Tupac Shakur
Tupac Amaru Shakur, również 2Pac i Makaveli (ur. 16 czerwca 1971 w Nowym Jorku jako Lesane Parish Crooks, zm. 13 września 1996 w Las Vegas) – amerykański raper, poeta, aktor i aktywista społeczny. Według Black Entertainment Television był najbardziej wpływowym raperem w historii[1], natomiast magazyn Rolling Stone umieścił go na 86. miejscu wśród 100 największych artystów wszech czasów[2].
Zdjęcie Tupaca pochodzące z jego paszportu (8 grudnia 1995) | |
| Imię i nazwisko |
Tupac Amaru Shakur |
|---|---|
| Pseudonim |
2Pac, Pac, Makaveli, MC New York |
| Data i miejsce urodzenia |
16 czerwca 1971 |
| Data i miejsce śmierci |
13 września 1996 |
| Przyczyna śmierci | |
| Gatunki |
hip-hop, West Coast hip-hop, polityczny hip-hop, gangsta rap, g-funk |
| Zawód | |
| Aktywność |
1986–1996 |
| Wydawnictwo |
Interscope Records (1991–1995), Death Row Records (1995–1996) |
| Powiązania |
Dr. Dre, Snoop Dogg, Digital Underground, Shock G, Yaki Kadafi, Naughty by Nature, E-40, The Notorious B.I.G., Kurupt, The Lady of Rage, Daz Dillinger, Above the Law, Bone Thugs-n-Harmony, MC Breed, MC Hammer, Spice 1, Richie Rich, Nate Dogg, Johny „J”, Ice-T, Danny Boy, Outlawz, Thug Life, Ice Cube, Queen Latifah |
| Zespoły | |
| Strictly Dope Digital Underground Thug Life Outlawz | |
| Strona internetowa | |
Życiorys
edytujMłodość
edytujUrodził się 16 czerwca 1971 roku w Nowym Jorku[3.1], jako syn Afeni Shakur i Billy’ego Garlanda[3.2]. W oficjalnych dokumentach nadano mu imiona Lesane Parish Crooks, jednak matka zmieniła je na Tupac Amaru, by upamiętnić inkaskiego rebelianta Tupaca Amaru II[3.2]. Jego matka była wówczas krótko po rozwodzie z Lumumbą Shakurem[4.1]. Wkrótce potem wyszła za mąż za Mutulu Shakura, z którym doczekała się córki Sekyiwy[3.2]. Po jej narodzinach Afeni i Mutulu rozstali się[4.2].
Ze względu na trudną sytuację finansową rodzina była zmuszona przenieść się do Baltimore, gdzie Tupac zaczął uczęszczać do szkoły Roland Park Middle School, a następnie do Paul Laurence Dunbar High School[3.3]. Stamtąd trafił do Baltimore School for the Performing Arts, gdzie uczestniczył w zajęciach teatralnych, malarskich, muzycznych i baletowych[3.3]. Tam poznał swoją przyjaciółkę Jadę Pinkett[4.3]. W 1988 roku rodzina Shakurów przeniosła się do Marin City, gdzie Tupac uczył się w Tamalpais High School[3.3], której nie ukończył, ponieważ zrezygnował z nauki[5]. Rok później wystąpił na Marin City Festival, gdzie wykonał utwór „Panther Power”, który został wydany pośmiertnie w 2007 roku na albumie Beginnings: The Lost Tapes 1988–1991[3.3]. Był to jeden z pierwszych utworów Tupaca, inspirowany piosenką „Self Destruction” autorstwa Stop the Violence Movement[3.3].
W Marin City Tupac żył w biedzie ze względu na brak zatrudnienia jego matki oraz jej problemy z uzależnieniem od kokainy[3.4]. Pomimo trudności raper zachował dobre relacje z Afeni i zadedykował jej utwór „Dear Mama” wydany w 1994 roku[3.4]. Z kolei niezadowolenie z powodu braku ojca w jego życiu wyraził dwa lata wcześniej w utworze „Papa’z Song”[3.5]. Jego bliskimi osobami byli członkowie ruchu Czarnych Panter, między innymi Assata Shakur[3.6], Mumia Abu-Jamal[3.7] czy Mutulu Shakur, ojciec Sekyiwy i Mopreme’a[3.8].
Kariera
edytujZa inicjatywą Leili Steinberg, lider zespołu Digital Underground, Shock G, zaproponował Tupacowi angaż jako pomocnik od sprzętu zespołu[3.9]. Współpracował z zespołem jako tancerz i uczestniczył w wydaniu przez nich dwóch albumów[3.10]. Wziął udział w nagraniu piosenki „Same Song”, która była ścieżką dźwiękową do filmu Same kłopoty, w którym Tupac zaliczył występ cameo[3.11]. Następnie zrezygnował ze współpracy z Digital Underground, by skupić się na karierze solowej i przeprowadził się do domu Leili Steinberg, która była jego przyjaciółką[3.11]. 15 sierpnia 1991 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Interscope Records[4.4], a 12 listopada wydał swój debiutancki album 2Pacalypse Now[4.5], który promował singiel „Trapped”[4.6]. Kolejnymi teledyskami z płyty były „Brenda’s Got a Baby”[4.7] i „If My Homie Calls”[4.8] Zagrał również postać Bishopa w filmie Miasto aniołów 2, który miał premierę 17 stycznia 1992 roku[3.12]. Niecały miesiąc przed premierą albumu, 17 października w Oakland został zatrzymany przez dwóch policjantów[4.9], za przechodzenie przez jezdnię w niedozwolonym miejscu[4.10]. Wywiązała się między nimi sprzeczka, w wyniku której raper został pobity i aresztowany[4.10]. Następnie wytoczył proces cywilny policji z Oakland, domagając się dziesięciu milionów dolarów odszkodowania[4.10]. Strony doszły jednak do porozumienia i zawarły ugodę, a Tupac otrzymał 42 tysiące dolarów[4.11].
Wiosną 1992 roku, wraz z Janet Jackson rozpoczął zdjęcia do filmu Poetic Justice – Film o miłości[4.12], który miał premierę 23 lipca 1993 roku[4.13]. 22 sierpnia 1992 roku wziął udział w festiwalu w Marin City[4.14], podczas którego doszło do przypadkowego zastrzelenia sześcioletniego chłopca Qa’ida Walkera-Teala[4.15]. Tupac został zatrzymany przez policję i wkrótce potem wypuszczony, wskutek czego wyprowadził się na stałe do Los Angeles[4.15]. W tym samym roku zaczął pracować nad nową płytą, której roboczy tytuł brzmiał „Troublesome 21”[4.16]. W międzyczasie zaczęła kształtować się grupa Thug Life, w skład której poza Tupaciem, wchodzili: Big Syke, Mopreme, Macadoshis i The Rated R[3.13]. Początkowo Shakur dostał angaż w filmie Zagrożenie dla społeczeństwa, jednak ostatecznie nie dogadał się z reżyserami i nie wystąpił w produkcji[4.17].
16 lutego 1993 roku ukazał się jego drugi album Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z..., który promował singiel „Holler If Ya Hear Me”[4.18]. Kolejnymi singlem z tej płyty były „I Get Around”[4.19] i „Keep Ya Head Up”[4.20]. Wiosną tego roku został dwukrotnie aresztowany za bójki[4.19]. Zdiagnozowano u niego również łysienie plackowate, przez co zaczął golić głowę na łyso[4.21]. Nawiązał wówczas znajomość ze Suge’em Knightem, Dr. Dre i Snoop Doggiem[4.22]. Latem wdał się w bójkę z reżyserami filmu Zagrożenie dla bezpieczeństwa, a następnie nawiązał współpracę z Notoriousem B.I.G.[4.23]. Pod koniec roku dokończył nagrywać piosenki z Big Sykiem, Mopreme’em, Macadoshisem i The Rated R, skutkiem czego powstał album Thug Life: Volume 1[4.24], która miała premierę 26 września 1994 roku[3.14]. Pod koniec 1993 roku rozpoczął pracę nad nowym albumem i negocjował ze studiem filmowym udział w filmie Studenci[4.25].
Wkrótce potem został aresztowany za postrzelenie dwóch nietrzeźwych policjantów po służbie z ukradzioną bronią[4.26]. Po wpłaceniu 55 tysięcy dolarów kaucji i ujawnieniu faktów dotyczących funkcjonariuszy, zarzuty wobec Tupaca zostały wycofane[4.26]. Zaczął również pracę nad filmem Nad obręczą, gdzie wcielił się w rolę Birdiego[3.15]. Film miał premierę w marcu 1994 roku, a ścieżką dźwiękową była nagrana przez Tupaca piosenka Pain, która nie została nigdy wydana na żadnej płycie[3.15]. W drugiej połowie roku raper poznał w nocnym klubie Ayannę Jackson, z którą nawiązał znajomość[3.16]. W trakcie wspólnie spędzanej nocy w hotelu, do pokoju weszli znajomi Shakura, a on sam wyszedł[3.17]. Wychodząc opowiedziała obsłudze hotelowej o zajściu, a następnie udała się do szpitala by zgromadzić dowody na gwałt i na policję by złożyć zeznania[3.18]. Tupac i jego koledzy zostali aresztowani i wytoczono im proces[3.19]. Z tego powodu raper stracił angaż w filmie Studenci[4.27]. Jednocześnie zdążył rozpocząć pracę nad filmem Bullet, gdzie zagrał rolę Tanka[4.28]. Nie przyznał się do winy i został uniewinniony od zarzutu sodomii i posiadania broni, ale skazano go za gwałt[3.20]. Jeszcze zanim usłyszał werdykt, 30 listopada spotkał się z Notoriousem B.I.G. i Puffem Daddy’m, a po spotkaniu został napadnięty, okradziony i pięciokrotnie postrzelony[3.21]. Po trafieniu do szpitala po raz pierwszy w dorosłym życiu spotkał się ze swoim biologicznym ojcem Billy’m Garlandem i poznał prawdę o pokrewieństwie[4.29]. Ze względu na stan zdrowia odbycie kary w więzieniu zostało odroczone do 24 grudnia[4.30].
7 lutego 1995 roku sędzia wyznaczył wymiar kary, który wyniósł od roku do półtora roku bezwzględnego więzienia[4.31]. Został osadzony w nowojorskim zakładzie Rikers Island, by następnie zostać przeniesionym do Fishkill, a ostatecznie do Clinton w Dannemorze[4.32]. W czasie pobytu w zakładzie karnym jego współpracownicy pracowali nad wydaniem albumu Me Against the World, który Tupac nagrał jeszcze przed więzieniem[4.33]. Ukazał się on 1 kwietnia 1995 roku, a singlem promującym był „Dear Mama”[4.34]. Z powodu izolacji, nie wystąpił w żadnym teledysku do singli promujących album[3.22]. Przebywając w więzieniu doszedł do wniosku, że zleceniodawcą zamachu na jego życie był Notorious B.I.G.[3.22]. Skupił się wówczas na czytaniu książek i pisaniu listów i nowych piosenek[4.35]. W międzyczasie jego prawnicy złożyli apelację, a sędzia wyznaczył kaucję, wynoszącą 1,4 miliona dolarów[4.36]. Aby móc opłacić swoich obrońców i opłacić kaucję, 16 września Tupac postanowił podpisać kontrakt z Death Row Records, Suge’a Knighta[4.37]. Otrzymał on od wytwórni prawie pół miliona dolarów na wydatki, dom dla jego matki i ciotki oraz umowę na trzy albumy, opiewającą na milion dolarów za każdy z nich[4.38]. Knight wpłacił także kaucję za Shakura[3.23]. 22 września apelacja została przyjęta, a 12 października raper wyszedł na wolność, udał się do Kaliforni i zaczął pracować nad kolejną płytą[4.39].
Podczas pracy nad nową płytą, zgromadził wokół siebie starych znajomych: Big Syke’a, Mopreme’a, Husseina Fatala, Yakiego Kadafiego, Kastra, Napoleona, E.D.I. Meana i Storm, z którymi stworzył zespół Outlawz[4.40]. Premiera solowego albumu All Eyez on Me odbyła się 13 lutego 1996 roku[4.41]. Był to pierwszy w historii dwupłytowy album hip-hopowy[3.24]. Singlami promującymi nową płytę zostały „California Love” nagrany z Dr. Dre oraz „2 of Amerikaz Most Wanted” nagrany ze Snoop Doggiem[4.42]. Tupac otrzymał wówczas nominację do nagrody Grammy za najlepszy album rapowy (Me Against the World) i najlepszy występ rapowy („Dear Mama”)[4.43]. Nie otrzymał żadnej z nagród, ale sam wręczał nagrodę za najlepszy występ popowy w duecie lub grupie[4.43]. Wkrótce potem zaczął nagrywać utwór typu diss „Hit ’Em Up”, który nagrał wspólnie z członkami Outlawz[3.25]. W utworze zaatakował przede wszystkim Notoriousa B.I.G. oraz Puffa Daddy’ego, a także innych raperów współpracujących z Bad Boy Record, jak duet Mobb Deep, Nas, Jay-Z czy członków zespołu Fugees[3.26]. Piosenka ta rozpoczęła wojnę hip-hopową między zachodnim a wschodnim wybrzeżem[4.44]. W marcu rozpoczął pracę nad kolejnym albumem zatytułowanym The Don Killuminati: The 7 Day Theory, który zamierzał wydać pod pseudonimem Makaveli, by oddać hołd Niccoli Machiavellemu[4.45]. Rozpoczął również pracę nad filmami Klincz oraz Brudny glina[4.46]. Planował opuścić Death Row Records i otworzyć własną wytwórnię płytową Makaveli Records, a także restaurację, linię odzieżową, wydawnictwo i inne[4.47]. 4 września udał się do Nowego Jorku na galę MTV Video Music Awards, a trzy dni później do Las Vegas na walkę Mike’a Tysona[4.48].
Śmierć
edytuj7 września zameldował się w hotelu MGM Grand Las Vegas, skąd udał się wraz Suge’em Knightem na walkę Tysona[3.27]. Następnie pojechali do hotelu, a stamtąd do klubu 662, którego właścicielem był Knight[4.49]. W międzyczasie miał miejsce incydent, w którym Tupac wdał się w bójkę z gangsterem Orlando Andersonem[3.28]. Stojąc na skrzyżowaniu East Flamingo Road i Koval Lane, do BMW, którym podróżował raper i producent podjechał biały Cadillac, z którego padły strzały[3.29]. Cztery kule trafiły Tupaca w udo, ramię i klatkę piersiową[3.29]. Suge, który również został trafiony w głowę zawrócił auto próbując uciec, lecz przebite opony pozwoliły ujechać około kilometra odległości[4.49]. Wkrótce potem zjawiła się policja i karetka pogotowia, która zabrała rannego rapera do szpitala University Medical Center[4.50]. W wyniku strzelaniny stracił prawy palec wskazujący oraz jedno płuco[4.51]. 13 września przeszedł kilka zawałów i jego serce przestało bić[4.52]. O 16:03 stwierdzono zgon[4.53].
Po jego śmierci ukazał się nagrany wcześniej album The Don Killuminati: The 7 Day Theory, a następnie dwupłytowy R U Still Down? (Remember Me) (1997)[3.30] i nagrany wspólnie z Outlawz Still I Rise (1999)[3.31]. Kolejnymi albumami były dwupłytowe Until the End of Time (2001)[3.32] i Better Dayz, wydane przez Amaru Entertainment[3.33]. Ostatnie dwa albumy Loyal to the Game (2004) i Pac’s Life (2006) zostały wydane przez Eminema[3.34]. Powstały także kompilacje utworów, wśród których pierwszą była 2Pac’s Greatest Hits (1999), na którym znalazła się między innymi piosenka „Changes”, nagrana jeszcze w 1992 roku[3.35]. Inspiracją powstania utworu była piosenka The Way It Is Bruce’a Hornsby’ego[3.36]. „Changes” stało się najbardziej rozpoznawalnym utworem Tupaca[3.37]. Później ukazały się także składanki: The Prophet: The Best of the Works (2003) Nu-Mixx Klazzics (2004), Nu-Mixx Klazzics Vol. 2 (2007), albumy koncertowe 2Pac Live (2004) i Live at the House of Blues (2005)[3.38]. Wydane zostały także płyty z poezją The Rose That Grew from Concrete (2000) i The Rose, Vol. 2 (2005)[3.39]. Ostatnią dwuczęściową składanką jest Best of 2Pac[3.38].
Powstały o nim także filmy: między innymi dokumentalny Tupac: Zmartwychwstanie (2003)[3.40] i fabularny All Eyez on Me (2017)[3.41][6].
Według Associated Press, 29 września 2023 roku policja w Las Vegas aresztowała Duane’a „Keffe D” Davisa, który został oskarżony o morderstwo Tupaca z użyciem śmiercionośnej broni[7].
Życie prywatne i poglądy
edytujOkoło 1993 roku nawiązał krótki romans z Madonną[4.54]. W czerwcu 1994 rok poznał Keishę Morris, której oświadczył się we wrześniu[4.55]. 29 kwietnia 1995 roku, podczas gdy Tupac przebywał w więzieniu, wzięli ślub[4.56]. Świadkami byli kuzyn rapera Bill i macocha Keishy, natomiast ceremonię prowadziła funkcjonariuszka służby więziennej[4.57]. Po wyjściu na wolność i przeprowadzce do Kaliforni, Tupac i Keisha podjęli decyzję o anulowaniu małżeństwa[4.58]. W 1994 roku poznał Kidadę Jones, córkę producenta Quincy’ego Jonesa, z którą związał się w 1996 roku[4.59]. W sierpniu 1996 roku kupił pierścionek z planem oświadczenia się[4.60].
Oprócz działalności aktorskiej i muzycznej pisał także wiersze. Ukazał się tomik wierszy Tupaca pt. Róża, która wyrosła na betonie[3.42].
Tupac był zapalonym czytelnikiem. Inspirował się wieloma pisarzami, takimi jak: William Shakespeare, Henry Miller, Gabriel García Márquez, Homer, Kurt Vonnegut, Friedrich Nietzsche, Maya Angelou, Alice Walker, Donald Goines i J.D. Salinger[3.43]. Ponadto inspirował się między innymi biografiami Malcolma X, Martina Luthera Kinga, dziełami George’a Orwella, Sun Zi czy w szczególności Niccola Machiavellego[3.44]. Czerpał także z literatury religijnej np. dzieł Tomasza à Kempis, Thomasa Mertona, Jana od Krzyża, Gershoma Scholema, Raymonda Moody’ego czy ksiąg dotyczących buddyzmu i hinduizmu[3.45].
Shakur nigdy nie wspominał o przynależności do konkretnej religii, ale wierzył w Boga[3.46]. Najbliżej było mu do chrześcijaństwa, o czym świadczą jego tatuaże w kształcie krzyży i to, że nosił czasem łańcuch z krzyżem na szyi[3.46]. Można go uznać za teistę[8][9][10]. Wierzył, że człowiek, który idzie do nieba, śpi spokojnie bez koszmarów[11]. Politycznie związany był z Ligą Młodzieży Komunistycznej USA w Baltimore[12][13]
Dyskografia
edytujAlbumy studyjne wydane za życia
edytuj- 2Pacalypse Now (1991)
- Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z... (1993)
- Me Against the World (1995)
- All Eyez on Me (1996)
Albumy studyjne wydane pośmiertnie
edytuj- The Don Killuminati: The 7 Day Theory (1996) (jako Makaveli)
- R U Still Down? (Remember Me) (1997)
- Until the End of Time (2001)
- Better Dayz (2002)
- Loyal to the Game (2004)
- Pac’s Life (2006)
Kompilacje
edytuj- 2Pac’s Greatest Hits (1998)
- Beginnings: The Lost Tapes 1988–1991 (2000)
- The Rose That Grew from Concrete (2000)
- The Prophet: The Best of the Works (2003)
- Nu-Mixx Klazzics (2003)
- Tupac: Resurrection (2003)
- 2Pac Live (2004)
- The Rose, Vol. 2 (2005)
- Live at the House of Blues (2005)
- The Prophet Returns (2005)
- Nu-Mixx Klazzics Vol. 2 (2007)
- Best of 2Pac (2007)
Wspólnie z innymi artystami
edytuj- Thug Life: Volume 1 (z Thug Life) (1994)
- Still I Rise (z Outlawz) (1999)
Filmografia
edytujFilmy
edytuj| Rok | Tytuł | Rola | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1991 | Same kłopoty | on sam | Rola cameo |
| 1992 | Miasto aniołów 2 | Bishop | |
| 1993 | Poetic Justice – Film o miłości | Lucky | |
| 1994 | Nad obręczą | Birdie | |
| 1996 | Bullet | Tank | |
| 1997 | Klincz | Ezekiel „Spoon” Whitmore | |
| 1997 | Brudny glina | Detektyw Jake Rodríguez |
Dokumenty
edytuj| Rok | Tytuł | Uwagi |
|---|---|---|
| 1997 | 2pac : Nieśmiertelny bandyta | |
| 1997 | Tupac Shakur: Words Never Die | |
| 1997 | Rhyme & Reason | Film dokumentalny o przyczynach popularności kultury hip-hop |
| 2001 | Tupac Shakur: Before I Wake... | |
| 2001 | Welcome to Death Row | |
| 2002 | Biggie & Tupac | Film dokumentalny na temat okoliczności śmierci Shakura i Wallace’a |
| 2002 | Anioł Bandyta: Życie wyrzutka | |
| 2002 | Tha Westside | |
| 2003 | 2Pac 4 Ever | |
| 2003 | Tupac: Zmartwychwstanie | Oficjalny dokument |
| 2003 | Beef | Film dokumentalny na temat beefów w hip-hopie |
| 2004 | Tupac vs. | |
| 2004 | Tupac: The Hip Hop Genius | |
| 2006 | So Many Years, So Many Tears | |
| 2007 | Tupac Assassination: Conspiracy or Revenge? | |
| 2009 | Tupac Assassination II: Reckoning | |
| 2017 | All Eyez on Me | Fabularny film biograficzny o Tupacu, w reżyserii Benny’ego Brooma. Główną rolę zagrał Demetrius Shipp. |
Przypisy
edytuj- ↑ The 50 Most Influential Rappers of All Time. Black Entertainment Television. [dostęp 2026-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ 100 Greatest Artists. Rolling Stone. [dostęp 2026-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ Łukasz Skibiński: Tupac Shakur. Sam przeciwko światu. Gdynia: Novae Res, 2023. ISBN 978-83-8313-605-9. (pol.).
- ↑ s. 64-65
- ↑ a b c s. 64
- ↑ a b c d e s. 65
- ↑ a b s. 67
- ↑ s. 74
- ↑ s. 77
- ↑ s. 79
- ↑ s. 80
- ↑ s. 91
- ↑ s. 92
- ↑ a b s. 93
- ↑ s. 95-96
- ↑ s. 150
- ↑ s. 151
- ↑ a b s. 165
- ↑ s. 10
- ↑ s. 12
- ↑ s. 13
- ↑ s. 14
- ↑ s. 14-15
- ↑ s. 165, 207
- ↑ a b s. 166
- ↑ s. 210
- ↑ s. 220
- ↑ s. 219
- ↑ s. 211
- ↑ s. 255
- ↑ s. 255-256
- ↑ a b s. 256
- ↑ s. 268
- ↑ s. 271
- ↑ s. 272
- ↑ s. 272-273
- ↑ s. 274-275
- ↑ s. 279-280
- ↑ s. 280
- ↑ s. 279
- ↑ a b s. 277
- ↑ s. 276
- ↑ s. 274
- ↑ s. 284
- ↑ s. 82
- ↑ s. 82-83
- ↑ s. 84-85
- ↑ s. 85
- ↑ a b s. 182
- ↑ Staci Robinson: Tupac Shakur: autoryzowana biografia. Kraków: Sine Qua Non, 2025. ISBN 978-83-8330-725-1. (pol.).
- ↑ s. 31
- ↑ s. 69
- ↑ s. 153
- ↑ s. 297
- ↑ s. 299
- ↑ s. 301
- ↑ s. 309
- ↑ s. 320
- ↑ s. 302
- ↑ a b c s. 304-305
- ↑ s. 306
- ↑ s. 317
- ↑ s. 374
- ↑ s. 328
- ↑ a b s. 330-331
- ↑ s. 337
- ↑ s. 352, 355
- ↑ s. 357-358
- ↑ a b s. 364
- ↑ s. 397
- ↑ s. 370
- ↑ s. 369
- ↑ s. 373-374
- ↑ s. 377
- ↑ s. 380
- ↑ a b s. 393
- ↑ s. 399
- ↑ s. 406
- ↑ s. 418
- ↑ s. 422
- ↑ s. 429-430
- ↑ s. 432
- ↑ s. 434
- ↑ s. 435
- ↑ s. 436-437
- ↑ s. 444
- ↑ s. 446
- ↑ s. 446-447
- ↑ s. 449, 453-454
- ↑ s. 467-468
- ↑ s. 470
- ↑ s. 458, 468
- ↑ a b s. 472
- ↑ s. 475
- ↑ s. 478-479
- ↑ s. 480, 492
- ↑ s. 495
- ↑ s. 499
- ↑ a b s. 507
- ↑ s. 508
- ↑ s. 509, 511
- ↑ s. 511
- ↑ s. 512
- ↑ s. 362
- ↑ s. 405, 555
- ↑ s. 405
- ↑ s. 438
- ↑ s. 457
- ↑ s. 484
- ↑ s. 497
- ↑ Zack Ruskin: Tupac Shakur’s Life in Marin. Marin. [dostęp 2026-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ All Eyez on Me w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Zabójstwo Tupaca Shakura. Przełom? Po 27 latach policja dokonała aresztowania. Rzeczpospolita. [dostęp 2023-09-30]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Josh Nisker: “Only God Can Judge Me”: Tupac Shakur, the Legal System, and Lyrical Subversion. State University of New York at Albany. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ Candice Quinn: Be For Him or Against Him. California State University. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ 2Pac God Lyrics. sing365.com. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ Inside the Mind of Shakur. StreetGangs.com. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ Baltimore students protest cuts. People’s World. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ 'And Still I See No Changes': Tupac's legacy 15 years on. Green Left Weekly. [dostęp 2026-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ISNI: 0000000120260457
- VIAF: 54339977, 2179159477546227990006
- LCCN: n93086906
- GND: 120393336
- NDL: 00853473
- LIBRIS: 75kmqmpr0mzj43c
- BnF: 139722714
- SUDOC: 081499302
- SBN: TO0V171345
- NLA: 41273439
- NKC: xx0025077
- BNE: XX1108458
- NTA: 327171529
- BIBSYS: 7045587
- Open Library: OL1400173A
- PLWABN: 9810578591705606
- NUKAT: n00053620
- J9U: 987007371547905171
- CONOR: 153808995, 126831203
- BLBNB: 001591203
- KRNLK: KAC201948587
- LIH: LNB:DNN0;=yh
- WorldCat: E39PBJgd763XtMhc4vRCGQyGHC