Wikipedia

Harold i Kumar: Spalone święta

film Todda Strauss-Schulsona

Harold i Kumar: Spalone święta (ang. A Very Harold & Kumar Christmas) – amerykańska komedia z 2011 roku. Jest to trzecia część przygód Harolda i Kumara, a także sequel komedii Harold i Kumar uciekają z Guantanamo. W główne role wcielili się po raz kolejny John Cho i Kal Penn.

Harold i Kumar: Spalone święta
A Very Harold & Kumar Christmas
Gatunek

komedia
bożonarodzeniowy

Rok produkcji

2011

Data premiery

4 listopada 2011

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

90 min

Reżyseria

Todd Strauss-Schulson

Scenariusz

Hayden Schlossberg
Jon Hurwitz

Główne role

John Cho
Kal Penn

Muzyka

William Ross

Zdjęcia

Michael Barrett

Scenografia

Rusty Smith

Kostiumy

Mary Claire Hannan

Montaż

Eric Kissack

Produkcja

Greg Shapiro
Nathan Kahane

Wytwórnia

New Line Cinema
Mandate Pictures(inne języki)
Kingsgate Films

Dystrybucja

Warner Bros. Pictures

Budżet

19 mln $

Przychody brutto

36,3 mln $

Poprzednik

Harold i Kumar uciekają z Guantanamo

Strona internetowa

Fabuła

edytuj

Filmowa historia rozgrywa się sześć lat po wydarzeniach z filmu Harold i Kumar uciekają z Guantanamo[1].

Duet przyjaciół od kilku lat pozostawał ze sobą skłócony, a ich życiowe drogi rozeszły się: Kumar był bezrobotny, gdyż nie przeszedł testu narkotykowego, w dodatku rzuciła go jego dziewczyna Vanessa; Harold jest żonaty, mieszka w dużym domu i pracuje na Wall Street[2][3].

Punktem startowym fabuły w filmie jest tajemnicza paczka przeznaczona dla Harolda, którą znajduje Kumar pod swoimi drzwiami. Postanawia przekazać ją dawnemu przyjacielowi. W tym czasie Harolda odwiedziła na święta rodzina jego żony, która akurat udała się na pasterkę. Podczas wizyty Kumara świąteczna choinka przypadkowo staje w płomieniach, co stanowi początek kolejnych wydarzeń[2][3].

Harold i Kumar wyruszają, aby odnaleźć nowe idealne drzewko. W trakcie błąkania się po Nowym Jorku spotyka ich wiele przygód: włamują się na imprezę, postrzeliwują Świętego Mikołaja oraz uciekają przed rosyjską mafią[2][3].

Obsada

edytuj
 
John Cho (2017) – odtwórca roli Harolda
 
Kal Penn (2013) – odtwórca roli Kumara

Produkcja

edytuj

Produkcją filmu zajęły się firmy: New Line Cinema, Mandate Pictures(inne języki) oraz Kingsgate Films[6].

Wersja kinowa z kategorią wiekową R trwa 90 minut. Wersja bez tej kategorii trwa 96 minut[7].

Budżet filmu wyniósł ok. 19 milionów USD[8].

Twórcy

edytuj

Reżyserem filmu został Todd Strauss-Schulson(inne języki), dla którego był to pierwszy film pełnometrażowy[9]. Za scenariuszem, podobnie jak w przypadku poprzednich części, odpowiadali Jon Hurwitz oraz Hayden Schlossberg. Jak przyznali, tworząc scenariusz do kolejnego filmu, wiedzieli, że muszą być w nim trzy rzeczy: zioło, nagość oraz NPH[10]. Producentami filmu byli Greg Shapiro(inne języki) oraz Nathan Kahane(inne języki)[11].

Operatorem był Michael Barrett(inne języki), a montażystą Eric Kissack(inne języki)[11]. Muzykę skomponował William Ross(inne języki)[4]. Scenografią zajmował się Rusty Smith, natomiast kostiumami Mary Claire Hannan(inne języki)[11].

Technologia

edytuj

W filmie wykorzystano technologię 3D, satyryzując ten trend zapoczątkowany przez Avatar[9]. Wykorzystano ją m.in. do sceny z wielkim penisem oraz do wypuszczenia dymu w stronę publiczności[12]. Scenarzyści, Jon Hurwitz i Hayden Schlossberg, przekazali, że kiedy propozycja wykorzystania 3D wyszła od studia, początkowo byli wobec niej sceptyczni, ponieważ obawiali się, że wyjdzie jako tania sztuczka, jednak po przeczytaniu scenariusza stwierdzili, że niektóre sceny idealnie pasują, aby wykorzystać tę technologię[10]. Todd Strauss-Schulson(inne języki) przekazał, że spodobał mu się pomysł 3D, ponieważ jego zdaniem pozwolił połączyć popisowość w stylu Williama Castle'a z prawdziwym sercem Franka Capry czy Howarda Hughesa[9].

Termin kręcenia

edytuj

Kiedy rozpoczęto prace nad filmem, było już za późno, by jego premiera mogła się odbyć na święta 2009 roku[10]. Kal Penn pracował w Białym Domu na stanowisku zastępcy dyrektora ds. zaangażowania publicznego, w związku z czym na czas kręcenia produkcji wziął urlop, aby zagrać w filmie[13][14]. Z powodu prac Kala Penna zdjęcia mogły się rozpocząć dopiero latem 2010 roku, co ostatecznie skutkowało tym, że premiera filmu odbyła się dopiero w 2011 roku[10].

Miejsce kręcenia

edytuj

Zdjęcia kręcono w Detroit i okolicach oraz w Nowym Jorku[15].

Budynek, który posłużył jako filmowy dom Harolda, znajduje się w Bloomfield Township(inne języki)[15]. Galeria, którą na początku odwiedza Kumar, to Somerset Collection(inne języki) w Troy. Kilka scen, m.in. występ świąteczny, kręcono w Detroit Opera House(inne języki). Jako biuro Harolda wykorzystano Ford Building(inne języki). Apartamenty wykorzystane, m.in. jako mieszkanie Kumara, mieszczą się w Warren[16].

Upowszchnienie

edytuj

Zapowiedzi filmu na platformie YouTube osiągnęły ponad milion wyświetleń w ciągu pierwszych dwóch tygodni[8]. W zwiastunach przedstawiono m.in. żarty o molestujących księżach, nagie zakonnice, dziecko biorące narkotyki[17]. Jedna z telewizyjnych reklam wywołała kontrowersje w stanie Michigan, który partycypował w kosztach produkcji filmu. Lokalne prawo nie pozwalało dotować filmów przedstawiających obsceniczne treści. Wątpliwości budziło, czy film Harold i Kumar: Spalone święta spełnia te kryteria. Rzeczniczka prasowa Michigan Film Office, Michelle Begnoche, nie odniosła się do tych zarzutów[18].

Kinowa premiera filmu odbyła się 4 listopada 2011 roku[17]. W Stanach Zjednoczonych film był emitowany maksymalnie w 2875 kinach[19]. Za dystrybucję filmu odpowiadało Warner Bros. Pictures[6].

Film został także wydany na płytach DVD oraz Blu-ray, co nastąpiło 7 lutego 2012 roku[7].

Odbiór

edytuj

Box office

edytuj

Przychody filmu ze sprzedaży biletów wyniosły 36 265 745 USD, z czego 35 061 031 USD w Stanach Zjednoczonych[19].

Ocena krytyków

edytuj

W serwisie Rotten Tomatoes film uzyskał wynik 69% na podstawie 127 recenzji, ze średnią ocen 6,2/10. Konsensus krytyków brzmi: „Wciąż sprośny, wciąż niegrzeczny i wciąż trafiony, ten film o Haroldzie i Kumarze ma również świąteczny cud: widzowie mogą zobaczyć słodszą stronę duetu”[20]. Agregator opinii Metacritic przyznał filmowi wynik 61/100 na podstawie 29 recenzji, co wskazuje na ogólnie pozytywny odbiór filmu[21].

Ben Kendrick z portalu Screen Rant stwierdził, że film ten od innych komedii tego typu odróżnia brak serializowania, zamiast tego jest on parodią filmu świątecznego. Zdaniem Kendricka film próbuje poruszyć zbyt wiele wątków i marnuje dużo czasu na nieciekawe dramaty postaci, zamiast skupić się na elementach komediowychi[1]. Roger Ebert stwierdził, że film jest męczący, nie czuć autentyczności oryginału, aktorzy wyrośli z postaci, jednak filmy będą powstawać, dopóki będą przynosić dochód[12].

Cristal Reyes z magazynu „The Charger Bulletin” w bardziej pozytywnym tonie oceniała, że w filmie wszystko się zgadza, łącznie z fabułą i aktorstwem, oraz że to doskonały film dla osób szukających śmiechu i lekcji przyjaźni[3].

Media domowe

edytuj

W 2012 roku w Stanach Zjednoczonych sprzedało się 344 tysięcy płyt DVD oraz 155 tysięcy płyt blu-ray. Do 2015 sprzedało się ponad 600 tysięcy płyt DVD oraz Blu-ray. Łączny przychód ze sprzedaży płyt wyniósł 12 milionów USD[22].

Nagrody i nominacje

edytuj
Nagroda Kategoria Nominacja Wynik Przypis
IFMCA award Najlepsza oryginalna ścieżka dźwiękowa do filmu komediowego William Ross(inne języki) Nominacja [23]

Przypisy

edytuj
  1. ↑ a b Ben Kendrick, 'A Very Harold & Kumar 3D Christmas' Review [online], ScreenRant, 4 listopada 2011 [dostęp 2025-05-22] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-22] (ang.).
  2. ↑ a b c •, Review: Yep. “A Very Harold & Kumar 3D Christmas” is Funny. [online], NBC4 Washington, 3 listopada 2011 [dostęp 2025-05-24] (ang.).
  3. ↑ a b c d Cristal Reyes, A Very Harold & Kumar Christmas [online], The Charger Bulletin, 9 listopada 2011 [dostęp 2025-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-25] (ang.).
  4. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au A Very Harold & Kumar 3D Christmas (2011) – Cast [online], The Numbers [dostęp 2025-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-21] (ang.).
  5. ↑ Danny Trejo z Haroldem i Kumarem [online], Kultura Onet, 9 lipca 2010 [dostęp 2025-05-21] (pol.).
  6. ↑ a b Tim Grierson, A Very Harold & Kumar 3D Christmas [online], Screen, 3 listopada 2011 [dostęp 2025-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-01] (ang.).
  7. ↑ a b Chris Ball, Kal Penn and John Cho get stoked in 'A Very Harold & Kumar Christmas,' new on DVD and Blu-ray [online], cleveland, 4 lutego 2012 [dostęp 2025-05-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-29] (ang.).
  8. ↑ a b A Very Harold & Kumar 3D Christmas [online], Troy Hutchinson [dostęp 2025-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-24] (ang.).
  9. ↑ a b c Ryan General, Why 'A Very Harold & Kumar 3D Christmas' deserves to be on your holiday watch list [online], NextShark, 24 grudnia 2024 [dostęp 2025-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-24] (ang.).
  10. ↑ a b c d Jon Hurwitz and Hayden Schlossberg, The Story Behind A Very Harold & Kumar 3D Christmas, As Told by the Screenwriters [online], Vulture, 4 listopada 2011 [dostęp 2025-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-22] (ang.).
  11. ↑ a b c Brendan Bettinger, Full Cast List for HAROLD & KUMAR 3 [online], Collider, 8 lipca 2010 [dostęp 2025-05-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-09] (ang.).
  12. ↑ a b Or, “A Very R-Rated Harold & Kumar 3D Christmas” movie review (2011) | Roger Ebert [online], www.rogerebert.com [dostęp 2025-05-22] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-15] (ang.).
  13. ↑ Tyler Finn, Kal Penn Leaving White House for "Harold and Kumar"? – CBS News [online], www.cbsnews.com, 2 kwietnia 2010 [dostęp 2025-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-24] (ang.).
  14. ↑ Aziz Haniffa, Film done, Kal Penn returns to White House [online], Rediff, 19 listopada 2010 [dostęp 2025-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-24] (ang.).
  15. ↑ a b Jenna Sims, A Very Harold and Kumar 3D Christmas Detroit Filming Locations 2011 [online], HollywoodFilmingLocations.com, 15 listopada 2020 [dostęp 2025-05-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-29] (ang.).
  16. ↑ Julie Hinds, Harold & Kumar are still wreaking silly havoc in their new 3-D comedy [online], The Daily Chronicle, 2 listopada 2011 [dostęp 2025-05-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-09] (ang.).
  17. ↑ a b Jordan Raup, Red Band Trailer For ‘A Very Harold & Kumar 3D Christmas’ Rings In The Most Vulgar Holiday Ever [online], 20 października 2011 [dostęp 2025-06-01] (ang.).
  18. ↑ Tom Gantert, Hollywood Grinch: Michigan Taxpayers Give 'A Very Harold & Kumar Christmas' Millions [online], Michigan Capitol Confidential, 2 grudnia 2011 [dostęp 2025-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-29] (ang.).
  19. ↑ a b A Very Harold & Kumar 3D Christmas (2011) – Box Office [online], The Numbers [dostęp 2025-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-22] (ang.).
  20. ↑ A Very Harold & Kumar Christmas | Rotten Tomatoes [online], rottentomatoes.com [dostęp 2025-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-02] (ang.).
  21. ↑ A Very Harold & Kumar Christmas Reviews [online], metacritic.com [dostęp 2025-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-21] (ang.).
  22. ↑ A Very Harold & Kumar 3D Christmas (2011) – Video Sales [online], The Numbers [dostęp 2025-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-03] (ang.).
  23. ↑ 2011 IFMCA Awards [online], IFMCA: International Film Music Critics Association, 24 lutego 2012 [dostęp 2025-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-03] (ang.).

Linki zewnętrzne

edytuj
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Harold_i_Kumar:_Spalone_święta&oldid=77369695”