John Barbirolli
John (Giovanni Battista) Barbirolli (Londen, 2 december 1899 - aldaar, 29 juli 1970) is een beroemde Britse dirigent van de 20e eeuw. Hij was een alleskunner en breed Europees georiënteerd, maar had toch een speciale reputatie in het laat-romantische repertoire, bijvoorbeeld Gustav Mahler, Jean Sibelius en Edward Elgar.
| John Barbirolli | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboortenaam | Giovanni Battista Barbirolli | |||
| Adellijke titel | Knight Bachelor | |||
| Geboortedatum | 2 december 1899[1] | |||
| Geboorteplaats | Londen[2] | |||
| Overlijdensdatum | 29 juli 1970[1] | |||
| Overlijdensplaats | Londen[2] | |||
| Begraafplaats | St Mary's Catholic Cemetery, Kensal Green[2] | |||
| Werk | ||||
| Beroep | dirigent,[3] muziekpedagoog, cellist, componist,[3] muzikant[3] | |||
| Actieve periode | –heden | |||
| Kunst | ||||
| Muziekinstrument | cello | |||
| Genre | klassieke muziek | |||
| Platenlabel | EMI | |||
| Diversen | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | Commander First Class of the Order of the White Rose of Finland (1963), Gouden medaille van de Royal Philharmonic Society (1950), Commandeur in de Italiaanse Orde van Verdiensten (1964), Officier in de Nationale Orde van Verdienste (1968), Officier van Kunst en Letteren (1966), Companion of Honour (1969), Knight Bachelor (1949) | |||
 | ||||
 | ||||
| ||||
Barbirolli gaf de eerste uitvoeringen van zowel de 7e (Sinfonia antartica) als de achtste symfonie in d mineur van Ralph Vaughan Williams, verschillende werken van Benjamin Britten alsook de Britse première van Alban Bergs Kammerkonzert. Van 1943 tot 1970 was hij hoofddirigent van het Hallé Orchestra in Manchester.
Hij was getrouwd met Evelyn Rothwell, een hoboïste. Barbirolli werd begraven in het St. Mary's Roman Catholic Cemetery in Kensal Green.
Chronologisch overzicht
bewerken- 1910: eerste optreden als cellist, op 11-jarige leeftijd
- 1911-1912: studeert aan Trinity College in Londen
- 1912-1917: studeert aan RAM (Royal Academy of Music)
- 1915: wordt cellist bij Queen's Hall Orchestra
- 1937: volgt Arturo Toscanini op als dirigent bij New York Philharmonic
- 1943: dirigent bij Hallé Orchestra
- 1949: wordt geridderd en mag als sir benoemd worden
- 1950: ontvangt 1e prijs Royal Philharmonic Society
- 1 2 Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 27 april 2014.
- 1 2 3 Find a Grave; geraadpleegd op: 7 november 2024.
- 1 2 3 Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 20 april 2026; GND-identificatiecode: 118657143.