José Pedro Montero
Jose Pedro Montero Candia (Asuncion, 1878ko abuztuaren 1a – ibidem, 1927ko ekainaren 7a) paraguaitar sendagile eta politikaria izan zen. Paraguaiko presidentea izan zen 1919tik 1920ra.
| José Pedro Montero | |||
|---|---|---|---|
1919ko ekainaren 6a - 1920ko abuztuaren 15a ← Manuel Franco (en) | |||
| Bizitza | |||
| Jaiotza | Asuncion, 1878ko abuztuaren 1a | ||
| Herrialdea | |||
| Heriotza | Asuncion, 1927ko ekainaren 7a (48 urte) | ||
| Jarduerak | |||
| Jarduerak | politikaria | ||
| Ideologia eta sinesmenak | |||
| Alderdi politikoa | |||
Montero Espainiako eta Italiako etorkinen familia batean jaio zen. Medikuntza ikasi zuen Buenos Airesen eta pediatra lanetan aritu zen. Paraguaira itzuli zenean, ospitale bat zuzendu zuen eta pediatriako irakaslea izan zen. Hezkuntzako Kontseilu Nagusiko kide eta Laguntza Publikoko errektore izan zen.
1908an diputatu hautatu zuten, baina 1910ean Argentinan erbesteratu zen, Manuel Gondra boteretik kendu ondoren. Argentinan Alderdi Liberal Erradikaleko kide izan zen.
Paraguain itzuli zenean, Finantza ministro izan zen 1915etik 1916ra. 1916tik 1919ra Paraguaiko presidenteordea izan zen, eta urte horretan Manuel Franco hil ondoren presidente bihurtu zen. Bere agintaldian krisi ekonomikoari aurre egin behar izan zion. Gran Chakon gotorleku batzuk sortu zituen, eta Kolonbia Berriko kolonia ezarri zuen. 1920an agintaldia amaitu zuen.