bilangan

Bahasa Melayu

Kata nama

bilangan (ejaan Jawi بيلڠن, tidak berbilang)

1. Jumlah (banyak) semua atau sebahagian sesuatu yang dikira (barang dll).

   Orang yang mengasihi kau lebih ramai bilangannya daripada manusia yang membenci kau.

   Hasil darab ini ialah suatu bilangan genap.

2. Suatu golongan orang tertentu, lingkungan, golongan.

   Dia termasuk bilangan orang pandai-pandai.

3. nasib yang sudah tertentu, waktu yang sudah tertentu.

   sudah sampai bilangannya

   sudah sampai ajalnya

Etimologi

bilang +‎ -an, daripada Melayik Purba *bilaŋ-an, daripada Melayu-Chamik Purba *bilaŋ-an, daripada Melayu-Sumbawa Purba *bilaŋ-an, daripada Melayu-Polinesia Purba *bilaŋ-an (Barat).

Sebutan

• Kamus Dewan: bi·la·ngan
• AFA^(kekunci): /bilaŋan/
• Rima: -aŋan, -ŋan, -an

Rujukan

• "bilangan" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "bilangan" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.