Andy Burnham
Andrew Murray (Andy) Burnham (Aintree in Lancashire, 7 januari 1970) is een Brits Labour-politicus. Hij werd in 2017 gekozen tot burgemeester van Greater Manchester, en in 2021 en 2024 herkozen. Eerder was hij lid van het Lagerhuis en minister in het kabinet-Brown.
.jpg)
Biografie
bewerkenBurnham werd op zijn vijftiende lid van de Labour Party. Hij studeerde in Cambridge. Hij werkte korte tijd als journalist en werd in 1994 onderzoeker van Labour minister Tessa Jowell. Van 1994 tot 2001 bekleedde hij verschillende functies bij vakbonden en belangenorganisaties.
Lagerhuis en regeringsfuncties
bewerkenBurnham was van 2001 tot 2017 lid van het Lagerhuis voor het district Leigh. Hij had vanaf 2006 verschillende posten in het kabinet Kabinet Blair-III en het kabinet-Brown. Als staatssecretaris voor sport (2008-2009) in de regering van Gordon Brown speelde hij een belangrijke rol bij het besluit om een nieuw officieel onderzoek te starten naar de Hillsboroughramp.[1] Van 2009 tot 2010 was hij minister voor Volksgezondheid.
Na het aftreden van Gordon Brown als partijleider in 2010 stelde Burnham zich kandidaat om hem op te volgen. Hij werd vierde in de verkiezingen, die werden gewonnen door Ed Miliband. Van 2011 tot 2015 was hij de schaduwminister van Volksgezondheid in Milibands schaduwkabinet.[2][3] Toen Labour de parlementsverkiezingen van 2015 had verloren, trad Milliband af als partijleider. Burnham stelde zich opnieuw kandidaat voor het partijleiderschap, maar werd tweede achter de verrassende winnaar Jeremy Corbyn. Hij werd vervolgens minister van binnenlandse zaken in Corbyns schaduwkabinet.
.jpg)
Burgemeester van Manchester
bewerkenIn 2016 werd Burnham aangewezen als de kandidaat namens Labour voor de burgemeestersverkiezingen in Greater Manchester, die hij in mei 2017 won. In 2021 en 2024 werd hij met een grote meerderheid herkozen.[4][5] Tijdens Burnhams burgemeesterschap ging het Manchester voor de wind. In 2025 was het een van de weinige regio's in het Verenigd Koninkrijk met economische groei.[1] Hij kreeg landelijke bekendheid tijdens de Covid-pandemie, toen hij met de regering van Boris Johnson in conflict kwam over subsidies voor de getroffen regio's in het noorden van Engeland.[6]
Mogelijke terugkeer naar landelijke politiek
bewerkenIn 2025 daalde de waardering voor Labour-premier Keir Starmer zowel binnen de partij als bij de kiezers. Er werd gesuggereerd dat de invloedrijke en populaire Burnham, die inmiddels bekend stond als 'the king in the North', Starmer zou willen opvolgen. Daarvoor zou hij echter weer lid moeten worden van het Lagerhuis. Op 24 januari 2026 maakte Burnham bekend zich kandidaat te willen stellen bij een tussentijdse verkiezing in het kiesdistrict Gorton&Denton (onderdeel van Manchester).[7][8] Zijn kandidatuur werd niet geaccepteerd door het National Executive Committee van de Labour Party, waarvan ook Starmer lid is, vanwege de kosten van onvoorziene burgemeestersverkiezingen in Manchester voor de belastingbetaler en voor Labour.[9]
Na de voor Labour zeer slecht verlopen lokale en regionale verkiezingen van 7 mei 2026 werd binnen de partij de roep luider om Starmer te vervangen. Burnham kondigde op 14 mei aan dat hij zich kandidaat wilde stellen voor de Lagerhuiszetel in het district Makerfield (Greater Manchester). Het zittende Lagerhuislid was bereid af te treden om plaats voor hem te maken.[10] Starmer gaf aan Burnhams kandidatuur dit keer niet te zullen blokkeren.[11]
Politieke overtuigingen
bewerkenBurnham begon als een aanhanger van de centristische koers van Tony Blair. In de loop van zijn carrière schoof hij meer naar het linkse spectrum van de Labour Party. Hij is voorstander van samenwerking met het bedrijfsleven, maar pleit voor de-privatisering van essentiële diensten als openbaar vervoer en huisvesting.[12]
Externe link
bewerken- (en) Profiel van Andrew Burnham op parliament.uk
- 1 2 (en) Elgot, Jessica, "Andy Burnham, the man who would be king", The Guardian, 20 september 2025. Geraadpleegd op 25 januari 2026.
- ↑ (en) "Ed Miliband is elected leader of the Labour Party", BBC News, 25 september 2010. Geraadpleegd op 25 januari 2026.
- ↑ www.labour.org.uk
- ↑ Labour's Andy Burnham does not rule out future leadership bid. Sky News. 8 mei 2021. Gearchiveerd op 9 mei 2021.
- ↑ (en) Stavrou, Athena, "Manchester mayor Andy Burnham wins more votes than rivals combined", The Independent, 4 mei 2024. Geraadpleegd op 26 mei 2024.
- ↑ (en) Who is Andy Burnham - King of the North or Next Labour Leader?. Politics.co.uk. Geraadpleegd op 25 januari 2026.
- ↑ (en) Andy Burnham: Is 'King in the North' trying to take Starmer's throne?. Sky News (16 09 2025). Geraadpleegd op 24 januari 2026.
- ↑ (en) Burnham takes fight to Starmer with fresh bid to become Labour MP. The Independent (24 januari 2026). Geraadpleegd op 24 januari 2026.
- ↑ (en) Why has Labour blocked Andy Burnham from standing as an MP?. The Independent (25 januari 2026). Geraadpleegd op 25 januari 2026.
- ↑ (en) Finighan, Bethan, Andy Burnham announces intention to stand in Ashton-in-Makerfield by-election. Manchester Evening News (14 mei 2026). Geraadpleegd op 14 mei 2026.
- ↑ (en) Cowburn, Ashley, Starmer won't block Burnham's Westminster comeback as grip on power weakens. Daily Mirror (14 mei 2026). Geraadpleegd op 15 mei 2026.
- ↑ (en) McTague, Tom, Andy Burnham’s plan for Britain. New Statesman (24 september 2025). Geraadpleegd op 25 januari 2026.