Skyndibiti
Skyndibiti er smáréttur sem er matreiddur á einfaldan hátt og yfirleitt gerður úr fjöldaframleiddu stöðluðu hráefni, seldur tilbúinn og oftast snæddur án hnífapara. Dæmi um skyndbita sem skyndibitastaðir bjóða eru hamborgari, pylsa, kebab og pítsa. Skyndibitamatur er mishollur, en sumir grænir veitingastaðir hafa tekið upp á því að selja fljótlega og holla rétti, og bera fram sem skyndibita. Götubiti líkist skyndibita, en er yfirleitt ekki fjöldaframleiddur, heldur matreiddur á staðnum í matarvagni.
Skyndibitastaðir nýta sér oftast stærðarhagkvæmni með keðju veitingastaða sem starfa undir sama sérleyfi og bjóða allir sama matseðil.[1] Einstaka skyndibitakeðjur starfa um allan heim, en margar eru bundnar við tiltekin lönd eða héruð. Oftast eru skyndibitastaðir staðsettir í alfaraleið, gjarnan við fjölfarnar umferðargötur. Árið 2018 var skyndibitamarkaðurinn metinn á 570 milljarða dala á heimsvísu.[2]
Þekktar alþjóðlegar skyndibitakeðjur eru meðal annars McDonald's, KFC, Domino's Pizza og Popeyes. Dæmi um íslenska skyndibitastaði eru Aktu taktu og Hlöllabátar.
Tilvísanir
breyta- ↑ Talwar, Jennifer (2003). Fast Food, Fast Track: Immigrants, Big Business, and the American Dream. Westview Press. ISBN 978-0-8133-4155-2.
- ↑ „Fast Food Industry Analysis 2018 – Cost & Trends“. franchisehelp.com. Franchise Help. 2018. bls. 1. Afrit af uppruna á 16 júlí 2019. Sótt 16 júlí 2019.
