Aste Berdea (ukraineraz: Зелені Святки, translit.: Zeleni Sviatki, errusieraz: Зелёные Святки, translit.: Zelionie Sviatki), Semik (Семі́к) izenez ezaguna, eslaviar jatorriko jai tradizionala da. Ekainaren hasieran ospatzen dute, eta heriotzaren gurtzarekin eta udaberrian uzta oparoa lortzeko erritualekin zerikusia du; horregatik, emankortasunaren aldeko eskaintza gisa ospatzen dute. Lehen jaieguna osteguna izango da, Errusia eta Ukrainan Eliza Ortodoxoaren Aste Trinitarioa bezala ezaguna.

Aste Berde
Irudi
Motajaiegun eslaviarra
Honen parte daSlavic folk calendar (en) Itzuli
HerrialdeaErrusia, Ukraina, Bielorrusia, Polonia, Eslovakia, Txekia, Bulgaria, Serbia eta Ipar Mazedonia

«Semik» terminoa eslavieratik dator, eta euskarazko esanahia «zazpi» da, Pazko egunaren ondorengo zazpigarren asteari baitagokio. Semik amaitu ondoren, Hirutasuneko Igandea dator.

Tradizioak

aldatu

Jarraitu beharreko errituetako bat rusalkei (uraren izaki mitologikoak) eskaintza bat egitea da. Rusalkak arriskutsuak zirela uste zen eta, beraz, debekatuta zegoen Semikeko gauetan ibaian bainatzea. Baretzeko, nekazariek gurutze bat, zirkulu magiko bat, intsentsua, baratxuria, asentsioa eta otoitzak egiten dituzte.

Beste tradizio bat ehorzketa egokirik izan ez zuten hildakoentzako hileta egokia eskaintzea da. Nekazariek urki-adarrez apaintzen zituzten beren etxeen barrualdea eta kanpoaldea; adar horiek koroak eta krespoiak egiteko ere erabiltzen zituzten. Apainduretarako, urkiak basoetan mozten zituzten, baina establezimenduetan ere eros daitezke. Urkia naturaren indarraren sinbolo eta emakumeekin geratzeko topagune gisa ikusten da Semiken. Kostroma eta Maslenitsa jaiegunetan bezala, sinbolo horiek suntsitu egiten dira, normalean uretara botatzen dituzte landaketetarako euri ugari eskatzeko.[1]

Erreferentziak

aldatu
  1. Joanna Hubbs. Mother Russia: The Feminine Myth in Russian Culture. Indiana University Press, 1998. ISBN 0-253-20842-4. Page 73.

Kanpo estekak

aldatu