haram

Bahasa Melayu

Kata sifat

haram (ejaan Jawi حرام, sebanding lebih haram, superlatif paling haram)

1. (Islam) Tidak boleh dilakukan dalam agama.
2. Dianggap suci atau istimewa berdasarkan kepercayaan.
3. (undang-undang) Tidak boleh dibuat, tidak dibenarkan, tidak sah atau ditegah; dilarang.
4. (bahasa percakapan) betul-betul, sungguh-sungguh

   Haram aku tak tahu apa ni

   Betul-betul aku tidak tahu apa-apa

Etimologi

Daripada bahasa Arab حَرَام (ḥarām).

Sebutan

• Kamus Dewan: ha·ram
• AFA^(kekunci): /ˈha.ram/
• Rima: -aram, -ram, -am

Kata terbitan

• anak haram
• haram jadah
• kuil haram
• kumpulan haram
• negara haram
• rumah haram
• tanah haram
• Tanah Haram

Pautan luar

• "haram" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata sifat

haram

1. (Islam) Tidak boleh dilakukan dalam agama.
2. Dianggap suci atau istimewa berdasarkan kepercayaan.
3. Tidak boleh dibuat atau dibenarkan; dilarang.

Etimologi

Daripada bahasa Arab حَرَام (ḥarām).

Sebutan

• AFA^(kekunci): [ˈharam]
• Rima: -ram, -am
• Penyempangan: ha‧ram

Pautan luar

• “haram” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.