دالی پارتن

خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی (۲۰۲۶–۱۹۴۶)

دالی ربکا پارتن دین (انگلیسی: Dolly Rebecca Parton Dean؛ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۶۲۵ اوت ۲۰۲۶) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و بشردوست آمریکایی بود. او که با عنوان «ملکهٔ موسیقی کانتری» شناخته می‌شود، یکی از پرافتخارترین اجراکنندگان زن تاریخ موسیقی کانتری بود و جوایز متعددی از جمله ۱۱ جایزهٔ گرمی و سه جایزهٔ امی دریافت کرد. همچنین نامزد دو جایزهٔ اسکار شد که در سال ۲۰۲۵ یک جایزهٔ افتخاری اسکار در بخش بشردوستانه را از آنِ خود کرد، و نیز نامزد شش جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ تونی شد.

دالی پارتن
پارتن در ۱۹۷۷
نام هنگام تولددالی ربکا پارتن
زادهٔ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۶
پیتمان اسنتر، تنسی، ایالات متحده
درگذشت۲۵ اوت ۲۰۲۶ (۸۰ سال)
نشویل، تنسی، ایالات متحده
پیشه‌ها
  • خواننده
  • ترانه‌سرا
  • بازیگر
  • انسان‌دوست
  • بازرگان
سال‌های فعالیت۱۹۵۶–۲۰۲۶
همسرکارل دین (ا. ۱۹۶۶–۲۰۲۵)
خویشاوندان
پیشه موسیقی
ژانر(ها)
ساز(ها)
  • آوازخوانی
  • گیتار
ناشر(ان)
وبگاه
امضاء

پارتن نخستین ترانهٔ خود را در شش سالگی نوشت، از ده سالگی به‌طور منظم در برنامه‌های تلویزیونی اجرا می‌کرد و در ۱۱ سالگی نخستین ضبط خود را انجام داد. او در ۱۶ سالگی به‌طور حرفه‌ای به ترانه‌سرایی روی آورد و پس از آنکه برای هنرمندان دیگر ترانه‌های موفقی نوشت، نخستین آلبومش، سلام، من دالی هستم (Hello, I'm Dolly)، در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. این آلبوم آغازگر فعالیت حرفه‌ای او در عرصهٔ موسیقی بود؛ فعالیتی که نزدیک به ۶۰ سال ادامه یافت و حاصل آن ۴۹ آلبوم استودیویی بود.

پارتن بیش از ۳۰۰۰ ترانه نوشت که از جملهٔ آنها می‌توان به «همیشه عاشقت خواهم بود» — ترانه‌ای که دو بار در صدر جدول موسیقی کانتری ایالات متحده قرار گرفت و با اجرای ویتنی هیوستون به موفقیتی جهانی دست یافت و ۴۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت — و همچنین «جولین»، «کُتی از هزار تکه» (Coat of Many Colors) و «۹ تا ۵» (9 to ۵) اشاره کرد. او به‌عنوان بازیگر نیز در فیلم‌هایی مانند نه تا پنج (۱۹۸۰) و بهترین فاحشه‌خانه کوچک در تگزاس (۱۹۸۲) ایفای نقش کرد و برای هر دو فیلم نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب در بخش بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی شد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به الماس شیشه‌ای (۱۹۸۴)، ماگنولیاهای فولادی (۱۹۸۹)، صحبت مستقیم (۱۹۹۲) و نوای شادی (۲۰۱۲) اشاره کرد.

با فروش تخمینی بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثارش، پارتن یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران به‌شمار می‌رود. آثار او گواهی‌های فروش طلا، پلاتین و چندپلاتین را از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) دریافت کرده‌اند. ۲۵ تک‌آهنگ او به رتبهٔ نخست جدول موسیقی کانتری بیلبورد رسیدند؛ آماری که او را در کنار ریبا مک‌اینتایر، از نظر تعداد تک‌آهنگ‌های شمارهٔ یک در میان هنرمندان زن، در رتبهٔ نخست قرار می‌دهد. پارتن در طول فعالیت حرفه‌ای خود ۴۴ آلبوم کانتری را به جمع ده آلبوم برتر جدول فروش رساند که رکوردی برای هر هنرمندی محسوب می‌شود. همچنین ۱۱۰ تک‌آهنگ او طی ۴۰ سال در جدول‌های موسیقی قرار گرفتند. چهل‌ونهمین و آخرین آلبوم استودیویی انفرادی او، راک‌استار (Rockstar) که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، به موفق‌ترین آلبوم او در جدول بیلبورد ۲۰۰ تبدیل شد و تا رتبهٔ سوم این جدول بالا رفت. از جمله افتخارات او می‌توان به نشان ملی هنر (۲۰۰۴)، نشان افتخار مرکز کندی (۲۰۰۶) و جایزه بشردوستانه ژان هرشولت (۲۰۲۵) اشاره کرد.

اوایل زندگی

ویرایش

دالی ربکا پارتن ۱۹ ژانویه ۱۹۴۶ در تنسی به دنیا آمد و یکی از ۱۲ فرزند خانواده‌ای فقیر بود. او در کلبه‌ای یک‌اتاقه بزرگ شد و از کودکی به موسیقی و ترانه‌سرایی روی آورد.[۲]

پارتن حدود شش سال داشت که نخستین ترانه خود را دربارهٔ عروسکی ساخته‌شده از بلال نوشت.[۳] در ۱۱ سالگی در یک ایستگاه رادیویی محلی آواز می‌خواند، و در ۱۳ سالگی در «گرند اول اپری»، از مهم‌ترین صحنه‌های موسیقی کانتری آمریکا، ظاهر شد.[۴]

او پس از پایان دبیرستان به نشویل رفت و همکاری حرفه‌ای خود را با پورتر واگنر آغاز کرد.[۵] پارتن هنگام جدا شدن از واگنر برای دنبال کردن فعالیت مستقل خود، ترانه «همیشه دوستت خواهم داشت» را نوشت؛ اثری که بعدها با اجرای ویتنی هیوستون در فیلم «بادی‌گارد» به شهرتی جهانی رسید.[۶]

پارتن در طول نزدیک به شش دهه فعالیت هنری به یکی از پرفروش‌ترین خوانندگان زن تاریخ بدل شد.[۷] بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثار او در سراسر جهان فروخته شد و ۲۵ ترانه‌اش به رتبه نخست جدول موسیقی کانتری بیلبورد رسید.[۸] او حدود ۳ هزار ترانه نوشت و ۱۱ جایزه گرمی، از جمله جایزه یک عمر دستاورد هنری، دریافت کرد.[۹]

پارتن خالق ترانه‌های جهانی از جمله «Jolene» و «I Will Always Love You» بود. سیور می‌گوید پارتن می‌خواست عنوان ترانه «I Will Always Love You» به عنوان آخرین خداحافظی او باشد.

پارتن از تأثیرگذارترین چهره‌ها در موسیقی کانتری بود و در طول چند دهه فعالیت حرفه‌ای خود بر موسیقی و فرهنگ عامه اثر گذاشت. پارتن با وجود شهرت جهانی، همواره ترانه‌سرایی را مهم‌ترین میراث خود می‌دانست. او زمانی نوشته بود: «امیدوارم در آخر کار از من به عنوان یک ترانه‌سرای خوب یاد کنند. ترانه‌ها میراث من هستند.»[۱۰] فعالیت پارتن به موسیقی محدود نبود. او در فیلم‌هایی از جمله «۹ تا ۵» و «ماگنولیاهای فلزی» بازی کرد، دو بار برای ترانه‌سرایی نامزد جایزه اسکار شد، و مجموعه تفریحی «دالی‌وود» را در زادگاهش تنسی بنیان گذاشت[۱۱]

فعالیت‌های انسان‌دوستانه

ویرایش

پارتن در کنار فعالیت هنری به اقدامات خیریه نیز شهرت داشت. برنامه سوادآموزی او برای کودکان در چند کشور فعالیت می‌کرد، و در سال ۲۰۲۰ یک میلیون دلار به تحقیقات دانشگاه وندربیلت برای تولید واکسن کووید-۱۹ اهدا کرد؛ پژوهش‌هایی که به توسعه واکسن مدرنا کمک کرد.[۱۲]

زندگی شخصی

ویرایش

باورهای دینی

ویرایش

دیدگاه‌های پارتن دربارهٔ دین در ابتدا تحت تأثیر تربیت او در کلیسای خدا شکل گرفت. با این حال، دیدگاه‌های او در سال‌های بعد انعطاف‌پذیرتر و غیرسنتی‌تر شد. او در سال ۲۰۲۴ گفت که به رویکردی جهان‌شمول‌گرایانه‌تر نسبت به خدا گرایش پیدا کرده است؛ به این معنا که «چه به خدا باور داشته باشید و چه نداشته باشید، چه آن را طبیعت مادر بنامید و چه زمان پدر یا خردی برتر. باید به خودتان ایمان داشته باشید و باور کنید نیرویی وجود دارد که می‌تواند شما را به پیش براند و راهنمایی‌تان کند.» او افزود: «حتی نمی‌گویم مذهبی هستم، هرچند با چنین پیش‌زمینه‌ای بزرگ شدم.»[۱۳]

ازدواج

ویرایش

پارتن صبح یک شنبه وارد نشویل شد؛ یک روز پس از آنکه از دبیرستان شهرستان سِویر فارغ‌التحصیل شده بود. پس از آنکه لباس‌هایش را در رختشویی «ویشی واشی» برای شست‌وشو گذاشت، یک نوشیدنی خنک گرفت و از آنجا بیرون آمد. کارل توماس دین (۱۹۴۲–۲۰۲۵)،[۱۴] که اهل نشویل بود، با خودرو کنار پیاده‌روی محل ایستادن او توقف کرد. دین به پارتن گفت که با توجه به مدل لباسی که پوشیده بود، ممکن است دچار آفتاب‌سوختگی شود. پس از این برخورد، آن دو با یکدیگر وارد گفت‌وگو شدند.[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸] آنها در ۳۰ مه ۱۹۶۶ در رینگ‌گلد، جورجیا ازدواج کردند.[۱۹][۲۰][۱۴] اگرچه پارتن از نام خانوادگی دین در فعالیت حرفه‌ای خود استفاده نمی‌کرد، این نام در زندگی شخصی او به کار می‌رفت.[۲۱] در گذرنامهٔ او نام «دالی پارتن دین» ثبت شده بود و گاهی هنگام امضای قراردادها نیز از نام «دین» استفاده می‌کرد.[۲۲]

دین برای چندین دهه در نشویل صاحب یک شرکت آسفالت‌کاری و راه‌سازی بود.[۲۳] او همواره از حضور در رسانه‌ها دوری می‌کرد و به‌ندرت همراه همسرش در مراسم عمومی حاضر می‌شد. به گفتهٔ پارتن، دین تنها یک بار اجرای زندهٔ او را تماشا کرد. او همچنین در مصاحبه‌ها گفته بود که اگرچه به نظر می‌رسید آن دو زمان کمی را با یکدیگر می‌گذرانند، دلیلش این بود که دین در انظار عمومی دیده نمی‌شد. دین اغلب به‌تنهایی به دالی‌وود می‌رفت و بدون آنکه مردم او را بشناسند، در پارک گردش می‌کرد.[۱۵]

پارتن دربارهٔ جنبهٔ رمانتیک شخصیت دین نیز صحبت کرده و گفته بود که او گاهی برای غافلگیر کردنش کارهای خودجوش انجام می‌داد و گاهی برای او شعر می‌نوشت.[۲۴] او در سال ۲۰۱۱ گفت: «ما واقعاً به ازدواجمان افتخار می‌کنیم. این اولین ازدواج برای هر دوی ماست و آخرینش هم خواهد بود.»[۲۵] در ۶ مه ۲۰۱۶، پارتن اعلام کرد که او و دین قصد دارند به مناسبت پنجاهمین سالگرد ازدواجشان، در همان ماه مراسم تجدید پیمان زناشویی برگزار کنند.[۲۶]

پارتن و دین در سال ۱۹۷۲ به خانهٔ اصلی و بلندمدت خود در زمینی به مساحت ۷۵ جریب در برنت‌وود، تنسی نقل مکان کردند. آنها برای چند سال همچنان مالک خانهٔ قبلی خود در محلهٔ آنتیوک در نشویل نیز بودند.[۱۵] دایی پارتن، دات واتسون، و دین این خانه را در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ ساختند. برادران پارتن، دنور و رندی، نیز در ساخت آن مشارکت داشتند.[۱۵] چند سال بعد، آنها یک مهمان‌خانه نیز به این ملک اضافه کردند.[۱۵] دین و پارتن بیش از ۵۲ سال، تا زمان مرگ دین، در این خانه در کنار یکدیگر زندگی کردند.

پارتن و دین به دلیل مشکلات سلامتی پارتن هیچ‌گاه صاحب فرزند نشدند.[۲۷] با این حال، آن دو در نشویل به بزرگ کردن تعدادی از خواهر و برادرهای کوچک‌تر پارتن کمک کردند. خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌های او و بعدها نوه‌های خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌هایش، آن دو را به‌ترتیب با عنوان‌های «عمو پیپا» و «عمه گرنی» خطاب می‌کردند. بعدها نام «عمه گرنی» برای یکی از رستوران‌های پارتن در دالی‌وود نیز به کار رفت. پارتن همچنین مادرخواندهٔ مایلی سایرس بود.[۲۸] دین در ۳ مارس ۲۰۲۵ در نشویل، تنسی، در ۸۲ سالگی درگذشت.[۱۴][۲۹][۳۰]

سلامتی

ویرایش

پارتن در مقطعی به آندومتریوز مبتلا شد و در دههٔ ۳۰ زندگی‌اش تحت هیسترکتومی جزئی قرار گرفت؛ موضوعی که بر توانایی او برای بچه‌دار شدن تأثیر گذاشت.[۲۷]

در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، فعالیت حرفه‌ای پارتن به‌طور موقت تحت تأثیر چیزی قرار گرفت که خودش از آن با عنوان «مشکلات زنانه» و همچنین افزایش وزن یاد می‌کرد. او همچنین گفته بود که در طول زندگی‌اش با سنگ کلیه دست‌وپنجه نرم کرده است.[۳۱]

در مهٔ ۲۰۲۶، پارتن گفت به درمان پاسخ خوبی می‌دهد پس از آنکه به گفتهٔ خودش دستگاه ایمنی و دستگاه گوارشش «کاملاً از نظم خارج شده بودند».[۳۲]

درگذشت

ویرایش

او در مصاحبه‌ای با مجلهٔ پیپل در ۲۱ اوت گفت که از نظر سلامتی «دوران سختی» را پشت سر گذاشته و در حالی که از همسرش مراقبت می‌کرد، برخی مشکلات سلامتی خودش را نادیده گرفته بود.[۳۱][۳۳] پارتن همان روز در مرکز سرطان وندربیلت-اینگرام در نشویل بستری شد[۳۴] و در روز سه‌شنبه ۲۵ اوت ۲۰۲۶، در ۸۰ سالگی، پس از «مبارزه‌ای کوتاه» با سرطان درگذشت.[۳۵][۳۶][۳۷][۳۸][۳۹]

ادای احترام‌ها

ویرایش

آکادمی موسیقی کانتری (ACM) اعلام کرد که پارتن «میراثی از خود به جا می‌گذارد که بسیار فراتر از صحنه است». گرند اول اوپری نیز او را «یک نماد واقعی موسیقی کانتری» خواند.[۴۰] رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در بیانیه‌ای پارتن را «یکی از بزرگ‌ترین خوانندگان موسیقی کانتری و بسیار فراتر از آن، در تمام دوران» توصیف کرد و دستور داد پرچم‌ها به مدت یک هفته به حالت نیمه‌افراشته درآیند.[۴۱] چند فرماندار ایالتی نیز دستورهای مشابهی صادر کردند.[۴۲][۴۳][۴۴][۴۵][۴۶] در کنار ستارهٔ پارتن در پیاده‌رو مشاهیر هالیوود، لوح یادبود او در این پیاده‌رو و تندیس او در مرکز شهر سویرویل گل گذاشته شد. همچنین در تالار مشاهیر موسیقی کانتری دفترهای یادبود برای ابراز تسلیت و همدردی گشوده شد.[۴۷][۴۸] ساختمان امپایر استیت نیز به افتخار او، در ساعت ۹:۲۵، به رنگ صورتی نورپردازی شد؛ این زمان به آهنگ «۹ تا ۵» او اشاره داشت.[۴۹]

فیلم‌شناسی

ویرایش

اکران‌های سینمایی

افتخارات

ویرایش

تالار مشاهیر

ویرایش

در طول دوران حرفه‌ای خود، پارتون به تالار مشاهیر متعددی راه یافته بود. این افتخارات عبارتند از:

  • تالار مشاهیر ترانه‌سرایان نشویل (۱۹۸۶)
  • تالار مشاهیر شهر کوچک آمریکا (۱۹۸۸)[۵۰]
  • تالار مشاهیر شرق تنسی (۱۹۸۸)
  • تالار مشاهیر موسیقی کانتری (۱۹۹۹)
  • تالار مشاهیر ترانه‌سرایان (۲۰۰۱)
  • دستاورد کوچک تالار مشاهیر کسب‌وکار شرق تنسی (۲۰۰۳)
  • تالار مشاهیر بزرگراه آمریکانا (۲۰۰۶)[۵۱]
  • تالار مشاهیر گرمی – "من همیشه تو را دوست خواهم داشت – ضبط ۱۹۷۴" (۲۰۰۷)
  • تالار مشاهیر موسیقی بلو ریج - رده ترانه‌سرا (۲۰۰۸)
  • تالار مشاهیر موسیقی گاسپل (۲۰۰۹)
  • پیاده‌روی مشاهیر شهر موسیقی (۲۰۰۹)
  • تالار مشاهیر موسیقی کانتری گاسپل (۲۰۱۰)
  • تالار مشاهیر گرمی – "جولین – ضبط ۱۹۷۴" (۲۰۱۴)
  • تالار مشاهیر ملی صنعتگران کوهستان (۲۰۱۴)[۵۲]
  • تالار مشاهیر شادی (۲۰۱۶)
  • تالار مشاهیر راک اند رول (۲۰۲۲)[۵۳]

منابع

ویرایش
  1. "Dolly Parton to release new album, Blue Smoke, in the US on May 13, 2014" بایگانی‌شده در آوریل ۲۱, ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine, websterpr.com; accessed May 10, 2014.
  2. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  3. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  4. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  5. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  6. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  7. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  8. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  9. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  10. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  11. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  12. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  13. Green, Graeme (January 18, 2024). "The Queen of Country on her personal philosophy". New Humanist. Retrieved January 18, 2024.
  14. 1 2 3 Saunders, Angel; Yee, Lawrence. "All About Dolly Parton's Ultra-Private Late Husband, Carl Thomas Dean". People. Retrieved August 25, 2026.
  15. 1 2 3 4 5 Parton 1994.
  16. "Carl Dean, Dolly Parton's Husband of Nearly 60 Years, Dies at 82". nytimes.com. March 3, 2025. Retrieved August 6, 2025.
  17. "Inside Dolly Parton's Private Marriage to Carl Dean". بیوگرافی (برنامه تلویزیونی). March 4, 2025. Retrieved August 6, 2025.
  18. "Dolly Parton and Carl Dean's Love Story". ئی!. March 3, 2025. Retrieved August 6, 2025.
  19. "Dolly Rebecca Parton". Smokykin.com. May 2, 2011. Retrieved October 10, 2011.
  20. Parton 1994‌ p. 142 .
  21. Siemaszko, Corky (August 25, 2026). "Dolly Parton, country music icon, dies at 80". ان‌بی‌سی نیوز. Retrieved August 25, 2026. I'm representing the Parton and Owens family today announcing the passing of my aunt, Dolly Rebecca Parton Dean...
  22. Lamont, Tom (December 6, 2014). "Dolly Parton: 'There's more to me than the big hair and the phoney stuff'". The Guardian. Retrieved December 7, 2014.
  23. Nash, Alanna (March 4, 2025). "A Rare Encounter With Dolly Parton's Elusive Husband, Carl Dean: What a Journalist Learned From Her Glimpse of the Couple at Home". Variety. Retrieved August 6, 2025.
  24. Parton 1994, p. 214.
  25. Sterdan, Darryl (July 4, 2011). "Dolly Parton a Quote Machine". QMI Agency (via the Toronto Sun). Archived from the original on January 24, 2012. Retrieved February 12, 2012.
  26. Fisher, Luchina (May 6, 2016). "Dolly Parton Tying the Knot Again for 50th Anniversary". ABC News. Retrieved May 6, 2016.
  27. 1 2 Donnellan, Sara (August 25, 2026). "Why Dolly Parton Never Had Children". Yahoo. Retrieved August 25, 2026.
  28. Orloff, Brian (March 17, 2008). "Dolly Parton Calls Miley Cyrus a 'Little Elvis'". People. Archived from the original on January 6, 2012. Retrieved February 12, 2012.
  29. Segarra, Edward; Turner, Devarrick (March 3, 2025). "Dolly Parton's husband, Carl Dean, dead at 82: 'Words can't do justice'". USA Today. Retrieved March 4, 2025.
  30. Willman, Chris (March 4, 2025). "Carl Dean, Dolly Parton's Husband, Dies at 82". ورایتی. Retrieved March 4, 2025.
  31. 1 2 Nelson, Jeff (August 21, 2026). "Dolly Parton Spoke About 'Hard Times with My Health' 4 Days Before Her Death (Exclusive)". People. Retrieved August 25, 2026.
  32. Del Rosario, Alexandra (May 4, 2026). "Dolly Parton says her immune and digestive systems 'got all out of whack,' creating health concerns". Los Angeles Times. Retrieved August 25, 2026.
  33. "Dolly Parton Shared Health Updates in Her Final Weeks. Here's What She Said". Today. August 25, 2026. Retrieved August 25, 2026.
  34. Ross, Alex (August 25, 2026). "Dolly Parton Died After a 'Brief Battle with Cancer,' Her Team Confirms". People. Retrieved August 25, 2026.
  35. Saperstein, Pat (August 25, 2026). "Dolly Parton Died After a 'Brief Battle' With Cancer, According to Her Reps". Variety. Retrieved August 25, 2026.
  36. Richards, Bailey (August 25, 2026). "Dolly Parton Was Admitted to the Hospital 4 Days Before Her Death at 80". People. Retrieved August 25, 2026.
  37. Spivey, Matt; Hadfield, Charlotte (August 25, 2025). "Dolly Parton, Legendary US Country Singer, Dies Aged 80". بی‌بی‌سی نیوز. Retrieved August 25, 2026.
  38. Ross, Alex; Nelson, Jeff; Saunders, Angel (August 25, 2026). "Dolly Parton Died After a 'Brief Battle with Cancer,' Her Team Confirms". People. Retrieved August 25, 2026.
  39. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».
  40. Campbell, Lucy (August 25, 2026). "Tributes pour in after country music legend Dolly Parton dies aged 80: 'Thank you, Lord, for Dolly' – latest updates". The Guardian. Retrieved August 25, 2026.
  41. Muir, Ellie (August 25, 2026). "Trump orders flags at half mast to honor Dolly Parton after her death age 80". ایندیپندنت. Retrieved August 25, 2026.
  42. "'We will always love you, Dolly:' Governor Ivey orders flags lowered for Dolly Parton". WSFA12. August 25, 2026. Retrieved August 25, 2026.
  43. Shoemaker, Anthony (August 25, 2026). "DeWine orders Ohio flags lowered for Dolly Parton". The Columbus Dispatch (in American English). Retrieved August 25, 2026.
  44. Wethington, Caleb (August 25, 2026). "Honoring the Queen of Country: Gov. Lee orders Tennessee flags lowered in memory of Dolly Parton". WSMV4. Retrieved August 25, 2026.
  45. Poling, Isabelle (August 25, 2026). "Gov. DeWine orders flags lowered in honor of Dolly Parton". WTAP. Retrieved August 25, 2026.
  46. Meffert, Christian (August 25, 2026). "Ohio, West Virginia, Kentucky leaders speak on Dolly Parton's passing". WOWK 13 News (in American English). Retrieved August 25, 2026.
  47. "Emotional tributes show fans grieving Dolly Parton's death". USA Today. August 25, 2026. Retrieved August 25, 2026.
  48. Griffin, Ashley (August 25, 2026). "Fans gather at Country Music Hall of Fame to honor Dolly Parton". NBC 15. Retrieved August 25, 2026.
  49. A. Botelho, Jessica (August 25, 2026). "Empire State Building honors Dolly Parton with pink '9 to 5' lighting". WHAM-TV. Retrieved August 26, 2026.
  50. "تالار مشاهیر شهر کوچک آمریکا". dollyparton.com. 26 ژوئن 1988. Retrieved 8 آوریل 2016.
  51. Gordon, Duane. "مرور سال – 2006". Dollymania.net. Retrieved 8 آوریل 2016.
  52. "تالار مشاهیر ملی صنعتگران کوهستان". dollyparton.com. 5 آوریل 2014. Retrieved 8 آوریل 2016.
  53. «دالی پارتن ستاره موسیقی کانتری در ۸۰ سالگی درگذشت؛ پرزیدنت ترامپ دستور داد پرچم آمریکا یک هفته نیمه‌افراشته شود».

پیوند به بیرون

ویرایش