mati

Bahasa Melayu

Kata sifat

mati (sebanding lebih mati, superlatif paling mati)

1. Tidak bernyawa dan tidak berkebolehan bernafas (manusia dan binatang).
2. Keadaan gunung berapi yang tidak lagi berkebolehan meletus.
3. Keadaan ikatan atau simpulan yang sukar atau tidak dapat dileraikan.

Etimologi

Daripada Melayik Purba *mati, daripada Melayu-Polinesia Purba *(m-)atay, daripada Austronesia Purba *(m-)aCay.

Sebutan

• Kamus Dewan: ma·ti
• AFA^(kekunci): /mati/
• Rima: -ati, -ti, -i

Tulisan Jawi

ماتي

Kata terbitan

• kematian

Tesaurus

Antonim

• aktif (takrifan 2)
• bernyawa
• hidup

Sinonim

• maut
• meninggal dunia

Rujukan

• "mati" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "mati" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.