stranden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  stranden    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈstrɑndə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• stran·den

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
stranden	strandde	gestrand
zwak -d	volledig

Werkwoord

stranden

1. ergatief aan de grond vastlopen

   • Het schip strandde juist voor de havengeul. 

2. niet meer verder kunnen

   ▸ De jongen naast me deed zijn koplamp aan waardoor de in de muur gekraste namen zichtbaar werden: hier waren al eerder mensen gestrand.

Vertalingen

    1. aan de grond vastlopen   

Duits: stranden (de) Engels: run ashore (en), run aground (en)

Frans: échouer (fr) Spaans: abarrancar (es)

Zelfstandig naamwoord

de stranden mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord strand

Gangbaarheid

• Het woord stranden staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "stranden" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Deens

Woordafbreking

• stran·den

Naar frequentie	1904

Zelfstandig naamwoord

stranden, g

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van strand

Noors

Woordafbreking

• stran·den

Naar frequentie	2615

Zelfstandig naamwoord

stranden, m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van strand

Schrijfwijzen

• stranda, v