Tupac Shakur

amerykański raper, poeta, aktywista i aktor (1971–1996)
(Przekierowano z 2pac)

Tupac Amaru Shakur, również 2Pac i Makaveli (ur. 16 czerwca 1971 w Nowym Jorku jako Lesane Parish Crooks, zm. 13 września 1996 w Las Vegas) – amerykański raper, poeta, aktor i aktywista społeczny. Według Black Entertainment Television był najbardziej wpływowym raperem w historii[1], natomiast magazyn Rolling Stone umieścił go na 86. miejscu wśród 100 największych artystów wszech czasów[2].

2Pac
Ilustracja
Zdjęcie Tupaca pochodzące z jego paszportu (8 grudnia 1995)
Imię i nazwisko

Tupac Amaru Shakur

Pseudonim

2Pac, Pac, Makaveli, MC New York

Data i miejsce urodzenia

16 czerwca 1971
Nowy Jork

Data i miejsce śmierci

13 września 1996
Las Vegas

Przyczyna śmierci

rany postrzałowe

Gatunki

hip-hop, West Coast hip-hop, polityczny hip-hop, gangsta rap, g-funk

Zawód

raper, aktor, producent muzyczny, scenarzysta, poeta

Aktywność

1986–1996

Wydawnictwo

Interscope Records (1991–1995), Death Row Records (1995–1996)

Powiązania

Dr. Dre, Snoop Dogg, Digital Underground, Shock G, Yaki Kadafi, Naughty by Nature, E-40, The Notorious B.I.G., Kurupt, The Lady of Rage, Daz Dillinger, Above the Law, Bone Thugs-n-Harmony, MC Breed, MC Hammer, Spice 1, Richie Rich, Nate Dogg, Johny „J”, Ice-T, Danny Boy, Outlawz, Thug Life, Ice Cube, Queen Latifah

Zespoły
Strictly Dope
Digital Underground
Thug Life
Outlawz
podpis
Strona internetowa

Życiorys

edytuj

Młodość

edytuj
 
Shakur jako uczeń (1988)

Urodził się 16 czerwca 1971 roku w Nowym Jorku[3.1], jako syn Afeni Shakur i Billy’ego Garlanda[3.2]. W oficjalnych dokumentach nadano mu imiona Lesane Parish Crooks, jednak matka zmieniła je na Tupac Amaru, by upamiętnić inkaskiego rebelianta Tupaca Amaru II[3.2]. Jego matka była wówczas krótko po rozwodzie z Lumumbą Shakurem[4.1]. Wkrótce potem wyszła za mąż za Mutulu Shakura, z którym doczekała się córki Sekyiwy[3.2]. Po jej narodzinach Afeni i Mutulu rozstali się[4.2].

Ze względu na trudną sytuację finansową rodzina była zmuszona przenieść się do Baltimore, gdzie Tupac zaczął uczęszczać do szkoły Roland Park Middle School, a następnie do Paul Laurence Dunbar High School[3.3]. Stamtąd trafił do Baltimore School for the Performing Arts, gdzie uczestniczył w zajęciach teatralnych, malarskich, muzycznych i baletowych[3.3]. Tam poznał swoją przyjaciółkę Jadę Pinkett[4.3]. W 1988 roku rodzina Shakurów przeniosła się do Marin City, gdzie Tupac uczył się w Tamalpais High School[3.3], której nie ukończył, ponieważ zrezygnował z nauki[5]. Rok później wystąpił na Marin City Festival, gdzie wykonał utwór „Panther Power”, który został wydany pośmiertnie w 2007 roku na albumie Beginnings: The Lost Tapes 1988–1991[3.3]. Był to jeden z pierwszych utworów Tupaca, inspirowany piosenką „Self Destruction” autorstwa Stop the Violence Movement[3.3].

W Marin City Tupac żył w biedzie ze względu na brak zatrudnienia jego matki oraz jej problemy z uzależnieniem od kokainy[3.4]. Pomimo trudności raper zachował dobre relacje z Afeni i zadedykował jej utwór „Dear Mama” wydany w 1994 roku[3.4]. Z kolei niezadowolenie z powodu braku ojca w jego życiu wyraził dwa lata wcześniej w utworze „Papa’z Song[3.5]. Jego bliskimi osobami byli członkowie ruchu Czarnych Panter, między innymi Assata Shakur[3.6], Mumia Abu-Jamal[3.7] czy Mutulu Shakur, ojciec Sekyiwy i Mopreme’a[3.8].

Kariera

edytuj

Za inicjatywą Leili Steinberg, lider zespołu Digital Underground, Shock G, zaproponował Tupacowi angaż jako pomocnik od sprzętu zespołu[3.9]. Współpracował z zespołem jako tancerz i uczestniczył w wydaniu przez nich dwóch albumów[3.10]. Wziął udział w nagraniu piosenki „Same Song”, która była ścieżką dźwiękową do filmu Same kłopoty, w którym Tupac zaliczył występ cameo[3.11]. Następnie zrezygnował ze współpracy z Digital Underground, by skupić się na karierze solowej i przeprowadził się do domu Leili Steinberg, która była jego przyjaciółką[3.11]. 15 sierpnia 1991 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Interscope Records[4.4], a 12 listopada wydał swój debiutancki album 2Pacalypse Now[4.5], który promował singiel „Trapped[4.6]. Kolejnymi teledyskami z płyty były „Brenda’s Got a Baby[4.7] i „If My Homie Calls[4.8] Zagrał również postać Bishopa w filmie Miasto aniołów 2, który miał premierę 17 stycznia 1992 roku[3.12]. Niecały miesiąc przed premierą albumu, 17 października w Oakland został zatrzymany przez dwóch policjantów[4.9], za przechodzenie przez jezdnię w niedozwolonym miejscu[4.10]. Wywiązała się między nimi sprzeczka, w wyniku której raper został pobity i aresztowany[4.10]. Następnie wytoczył proces cywilny policji z Oakland, domagając się dziesięciu milionów dolarów odszkodowania[4.10]. Strony doszły jednak do porozumienia i zawarły ugodę, a Tupac otrzymał 42 tysiące dolarów[4.11].

Wiosną 1992 roku, wraz z Janet Jackson rozpoczął zdjęcia do filmu Poetic Justice – Film o miłości[4.12], który miał premierę 23 lipca 1993 roku[4.13]. 22 sierpnia 1992 roku wziął udział w festiwalu w Marin City[4.14], podczas którego doszło do przypadkowego zastrzelenia sześcioletniego chłopca Qa’ida Walkera-Teala[4.15]. Tupac został zatrzymany przez policję i wkrótce potem wypuszczony, wskutek czego wyprowadził się na stałe do Los Angeles[4.15]. W tym samym roku zaczął pracować nad nową płytą, której roboczy tytuł brzmiał „Troublesome 21”[4.16]. W międzyczasie zaczęła kształtować się grupa Thug Life, w skład której poza Tupaciem, wchodzili: Big Syke, Mopreme, Macadoshis i The Rated R[3.13]. Początkowo Shakur dostał angaż w filmie Zagrożenie dla społeczeństwa, jednak ostatecznie nie dogadał się z reżyserami i nie wystąpił w produkcji[4.17].

16 lutego 1993 roku ukazał się jego drugi album Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z..., który promował singiel „Holler If Ya Hear Me[4.18]. Kolejnymi singlem z tej płyty były „I Get Around[4.19] i „Keep Ya Head Up[4.20]. Wiosną tego roku został dwukrotnie aresztowany za bójki[4.19]. Zdiagnozowano u niego również łysienie plackowate, przez co zaczął golić głowę na łyso[4.21]. Nawiązał wówczas znajomość ze Suge’em Knightem, Dr. Dre i Snoop Doggiem[4.22]. Latem wdał się w bójkę z reżyserami filmu Zagrożenie dla bezpieczeństwa, a następnie nawiązał współpracę z Notoriousem B.I.G.[4.23]. Pod koniec roku dokończył nagrywać piosenki z Big Sykiem, Mopreme’em, Macadoshisem i The Rated R, skutkiem czego powstał album Thug Life: Volume 1[4.24], która miała premierę 26 września 1994 roku[3.14]. Pod koniec 1993 roku rozpoczął pracę nad nowym albumem i negocjował ze studiem filmowym udział w filmie Studenci[4.25].

Wkrótce potem został aresztowany za postrzelenie dwóch nietrzeźwych policjantów po służbie z ukradzioną bronią[4.26]. Po wpłaceniu 55 tysięcy dolarów kaucji i ujawnieniu faktów dotyczących funkcjonariuszy, zarzuty wobec Tupaca zostały wycofane[4.26]. Zaczął również pracę nad filmem Nad obręczą, gdzie wcielił się w rolę Birdiego[3.15]. Film miał premierę w marcu 1994 roku, a ścieżką dźwiękową była nagrana przez Tupaca piosenka Pain, która nie została nigdy wydana na żadnej płycie[3.15]. W drugiej połowie roku raper poznał w nocnym klubie Ayannę Jackson, z którą nawiązał znajomość[3.16]. W trakcie wspólnie spędzanej nocy w hotelu, do pokoju weszli znajomi Shakura, a on sam wyszedł[3.17]. Wychodząc opowiedziała obsłudze hotelowej o zajściu, a następnie udała się do szpitala by zgromadzić dowody na gwałt i na policję by złożyć zeznania[3.18]. Tupac i jego koledzy zostali aresztowani i wytoczono im proces[3.19]. Z tego powodu raper stracił angaż w filmie Studenci[4.27]. Jednocześnie zdążył rozpocząć pracę nad filmem Bullet, gdzie zagrał rolę Tanka[4.28]. Nie przyznał się do winy i został uniewinniony od zarzutu sodomii i posiadania broni, ale skazano go za gwałt[3.20]. Jeszcze zanim usłyszał werdykt, 30 listopada spotkał się z Notoriousem B.I.G. i Puffem Daddy’m, a po spotkaniu został napadnięty, okradziony i pięciokrotnie postrzelony[3.21]. Po trafieniu do szpitala po raz pierwszy w dorosłym życiu spotkał się ze swoim biologicznym ojcem Billy’m Garlandem i poznał prawdę o pokrewieństwie[4.29]. Ze względu na stan zdrowia odbycie kary w więzieniu zostało odroczone do 24 grudnia[4.30].

7 lutego 1995 roku sędzia wyznaczył wymiar kary, który wyniósł od roku do półtora roku bezwzględnego więzienia[4.31]. Został osadzony w nowojorskim zakładzie Rikers Island, by następnie zostać przeniesionym do Fishkill, a ostatecznie do Clinton w Dannemorze[4.32]. W czasie pobytu w zakładzie karnym jego współpracownicy pracowali nad wydaniem albumu Me Against the World, który Tupac nagrał jeszcze przed więzieniem[4.33]. Ukazał się on 1 kwietnia 1995 roku, a singlem promującym był „Dear Mama[4.34]. Z powodu izolacji, nie wystąpił w żadnym teledysku do singli promujących album[3.22]. Przebywając w więzieniu doszedł do wniosku, że zleceniodawcą zamachu na jego życie był Notorious B.I.G.[3.22]. Skupił się wówczas na czytaniu książek i pisaniu listów i nowych piosenek[4.35]. W międzyczasie jego prawnicy złożyli apelację, a sędzia wyznaczył kaucję, wynoszącą 1,4 miliona dolarów[4.36]. Aby móc opłacić swoich obrońców i opłacić kaucję, 16 września Tupac postanowił podpisać kontrakt z Death Row Records, Suge’a Knighta[4.37]. Otrzymał on od wytwórni prawie pół miliona dolarów na wydatki, dom dla jego matki i ciotki oraz umowę na trzy albumy, opiewającą na milion dolarów za każdy z nich[4.38]. Knight wpłacił także kaucję za Shakura[3.23]. 22 września apelacja została przyjęta, a 12 października raper wyszedł na wolność, udał się do Kaliforni i zaczął pracować nad kolejną płytą[4.39].

Podczas pracy nad nową płytą, zgromadził wokół siebie starych znajomych: Big Syke’a, Mopreme’a, Husseina Fatala, Yakiego Kadafiego, Kastra, Napoleona, E.D.I. Meana i Storm, z którymi stworzył zespół Outlawz[4.40]. Premiera solowego albumu All Eyez on Me odbyła się 13 lutego 1996 roku[4.41]. Był to pierwszy w historii dwupłytowy album hip-hopowy[3.24]. Singlami promującymi nową płytę zostały „California Love” nagrany z Dr. Dre oraz „2 of Amerikaz Most Wanted” nagrany ze Snoop Doggiem[4.42]. Tupac otrzymał wówczas nominację do nagrody Grammy za najlepszy album rapowy (Me Against the World) i najlepszy występ rapowy („Dear Mama”)[4.43]. Nie otrzymał żadnej z nagród, ale sam wręczał nagrodę za najlepszy występ popowy w duecie lub grupie[4.43]. Wkrótce potem zaczął nagrywać utwór typu dissHit ’Em Up”, który nagrał wspólnie z członkami Outlawz[3.25]. W utworze zaatakował przede wszystkim Notoriousa B.I.G. oraz Puffa Daddy’ego, a także innych raperów współpracujących z Bad Boy Record, jak duet Mobb Deep, Nas, Jay-Z czy członków zespołu Fugees[3.26]. Piosenka ta rozpoczęła wojnę hip-hopową między zachodnim a wschodnim wybrzeżem[4.44]. W marcu rozpoczął pracę nad kolejnym albumem zatytułowanym The Don Killuminati: The 7 Day Theory, który zamierzał wydać pod pseudonimem Makaveli, by oddać hołd Niccoli Machiavellemu[4.45]. Rozpoczął również pracę nad filmami Klincz oraz Brudny glina[4.46]. Planował opuścić Death Row Records i otworzyć własną wytwórnię płytową Makaveli Records, a także restaurację, linię odzieżową, wydawnictwo i inne[4.47]. 4 września udał się do Nowego Jorku na galę MTV Video Music Awards, a trzy dni później do Las Vegas na walkę Mike’a Tysona[4.48].

Śmierć

edytuj
Osobny artykuł: Zabójstwo Tupaca Shakura.

7 września zameldował się w hotelu MGM Grand Las Vegas, skąd udał się wraz Suge’em Knightem na walkę Tysona[3.27]. Następnie pojechali do hotelu, a stamtąd do klubu 662, którego właścicielem był Knight[4.49]. W międzyczasie miał miejsce incydent, w którym Tupac wdał się w bójkę z gangsterem Orlando Andersonem[3.28]. Stojąc na skrzyżowaniu East Flamingo Road i Koval Lane, do BMW, którym podróżował raper i producent podjechał biały Cadillac, z którego padły strzały[3.29]. Cztery kule trafiły Tupaca w udo, ramię i klatkę piersiową[3.29]. Suge, który również został trafiony w głowę zawrócił auto próbując uciec, lecz przebite opony pozwoliły ujechać około kilometra odległości[4.49]. Wkrótce potem zjawiła się policja i karetka pogotowia, która zabrała rannego rapera do szpitala University Medical Center[4.50]. W wyniku strzelaniny stracił prawy palec wskazujący oraz jedno płuco[4.51]. 13 września przeszedł kilka zawałów i jego serce przestało bić[4.52]. O 16:03 stwierdzono zgon[4.53].

Po jego śmierci ukazał się nagrany wcześniej album The Don Killuminati: The 7 Day Theory, a następnie dwupłytowy R U Still Down? (Remember Me) (1997)[3.30] i nagrany wspólnie z Outlawz Still I Rise (1999)[3.31]. Kolejnymi albumami były dwupłytowe Until the End of Time (2001)[3.32] i Better Dayz, wydane przez Amaru Entertainment[3.33]. Ostatnie dwa albumy Loyal to the Game (2004) i Pac’s Life (2006) zostały wydane przez Eminema[3.34]. Powstały także kompilacje utworów, wśród których pierwszą była 2Pac’s Greatest Hits (1999), na którym znalazła się między innymi piosenka „Changes”, nagrana jeszcze w 1992 roku[3.35]. Inspiracją powstania utworu była piosenka The Way It Is Bruce’a Hornsby’ego[3.36]. „Changes” stało się najbardziej rozpoznawalnym utworem Tupaca[3.37]. Później ukazały się także składanki: The Prophet: The Best of the Works (2003) Nu-Mixx Klazzics (2004), Nu-Mixx Klazzics Vol. 2 (2007), albumy koncertowe 2Pac Live (2004) i Live at the House of Blues (2005)[3.38]. Wydane zostały także płyty z poezją The Rose That Grew from Concrete (2000) i The Rose, Vol. 2 (2005)[3.39]. Ostatnią dwuczęściową składanką jest Best of 2Pac[3.38].

Powstały o nim także filmy: między innymi dokumentalny Tupac: Zmartwychwstanie (2003)[3.40] i fabularny All Eyez on Me (2017)[3.41][6].

Według Associated Press, 29 września 2023 roku policja w Las Vegas aresztowała Duane’a „Keffe D” Davisa, który został oskarżony o morderstwo Tupaca z użyciem śmiercionośnej broni[7].

Życie prywatne i poglądy

edytuj

Około 1993 roku nawiązał krótki romans z Madonną[4.54]. W czerwcu 1994 rok poznał Keishę Morris, której oświadczył się we wrześniu[4.55]. 29 kwietnia 1995 roku, podczas gdy Tupac przebywał w więzieniu, wzięli ślub[4.56]. Świadkami byli kuzyn rapera Bill i macocha Keishy, natomiast ceremonię prowadziła funkcjonariuszka służby więziennej[4.57]. Po wyjściu na wolność i przeprowadzce do Kaliforni, Tupac i Keisha podjęli decyzję o anulowaniu małżeństwa[4.58]. W 1994 roku poznał Kidadę Jones, córkę producenta Quincy’ego Jonesa, z którą związał się w 1996 roku[4.59]. W sierpniu 1996 roku kupił pierścionek z planem oświadczenia się[4.60].

Oprócz działalności aktorskiej i muzycznej pisał także wiersze. Ukazał się tomik wierszy Tupaca pt. Róża, która wyrosła na betonie[3.42].

Tupac był zapalonym czytelnikiem. Inspirował się wieloma pisarzami, takimi jak: William Shakespeare, Henry Miller, Gabriel García Márquez, Homer, Kurt Vonnegut, Friedrich Nietzsche, Maya Angelou, Alice Walker, Donald Goines i J.D. Salinger[3.43]. Ponadto inspirował się między innymi biografiami Malcolma X, Martina Luthera Kinga, dziełami George’a Orwella, Sun Zi czy w szczególności Niccola Machiavellego[3.44]. Czerpał także z literatury religijnej np. dzieł Tomasza à Kempis, Thomasa Mertona, Jana od Krzyża, Gershoma Scholema, Raymonda Moody’ego czy ksiąg dotyczących buddyzmu i hinduizmu[3.45].

Shakur nigdy nie wspominał o przynależności do konkretnej religii, ale wierzył w Boga[3.46]. Najbliżej było mu do chrześcijaństwa, o czym świadczą jego tatuaże w kształcie krzyży i to, że nosił czasem łańcuch z krzyżem na szyi[3.46]. Można go uznać za teistę[8][9][10]. Wierzył, że człowiek, który idzie do nieba, śpi spokojnie bez koszmarów[11]. Politycznie związany był z Ligą Młodzieży Komunistycznej USA w Baltimore[12][13]

Dyskografia

edytuj
Osobny artykuł: Dyskografia Tupaca Shakura.

Albumy studyjne wydane za życia

edytuj

Albumy studyjne wydane pośmiertnie

edytuj

Kompilacje

edytuj

Wspólnie z innymi artystami

edytuj

Filmografia

edytuj
Rok Tytuł Rola Uwagi
1991 Same kłopoty on sam Rola cameo
1992 Miasto aniołów 2 Bishop
1993 Poetic Justice – Film o miłości Lucky
1994 Nad obręczą Birdie
1996 Bullet Tank
1997 Klincz Ezekiel „Spoon” Whitmore
1997 Brudny glina Detektyw Jake Rodríguez

Dokumenty

edytuj
Rok Tytuł Uwagi
1997 2pac : Nieśmiertelny bandyta
1997 Tupac Shakur: Words Never Die
1997 Rhyme & Reason Film dokumentalny o przyczynach popularności kultury hip-hop
2001 Tupac Shakur: Before I Wake...
2001 Welcome to Death Row
2002 Biggie & Tupac Film dokumentalny na temat okoliczności śmierci Shakura i Wallace’a
2002 Anioł Bandyta: Życie wyrzutka
2002 Tha Westside
2003 2Pac 4 Ever
2003 Tupac: Zmartwychwstanie Oficjalny dokument
2003 Beef Film dokumentalny na temat beefów w hip-hopie
2004 Tupac vs.
2004 Tupac: The Hip Hop Genius
2006 So Many Years, So Many Tears
2007 Tupac Assassination: Conspiracy or Revenge?
2009 Tupac Assassination II: Reckoning
2017 All Eyez on Me Fabularny film biograficzny o Tupacu, w reżyserii Benny’ego Brooma. Główną rolę zagrał Demetrius Shipp.

Przypisy

edytuj
  1. The 50 Most Influential Rappers of All Time. Black Entertainment Television. [dostęp 2026-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  2. 100 Greatest Artists. Rolling Stone. [dostęp 2026-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  3. Łukasz Skibiński: Tupac Shakur. Sam przeciwko światu. Gdynia: Novae Res, 2023. ISBN 978-83-8313-605-9. (pol.).
    1. s. 64-65
    2. a b c s. 64
    3. a b c d e s. 65
    4. a b s. 67
    5. s. 74
    6. s. 77
    7. s. 79
    8. s. 80
    9. s. 91
    10. s. 92
    11. a b s. 93
    12. s. 95-96
    13. s. 150
    14. s. 151
    15. a b s. 165
    16. s. 10
    17. s. 12
    18. s. 13
    19. s. 14
    20. s. 14-15
    21. s. 165, 207
    22. a b s. 166
    23. s. 210
    24. s. 220
    25. s. 219
    26. s. 211
    27. s. 255
    28. s. 255-256
    29. a b s. 256
    30. s. 268
    31. s. 271
    32. s. 272
    33. s. 272-273
    34. s. 274-275
    35. s. 279-280
    36. s. 280
    37. s. 279
    38. a b s. 277
    39. s. 276
    40. s. 274
    41. s. 284
    42. s. 82
    43. s. 82-83
    44. s. 84-85
    45. s. 85
    46. a b s. 182
  4. Staci Robinson: Tupac Shakur: autoryzowana biografia. Kraków: Sine Qua Non, 2025. ISBN 978-83-8330-725-1. (pol.).
    1. s. 31
    2. s. 69
    3. s. 153
    4. s. 297
    5. s. 299
    6. s. 301
    7. s. 309
    8. s. 320
    9. s. 302
    10. a b c s. 304-305
    11. s. 306
    12. s. 317
    13. s. 374
    14. s. 328
    15. a b s. 330-331
    16. s. 337
    17. s. 352, 355
    18. s. 357-358
    19. a b s. 364
    20. s. 397
    21. s. 370
    22. s. 369
    23. s. 373-374
    24. s. 377
    25. s. 380
    26. a b s. 393
    27. s. 399
    28. s. 406
    29. s. 418
    30. s. 422
    31. s. 429-430
    32. s. 432
    33. s. 434
    34. s. 435
    35. s. 436-437
    36. s. 444
    37. s. 446
    38. s. 446-447
    39. s. 449, 453-454
    40. s. 467-468
    41. s. 470
    42. s. 458, 468
    43. a b s. 472
    44. s. 475
    45. s. 478-479
    46. s. 480, 492
    47. s. 495
    48. s. 499
    49. a b s. 507
    50. s. 508
    51. s. 509, 511
    52. s. 511
    53. s. 512
    54. s. 362
    55. s. 405, 555
    56. s. 405
    57. s. 438
    58. s. 457
    59. s. 484
    60. s. 497
  5. Zack Ruskin: Tupac Shakur’s Life in Marin. Marin. [dostęp 2026-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  6. All Eyez on Me w bazie IMDb (ang.)
  7. Zabójstwo Tupaca Shakura. Przełom? Po 27 latach policja dokonała aresztowania. Rzeczpospolita. [dostęp 2023-09-30]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  8. Josh Nisker: “Only God Can Judge Me”: Tupac Shakur, the Legal System, and Lyrical Subversion. State University of New York at Albany. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  9. Candice Quinn: Be For Him or Against Him. California State University. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  10. 2Pac God Lyrics. sing365.com. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  11. Inside the Mind of Shakur. StreetGangs.com. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  12. Baltimore students protest cuts. People’s World. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  13. 'And Still I See No Changes': Tupac's legacy 15 years on. Green Left Weekly. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).