sembah

Bahasa Melayu

Kata kerja

sembah (ejaan Jawi سمبه)

1. Memperakui suatu benda, perkara atau entiti sebagai Tuhan.
2. Menghormati seseorang atau sesuatu dengan darjat yang tinggi.

Etimologi

Mungkin daripada bahasa Jawa sembah.

Sebutan

• Kamus Dewan: sem·bah
• AFA^(kekunci): /səmˈbah/
• Rima: -mbah, -bah, -ah

Pautan luar

• "sembah" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata kerja

sembah

1. Memperakui suatu benda, perkara atau entiti sebagai Tuhan.
2. Menghormati seseorang atau sesuatu dengan darjat yang tinggi.

Etimologi

Daripada Melayu sembah, mungkin daripada bahasa Jawa sembah.

Sebutan

• Penyempangan: sêm‧bah
• AFA^(kekunci): /səmˈbah/

Pautan luar

• “sembah” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Jawa

Kata nama

sêmbah

1. Perbuatan hormat dengan merapatkan tangan dekat dengan hidung lalu menunduk sedikit kepada orang terhormat.

Etimologi

Daripada Jawa Kuno sĕmbah. Banding dengan Khmer Kuno saṃbaḥ ~ sambaḥ; dengan Khmer សំពះ (sɑmpĕəh).