Póckowy

wjes w Budyskim wokrjesu, gmejnski dźěl Smělneje-Póckowow

Póckowy (němsce Putzkau) su hornjołužiska wosadna wjes z 1.690 wobydlerjemi,[2] kotraž słuša ke gmejnje Smělna-Póckowy. Leža štyri kilometry juhowuchodnje Biskopic při hornim běhu Wjazońcy na juhu Budyskeho wokrjesa.

Póckowy
Putzkau
wjesny wopon
wjesny wopon
Połoženje Póckowow na karće Hornjeje Łužicy
Połoženje Póckowow na karće Hornjeje Łužicy
DEC
gmejna: Smělna-Póckowy
zagmejnowanje: 1994
wobydlerstwo: 1.690 (9. meje 2011)[1]
wysokosć: 310–370 metrow n.m.hł.
51.114.2333310–370
póstowe čisło: 01877
předwólba: 03594
starše mjena: Paczkow (1366), Poczkow (1379), Poczke, Paczkaw, Puczkow (1411), Putzkaw (1590)
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Póckowčan/-ka
adjektiw:
Póckowski
skłonowanje:
Póckowow, Póckowam, Póckowy, Póckowami, w Póckowach
Ewangelska Marijina cyrkej w Póckowach
Ewangelska Marijina cyrkej w Póckowach

Ewangelska Marijina cyrkej w Póckowach

Geografija

wobdźěłać

Wjes je typiski hornjołužiski łanowc, šěsć kilometrow dołhi, a nadeńdźe so mjez prěnim a druhim rjećazom Hornjołužiskich hór pod Honakom (445 m) a Rüdenbergom (444 m) mjez Biskopicami na sewjerozapadźe a Wjazońcu na wuchodźe pŕi zwjazkowej dróze 98. Susodna wjes na sewjeru je Smělna. W Póckowach namaka so wot lěta 1878 zastanišćo a 400 metrow dołhi wiadukt železniskeje čary Drježdźany–Žitawa, tak mjenowaneje „Južnołužiskeje železnicy“.

Ryćerkubło w Hornich Póckowach wokoło 1850

Prěni raz naspomnja so Hornje Póckowy w lěće 1344 jako Puczkov a 1379 jako knježe sydło Poczkow.[3] Delnje Póckowy mjenuja so potom 1411 jako Nedir Poczkow. Mjeno so po Wenzlu wotwodźuje wot wosoboweho mjena Puck, kotrež je tež ze staropólšćiny jako Pucek znate a pochadźa wot słowa puca za tołste lica.[4]

Delnje Póckowy mějachu hižo wokoło lěta 1500 swójsku wosadnu cyrkej, do kotrejež běštej wobaj dźělej zafarowanej. Ležownostne knjejstwo měješe ryćerkubło w Hornich Póckowach, kotremuž słušachu pozdźišo tež Trjechow kaž tež Cokow a Nowa Wjes na tamnym boku horow. Zarjadnisce njesłušachu Póckowy do Hornjeje Łužicy, ale kaž Biskopicy do Stołpinskeho hamta Kursakskeje.

Hakle 1934 nasta z dotalneju gmejnow Delnje a Hornje Póckowy zjednoćena krajna gmejna. W lěće 1994 zjednoćichu so dotal samostatne gmejny Smělna, Póckowy a Trjechow do noweje gmejny Smělna-Póckowy.

Wobydlerstwo

wobdźěłać

Porno susodnej Smělnej njejewja so Póckowy w Mukowej statistice,[5] dokelž so tu w 19. lětstotku hižo serbsce njerěčeše. Po hamtskim ličenju měješe wjes w lěće 1925 hižo 2314 wobydlerjow (1382 w hornjej a 932 w delnjej wsy), z kotrychž bě 2241 ewangelskich (96,8 %).

  • Jan Pomhajbóh Młynk (1743–1820), ewangelski farar w Budyšinku a Rakecach; rodźeny w Póckowach
  • Friedrich Alwin Schade (1881–1976), němski botanikar; rodźeny w Póckowach, po nim je pomjenowana Póckowska zakładna šula

Literatura

wobdźěłać
  • Niederputzkau. W: Lausitzer Bergland um Pulsnitz und Bischofswerda (= Werte unserer Heimat. Zwjazk 40). 1. nakład. Akademie Verlag, Berlin 1983, str. 168–169.
  • Oberputzkau. W: Um Stolpen und Neustadt (= Werte unserer Heimat. Zwjazk 17). 1. nakład. Akademie Verlag, Berlin 1970.
  • Cornelius Gurlitt: Putzkau. W: Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler des Königreichs Sachsen. 32. Zwjazk: Amtshauptmannschaft Bautzen (II. Teil). C. C. Meinhold, Dresden 1908, str. 233.
  1. staw: 9. meje 2011; Wuslědki censusa 2011 za Smělnu-Póckowy
  2. staw: 9. meje 2011; Wuslědki censusa 2011 za Smělnu-Póckowy
  3. Hornje Póckowy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Walter Wenzel: Oberlausitzer Ortsnamenbuch. LND, Budyšin 2008, str. 140 – ISBN 978-3-7420-2067-3.
  5. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
 Commons: Póckowy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije