Hickecht

Lëtzebuergesch

Substantiv f (pl: Hickechten)

Aussprooch (IPA): [hˈikəɕt]

Bedeitung:

E Worf (vun enger Nozuucht)
eng Band, eng Grupp

Vun „https://lb.wiktionary.org/w/index.php?title=Hickecht&oldid=123671“