Luther Allison

Amerikaans zanger en gitarist (1939–1997)

Luther Allison (Widener, 17 augustus 1939Madison (Wisconsin), 12 augustus 1997) was een Amerikaanse blueszanger, -gitarist en songwriter.[6]

Luther Allison
Luther Allison
Persoonsgegevens
Geboortedatum 17 augustus 1939[1][2][3]Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Widener[4]Bewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 12 augustus 1997[1][2][3][5]Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Madison[4]Bewerken op Wikidata
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Opleiding en werk
Beroep(en) gitarist, muzikant, zanger, bluesmuzikant, songwriterBewerken op Wikidata
Genre(s) bluesBewerken op Wikidata
Instrument(en) gitaar, mondharmonicaBewerken op Wikidata
Act(s) Howlin' Wolf, Freddie King, James Cotton
Label(s) Delmark Records, Blind Pig Records, Motown, Alligator RecordsBewerken op Wikidata
Tijdlijn en statistieken
Jaren actief 1957–1997
Links
Officiële website
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Biografie

bewerken

Luther Allison groeide hij op met het luisteren naar gospelmuziek. In 1951 verhuisde familie Allisons naar Chicago, waar Luther zich aansloot bij de gospelgroep Southern Travellers. Door de invloed van zijn broer Ollie Lee verschoof zijn interesse zich steeds meer naar de blues en vanaf 1954 speelde hij in de bluesband van zijn broer. In 1957 verliet hij hen en vormde hij een band met zijn broer Grant, die eerst The Rolling Stones heette en later werd omgedoopt tot de Four Jivers. Hij werkte eerder in clubs in Chicago als sideman voor muzikanten als Magic Sam, Otis Rush en Freddie King.

In 1965 nam hij zijn eerste single op, in 1967 gevolgd door zijn eerste album Love Me Mama. In 1969 had hij een optreden op het Ann Arbor Blues Festival.[7] Zijn stijl werd meer rockend.

Na verschillende tournees in de Verenigde Staten ging Allison halverwege de jaren 1970 ook op tournee door Europa. In 1977 verhuisde hij naar Frankrijk, waar hij 15 jaar woonde. In 1994 maakte Allison een comeback in Amerika met het album Soul Fixin' Man. Zowel hijzelf als het album wonnen elk vier Handy Awards. In de daaropvolgende jaren ontving Allison talloze onderscheidingen, zoals o.a. met de Living Blues Award 1995 als beste live act. In 1996[8] ontving hij de prijs in vijf categorieën, waaronder beste mannelijke bluesartiest en opnieuw beste live-artiest. In 1997 ontving hij de prijs in drie categorieën en in 1998 werd hij uitgeroepen tot beste gitarist en blueszanger.

Luther Allison werd postuum opgenomen in de Blues Hall of Fame in 1998. Zijn zoon Bernard Allison is ook bluesgitarist.

Overlijden

bewerken

Luther Allison werd tijdens een tournee in de zomer van 1997 gediagnosticeerd met longkanker. Hij overleed in augustus 1997 op bijna 58-jarige leeftijd.

Discografie

bewerken

Studioalbums

bewerken
  • 1969: Love Me Mama
  • 1973: Bad News Is Coming
  • 1974: Luther's Blues
  • 1975: Night Life
  • 1977: Love Me Papa
  • 1979: Gonna Be a Live One in Here Tonight
  • 1979: Southside Safari
  • 1979: Power Wire Blues
  • 1980: Time
  • 1984: Let's Have a Natural Ball
  • 1984: Life Is a Bitch
  • 1985: Here I Come
  • 1987: Serious
  • 1989: Let's try it again
  • 1992: Hand Me Down My Moonshine
  • 1994: Soul Fixin' Man
  • 1994: Bad Love
  • 1995: Blue Streak (Living Blues Award 1996 beste album)
  • 1987: Rich Man
  • 1996: Rick Moon
  • 1997: Reckless
  • 2002: Pay It Forward
  • 2003: Standing at the Crossroad
  • 2007: Underground

Live-opnamen

bewerken
  • 1979: Live in Paris (heruitgegeven 2001)
  • 1979: Live
  • 1996: Live '89
  • 1989: More From Berlin
  • 1996: Live In Montreux
  • 1999: Live in Chicago (Living Blues Award 2000 beste album)
  • 2001: Live In Paradise, DVD
  • 2010: Songs from the road Montreal Jazz Festival 2007 (CD+DVD Ruf Record GMBH)

Gastoptredens

bewerken

Literatuur

bewerken
  • Robert Santelli, The Big Book Of Blues – A Biographical Encyclopedia, 1993, ISBN 0-14-015939-8, p. 7 ff.
bewerken