la culture amazighe | ||||
| Ethnologue | 5 rozwojowy↗ | ||||
| Kody języka | |||||
| ISO 639-2 | ber | ||||
| ISO 639-3 | shi | ||||
| IETF | shi | ||||
| Glottolog | tach1250 | ||||
| Ethnologue | shi | ||||
| WALS | tas | ||||
| SIL | shi | ||||
| W Wikipedii | |||||
| |||||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||||
Literatura
edytujIstnieją liczne tradycje ustnej literatury w tym języku. We Francji i w Holandii zgromadzono zbiory religijnych rękopisów w tashelhit[1].
Pismo
edytujNajczęściej używany jest system pisania – tifinagh. We wcześniejszych okresach dominowało pismo arabskie. Powstawały (i powstają) też zapisy łacinką.
Przypisy
edytuj- 1 2 Peter K. Austin: 1000 języków, Ivy Press Limited 2008, ISBN 978-83-7576-057-6