فلیپه دوم
فلیپه دوم (به اسپانیایی: Felipe II) (زادهٔ ۲۱ مه ۱۵۲۷ – درگذشتهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸)، امروزه در اسپانیای امروزی به فلیپه حکیم (به اسپانیایی: Felipe el Prudent) مشهور است، پادشاه اسپانیا از ۱۵۵۶، پادشاه پرتغال از ۱۵۸۰ و پادشاه سیسیل و ناپل از ۱۵۸۰ تا زمان مرگش در ۱۵۹۸ بود. فلیپه دوم از زمان ازدواجش با ماری یکم، ملکه انگلستان در سال ۱۵۵۴ تا زمان مرگ ماری در ۱۵۵۸، با حق یوره اوکساریس، پادشاه انگلستان و ایرلند نیز بود. همچنین از ۱۵۴۰ عنوان دوک میلان را دارا بود. از سال ۱۵۵۵ به عنوان لرد استانهای هفدهگانه هلند حکمرانی کرد.
| فلیپه دوم | |
|---|---|
 نگاره سلطنتی فلیپه دوم، کشیدهشده توسط تیسین | |
| پادشاه اسپانیا (با نام فلیپه دوم) | |
| سلطنت | ۱۶ ژانویه ۱۵۵۶ – ۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸ |
| پیشین | کارلوس یکم |
| جانشین | فلیپه سوم |
| پادشاه پرتغال (با نام فلیپه یکم) | |
| سلطنت | ۱۲ سپتامبر ۱۵۸۰ – ۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸ |
| تاجگذاری | ۱۶ آوریل ۱۵۸۱، تومار |
| پیشین | انریکه یکم یا آنتونیوی یکم (جنگ جانشینی پرتغال) |
| جانشین | فلیپه سوم، پادشاه اسپانیا با عنوان فلیپه دوم |
| پادشاه انگلستان و ایرلند با عنوان فیلیپ (یوره اوکساریس) | |
| سلطنت | ۲۵ ژوئیه ۱۵۵۴ – ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸ |
| پیشین | ماری یکم |
| جانشین | الیزابت یکم |
| پادشاه مشترک | ماری یکم |
| لرد هلند دوک بورگونی با عنوان فیلیپ پنجم | |
| سلطنت | ۲۵ اکتبر ۱۵۵۵–۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸ |
| پیشین | شارل دوم |
| جانشین | ایزابلا کلارا یوژینی |
| زاده | ۲۱ مهٔ ۱۵۲۷ کاخ پیمنتل، وایادولید، تاج کاستیا |
| درگذشته | ۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸ (۷۱ سال) اسکوریال، سن لورنزو د ال اسکوریال، تاج کاستیا |
| آرامگاه | اسکوریال |
| شهبانو | ماریا مانوئلا (ا. ۱۵۴۳–ب. ۱۵۴۵) ماری یکم، ملکه انگلستان (ا. ۱۵۵۴–ب. ۱۵۵۸) الیزابت والوآ (ا. ۱۵۵۹–ب. ۱۵۶۸) آتای اتریش (ا. ۱۵۷۰–ب. ۱۵۸۰) |
| فرزند(ان) | کارلوس آستوریاس ایزابلا کلارا یوژینی کاتالینا کاملا، دوشس ساووی شاهزاده فردیناند آستوریاس شاهزاده دیگو آستوریاس فلیپه سوم، پادشاه اسپانیا و پرتغال |
| دودمان | هابسبورگ |
| پدر | کارل پنجم، امپراتور مقدس روم |
| مادر | ایزابلای پرتغال |
| امضاء |  |
اسپانیا در دوران سلطنت او به اوج نفوذ و قدرت خود رسید. از این رو گاهی این دورهٔ عصر طلایی اسپانیا نامیده میشود.
عبارت «امپراتوریای که خورشید هرگز در آن غروب نمیکند» در زمان فلیپه دوم مطرح شد تا منعکسکننده قدرت او و پهناوری سرزمینهای امپراتوری اسپانیا باشد، که بعداً منعکسکننده قدرت بریتانیا شد.
رابطه با فرانسه
ویرایشفلیپه دوم در نبرد سنکانتن پیروز شد و فرانسویها را به امضای پیمان کاتو کامبرزی واداشت. فلیپه دوم جهت برقراری رابطه حسنه با پادشاهی فرانسه و ایجاد ثبات در روابط خارجه، با الیزابت والوآ، دختر هانری دوم، پادشاه فرانسه ازدواج کرد.
اقدامات مذهبی
ویرایشفلیپه دوم مذهب را در اسپانیا تابع دولت ساخت. او همواره خود را کاتولیک مینامید و بر حفظ وحدت مذهبی تأکید داشت. فلیپه دوم مسلمانانی را که پس از پذیرفتن آیین کاتولیک هنوز عبادات را به شیوهای اسلامی انجام میدادند، تحت فشار قرار داد. او در سال ۱۵۶۷ با صدور فرمانی هرگونه اجرای مراسم اسلامی، استفاده از زبان عربی و داشتن کتابهای عربی را ممنوع اعلام کرد. در نتیجه این اقدام مسلمانان در سال ۱۵۷۱ سر به شورش برداشتند و ناحیهٔ وسیعی در گرانادا را به تصرف درآوردند. نیروهای فلیپه دوم شورش را سرکوب کردند و مسلمانان را از گرانادا بیرون راندند.
سازندگی
ویرایشفلیپه دوم پایتخت را از تولدو به مادرید منتقل کرد. در دوران فلیپه دوم سازندگی در اسپانیا به اوج خود رسید. فلیپه دوم دستور داد در چهل کیلومتری شمال غرب مادرید بناهایی شامل یک قصر سلطنتی، یک مرکز اداری، یک مدرسه، یک آموزشگاه روحانیون، یک صومعه، یک کلیسا و یک مقبره ساخته شود. در نبرد سنکانتن، توپخانهٔ فلیپه دوم کلیسایی را که وقف قدیس لاورنتیوس شده بود، ویران کرد. فلیپه دوم از پی جبران این رویداد برآمد و به نشانه سپاسگزاری از خدا برای غلبه بر دشمن نذر کرد که زیارتگاهی را در اسپانیا وقف این قدیس کند. از این رو همه آن ساختمانهای وسیع مقر سلطنتی قدیس لاورنتیوس نامیده شد.
استقلال هلند
ویرایشفلیپه دوم در هلند مناصب بالایی را به اسپانیاییها بخشید. او سعی کرد از طریق ایجاد دستگاه تفتیش عقاید، مذهب پروتستان را در هلند از بین ببرد. در نتیجه، مردم هلند هابسبورگ در برابر حکومت اسپانیا متحد شدند. دوک آلوا، نایبالسلطنه اسپانیا در هلند، در دفع این شورش متوسل به خشونت شد. هفت استان پروتستان شمال هلند اتحادیه اوترخت را تشکیل داده و اعلام کردند که از این پس به اسپانیا وفادار نخواهند بود. با شکلگیری این اتحادیه، کشتیهای هلندی به کشتیها و مستعمرات پرتغال و اسپانیا حمله کردند. آنها حتی به خاک اصلی اسپانیا هجوم برده و چند پایگاه تجاری پرتغال متعلق به هند شرقی را در اختیار گرفتند.