erbitten
Étymologie
modifier- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
modifier| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich erbitte |
| 2e du sing. | du erbittest | |
| 3e du sing. | er/sie/es erbittet | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich erbat |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich erbäte |
| Impératif | 2e du sing. | erbitte! |
| 2e du plur. | erbittet! | |
| Participe passé | erbeten | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
erbitten \ɛɐ̯ˈbɪtn̩\ (voir la conjugaison)
Synonymes
modifierHyperonymes
modifierVocabulaire apparenté par le sens
modifierDérivés
modifierPrononciation
modifier- Berlin : écouter « erbitten [ɛɐ̯ˈbɪtn̩] »