kunci

Bahasa Melayu

Kata nama

kunci (ejaan Jawi کونچي, jamak kunci-kunci or kunci²)

1. Suatu alat yang digunakan untuk mengelakkan sesuatu daripada dibuka.
2. (kiasan) Sesuatu yang menjadi alat untuk menyelesaikan suatu perkara.

Kata kerja

kunci (ejaan Jawi کونچي)

1. Menutup suatu benda dengan menggunakan kunci.

Etimologi

Dipinjam daripada bahasa Hindi कुंजी (kuñjī), daripada bahasa Punjabi ਕੁੰਜੀ (kuñjī) / کُنجی (kunjī), daripada bahasa Prakrit 𑀓𑀼𑀁𑀘𑀺𑀬𑀸 (kuṃciyā), daripada bahasa Sanskrit कुञ्चिका (kuñcikā).

Sebutan

• Kamus Dewan: kun·ci
• AFA^(kekunci): /kunt͡ʃi/
• Rima: -unt͡ʃi, -t͡ʃi
• (Johor-Riau) AFA^(kekunci): [kuɲt͡ʃi]

Rujukan

• "kunci" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "kunci" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.