berlian

Bahasa Melayu

Kata nama

berlian (ejaan Jawi برليان, jamak berlian-berlian or berlian²)

1. Sejenis permata atas keras yang terdiri daripada karbon tulen; intan.

Etimologi

Daripada bahasa Belanda briljant, daripada bahasa Perancis brillant, daripada bahasa Latin Pertengahan sebagai *berilare (“gemerlap seperti beril”), daripada bahasa Latin berillus, beryllus (“beril, permata”), daripada bahasa Yunani Purba βήρυλλος (bḗrullos, “beril”).

Sebutan

• Kamus Dewan: ber·lian
• (Johor-Riau) AFA^(kekunci): [bə(ɾ).li.(j)än -lʲän]

Rujukan

• "berlian" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "berlian" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "berlian" di PRPM versi pertama)