با

فارسی

ریشه‌ لغت

• پهلوی

آوایش

• /با/

حرف اضافه

با

1. همراه، در مقابل، در ازای، بعلاوه‌ی، درباره‌ی، نسبت به.
2. برای عطف می‌آید و به‌جای «و» می‌نشیند.
3. در اول مصدرهای عربی می‌آید و صفت می‌سازد: بااطلاع، بامعرفت.
4. برای همراهی چند چیز یا چند کس باهم به‌کار می‌رود.
5. در اول اسم می‌آید و صفت می‌سازد: باهنر.

اسم

1. (غذا): شوربا.

زبان دیگر

ریشه لغت

• بهاری

اسم

1. گاهی بجای باخ به معنی نگاه کن، توجه داشته باش، صرف می‌گردد. نگاه.

زبان دیگر

ریشه لغت

• کردی

اسم

1. باد

منابع

• فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن