ihram

Bahasa Melayu

Seseorang memakai ihram.

Kata nama

ihram (ejaan Jawi احرام, jamak ihram-ihram or ihram²)

1. (haji dan umrah) Suatu kain putih yang dipakai ketika menunaikan haji atau umrah.

Kata sifat

ihram (ejaan Jawi احرام, sebanding lebih ihram, superlatif paling ihram)

1. (haji dan umrah) Keadaan rasmi bahawa seseorang berada dalam ibadah haji atau umrah, dengan ketika itu, tertakluk kepada syarat-syarat sah dan pantang larang ibadah itu.

Etimologi

Daripada bahasa Arab إِحْرَام (ʔiḥrām, “larangan”), daripada ح ر م (ḥ r m).

Sebutan

• Kamus Dewan: ih·ram

• Audio (MY):

  (file)

Anagram

• mahir, rahim

Pautan luar

• "ihram" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata nama

ihram (jamak ihram-ihram)

1. (haji dan umrah) Kain putih yang dipakai ketika menunaikan haji atau umrah.

Kata sifat

ihram

1. (haji dan umrah) Keadaan dalam ihram.

Etimologi

Daripada bahasa Arab إِحْرَام (ʔiḥrām), daripada .

Sebutan

• Penyempangan: ih‧ram

Pautan luar

• “ihram” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Inggeris

Kata nama

ihram (plural ihram)

1. (haji dan umrah) Kain putih yang dipakai ketika menunaikan haji atau umrah.

Kata sifat

ihram

1. (haji dan umrah) Keadaan dalam ihram.

Etimologi

Daripada bahasa Arab إِحْرَام (ʔiḥrām), daripada .

Sebutan

• Kamus Dewan: ih·ram