atur

Bahasa Melayu

Kata kerja

atur (ejaan Jawi اتور)

1. Meletakkan sekumpulan benda atau perkara agar berada dalam kedudukan yang tidak berselerak.

Kata terbitan

• aturan
• teratur

Etimologi

Daripada hatur, daripada Melayik Purba *hatur, daripada Melayu-Polinesia Purba *qatuʀ.

Sebutan

• Kamus Dewan: a·tur
• (Johor-Selangor) AFA^(kekunci): /ato(r)/
• (Riau-Lingga) AFA^(kekunci): /atʊ(r)/
• Rima: -ato(r), -to(r), -o(r)

Rujukan

• "atur" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "atur" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata kerja

atur

1. Meletakkan sekumpulan benda atau perkara agar berada dalam kedudukan yang tidak berselerak.

Kata terbitan

• aturan
• teratur

Etimologi

Daripada hatur, daripada Melayik Purba *hatur, daripada Melayu-Polinesia Purba *qatuʀ.

Sebutan

• Penyempangan: a‧tur

Pautan luar

• “atur” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.