pi

Bahasa Melayu

Gambaran animasi pemalar pi.

Kata nama

pi (ejaan Jawi ڤي, tidak berbilang)

1. Huruf ke-16 bagi abjad Yunani, π.
   1. (matematik) Pemalar bagi nisbah panjang lilitan dengan diameter bulatan lazim, bernilai sekitar 3.142.

Takrifan 2

pi

1. Bentuk pendek bagi pergi

Sebutan

• Kamus Dewan: pi

Rujukan

• "pi" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "pi" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Enggano

Bentuk lain

• pia

Etimologi

Daripada pia, daripada Melayu-Polinesia Purba *biʀaq (“birah”), daripada Austronesia Purba *biʀaq (“birah”). Seasal dengan Melayu birah.

Kata nama

pi

1. kebun

Sebutan

• AFA^(kekunci): /pi/

Rujukan

• Gede Primahadi W. Rajeg, Charlotte Hemmings, Engga Zakaria Sangian, Dendi Wijaya & I Wayan Arka. (2025). Kamus Bahasa Enggano. Penerbit Zara Abadi.

Bahasa Jepun

Perumian

pi

1. Transkripsi rōmaji bagi ぴ
2. Transkripsi rōmaji bagi ピ

Bahasa Melayu Kedah

Kata kerja

pi

1. pergi (bergerak ke suatu tempat)

Sebutan

• Kamus Dewan: pi

Pautan luar

• "pi" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.