ubi

Bahasa Melayu

Kata nama

ubi (ejaan Jawi اوبي, jamak ubi-ubi or ubi²)

1. Sejenis akar atau umbi tumbuhan yang dapat dimakan.
2. Kelompok tumbuhan khas yang memiliki ubi yang dapat dimakan, selalunya di bawah genus Dioscorea.

Etimologi

Daripada Melayu Kuno [tulisan needed] (hubi), daripada Melayik Purba *hubi, daripada Melayu-Chamik Purba *hubi, daripada Melayu-Sumbawa Purba *hubi, daripada Melayu-Polinesia Purba *qubi (“keladi”).

Sebutan

• Kamus Dewan: u·bi
• AFA^(kekunci): /ubi/
• Rima: -ubi, -bi, -i

Pautan luar

• "ubi" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata nama

ubi (jamak ubi-ubi)

1. Sejenis akar atau umbi tumbuhan yang dapat dimakan.
2. Kelompok tumbuhan khas yang memiliki ubi yang dapat dimakan, selalunya di bawah genus Dioscorea.

Etimologi

Daripada Melayik Purba *hubi, daripada Melayu-Chamik Purba *hubi, daripada Melayu-Sumbawa Purba *hubi, daripada Melayu-Polinesia Purba *qubi (“yam”).

Sebutan

• Kamus Dewan: u·bi
• AFA^(kekunci): /ubi/
• Rima: -ubi, -bi, -i

Pautan luar

• “ubi” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.