Abstract

De gedachte dat ‘de wet de grens vormt tussen God en de geschapen werkelijkheid’ neemt een centrale plaats in in de reformatorische wijsbegeerte. Toch is de betekenis ervan allerminst evident. Hoe moeten we ons God voorstellen als verheven boven de wet, of de werkelijkheid als onderworpen aan de wet? En hoe is het dan gesteld met de relatie tussen God en werkelijkheid? Aan de hand van het werk van Helmuth Plessner wil ik duidelijk maken hoe binnen de schepping wordt geanticipeerd op de verhouding tussen God en de schepping. Ik wil langs die weg proberen de betekenis van de ‘wet als grens’ beter te begrijpen