virtus

Latijn

Zelfstandig naamwoord

virtūs v

1. mannelijkheid
2. moed
3. deugd

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	virtūs	virtūtēs
genitief	virtūtis	virtūtum
datief	virtūtī	virtūtibus
accusatief	virtūtem	virtūtēs
vocatief	virtūs	virtūtēs
ablatief	virtūte	virtūtibus

Overerving en ontlening

    Overerving

Frans: vertu Italiaans: virtù

Spaans: virtud