tirar
pronunciación (AFI) [t̪iˈɾaɾ]
silabación ti-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología 1

editar

Del latín vulgar *tīrāre, y este de origen incierto, presuntamente germánico.

Verbo transitivo

editar
1
Traer un objeto, asiéndolo y ejerciendo fuerza hacia el lado propio.[1]
  • Uso: se emplea también como intransitivo
  • Sinónimo: jalar
2
Por extensión: estirar.[1]
3
Echar algo al aire.[1]
4
Disparar una bala o cualquier otro proyectil desde un arma de fuego.[1]
5
Efectuar un lance (con una determinada arma o técnica).[1]
6
Derribar a alguien; hacer que caiga al suelo.[1]
  • Sinónimos: botar, derribar, voltear
  • Ejemplo: 

    Llegó en esto un cazador y armó su arco para tirar a la paloma.Esopo. Fábulas Completas (564 A.C.). Capítulo La Hormiga, la Paloma y el Cazador. Página 88. Editorial: Edimat. Madrid, 2007. ISBN: 9788497649285.

7
Demoler una construcción.[1]
8
Despojarse de un bien o echarlo a la basura.
9
Imprimir en gran cantidad, en especial las cosas que son por grabado.[1]
10
Por extensión, se dice de un diario o una editorial cuando lanza a la venta una determinada cantidad de ejemplares.[1]
11
Disparar el obturador de una cámara fotográfica.[1]
12
Conducir, transportar o llevar carga.
  • Ámbito: Chile, Colombia, Cuba
13
Continuar con lo que se estaba haciendo, especialmente continuar la marcha.
  • Ámbito: España
  • Uso: coloquial
  • Ejemplo: ¡Tira, tira, no te pares!
14
Cerrar con fuerza una puerta.
  • Ámbito: Cuba, Venezuela
15
Escarniar, profanar o mortificar.
  • Ámbito: Cuba, Venezuela
16
Devengar, adquirir o ganar.[1]
  • Uso: obsoleto
17 Metalurgia
Hilar de un metal.[1]
  • Uso: poco usado
18
Echar, expulsar a alguien de un lugar.[1]
  • Uso: obsoleto, se emplea también como pronominal

Verbo intransitivo

editar
19
Atraer una persona o cosa la voluntad y el afecto de otra persona.[1]
  • Ejemplo: La patria tira siempre. A Juan le tira la milicia.
20
Dicho de una chimenea: producir el tiraje o corriente de aire de un hogar.[1]
21 Fútbol
Patear el balón al arco rival con la intención de anotar un tanto.
22
Tratándose de ciertas armas, manejarlas o esgrimirlas según arte.[1]
  • Ejemplo: Tira bien a la espada, pero mal a la pistola.
23
Seguido de la preposición de y un nombre de arma o instrumento, sacarlo o tomarlo en la mano para emplearlo.[1]
  • Uso: anticuado
  • Ejemplo: Tiró de navaja y se puso a cortar pan.
24
Virar, doblar.[1]
  • Uso: anticuado
  • Ejemplo: En llegando allí, tire a la derecha.
25
Favorecer, inclinarse hacia cierto punto de vista.
26
Parecerse o acercarse a algo.
  • Ejemplo: Es gris tirando a negro.
27
Subsistir, sobrevivir, mantenerse en pie.[1]
  • Ejemplo: La computadora tira para dos años más.
28
Por extensión: recobrar fuerzas.[1]
29
Practicar el coito.
  • Ámbito: Bolivia, Chile, Ecuador, Perú, Venezuela, España
  • Uso: coloquial, malsonante, se emplea también como transitivo, se emplea también como pronominal
  • Sinónimos: véase coito en nuestro tesauro.

Locuciones

editar

Refranes

editar

Conjugación

editar
Conjugación de tirarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo tirar haber tirado
Gerundio tirando habiendo tirado
Participio tirado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yotiro tiras vostirás él, ella, ustedtira nosotrostiramos vosotrostiráis ustedes, ellostiran
Pretérito imperfecto yotiraba tirabas vostirabas él, ella, ustedtiraba nosotrostirábamos vosotrostirabais ustedes, ellostiraban
Pretérito perfecto yotiré tiraste vostiraste él, ella, ustedtiró nosotrostiramos vosotrostirasteis ustedes, ellostiraron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía tirado habías tirado voshabías tirado él, ella, ustedhabía tirado nosotroshabíamos tirado vosotroshabíais tirado ustedes, elloshabían tirado
Pretérito perfecto compuesto yohe tirado has tirado voshas tirado él, ella, ustedha tirado nosotroshemos tirado vosotroshabéis tirado ustedes, elloshan tirado
Futuro yotiraré tirarás vostirarás él, ella, ustedtirará nosotrostiraremos vosotrostiraréis ustedes, ellostirarán
Futuro compuesto yohabré tirado habrás tirado voshabrás tirado él, ella, ustedhabrá tirado nosotroshabremos tirado vosotroshabréis tirado ustedes, elloshabrán tirado
Pretérito anterior yohube tirado hubiste tirado voshubiste tirado él, ella, ustedhubo tirado nosotroshubimos tirado vosotroshubisteis tirado ustedes, elloshubieron tirado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yotiraría tirarías vostirarías él, ella, ustedtiraría nosotrostiraríamos vosotrostiraríais ustedes, ellostirarían
Condicional compuesto yohabría tirado habrías tirado voshabrías tirado él, ella, ustedhabría tirado nosotroshabríamos tirado vosotroshabríais tirado ustedes, elloshabrían tirado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yotire que tútires que vostires, tirés que él, que ella, que ustedtire que nosotrostiremos que vosotrostiréis que ustedes, que ellostiren
Pretérito imperfecto que yotirara, tirase que tútiraras, tirases que vostiraras, tirases que él, que ella, que ustedtirara, tirase que nosotrostiráramos, tirásemos que vosotrostirarais, tiraseis que ustedes, que ellostiraran, tirasen
Pretérito perfecto que yohaya tirado que túhayas tirado que voshayas tirado que él, que ella, que ustedhaya tirado que nosotroshayamos tirado que vosotroshayáis tirado que ustedes, que elloshayan tirado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera tirado, hubiese tirado que túhubieras tirado, hubieses tirado que voshubieras tirado, hubieses tirado que él, que ella, que ustedhubiera tirado, hubiese tirado que nosotroshubiéramos tirado, hubiésemos tirado que vosotroshubierais tirado, hubieseis tirado que ustedes, que elloshubieran tirado, hubiesen tirado
Futuro que yotirare que tútirares que vostirares que él, que ella, que ustedtirare que nosotrostiráremos que vosotrostirareis que ustedes, que ellostiraren
Futuro compuesto que yohubiere tirado que túhubieres tirado que voshubieres tirado que él, que ella, que ustedhubiere tirado que nosotroshubiéremos tirado que vosotroshubiereis tirado que ustedes, que elloshubieren tirado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)tira (vos)tirá (usted)tire (nosotros)tiremos (vosotros)tirad (ustedes)tiren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

editar

Traducciones

editar
Traducciones []
tirar
central (AFI) [tiˈɾa]
valenciano (AFI) [tiˈɾaɾ]
baleárico (AFI) [tiˈɾa]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

editar

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1
Tirar.

Conjugación

editar
Conjugación de tirarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo tirar haver tirat
Gerundio tirant havent tirat
Participio tirat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jotiro, tire, tiri, tir tutires el, ella, vostètira nosaltrestirem, tiram vosaltres, vóstireu, tirau ells, elles, vostèstiren
Pretérito imperfecto jotirava tutiraves el, ella, vostètirava nosaltrestiràvem vosaltres, vóstiràveu ells, elles, vostèstiraven
Pretérito perfecto jotirí tutirares el, ella, vostètirà nosaltrestiràrem vosaltres, vóstiràreu ells, elles, vostèstiraren
Pretérito perifrástico jovaig tirat tuvas tirat, vares tirat el, ella, vostèva tirat nosaltresvem tirat, vàrem tirat vosaltres, vósvau tirat, vàreu tirat ells, elles, vostèsvan tirat, varen tirat
Pretérito pluscuamperfecto johavia tirat tuhavies tirat el, ella, vostèhavia tirat nosaltreshavíem tirat vosaltres, vóshavíeu tirat ells, elles, vostèshavien tirat
Pretérito perfecto compuesto johe tirat tuhas tirat el, ella, vostèha tirat nosaltreshem tirat, havem tirat vosaltres, vósheu tirat, haveu tirat ells, elles, vostèshan tirat
Futuro jotiraré tutiraràs el, ella, vostètirarà nosaltrestirarem vosaltres, vóstirareu ells, elles, vostèstiraran
Futuro compuesto johauré tirat tuhubràs tirat el, ella, vostèhaurà tirat nosaltreshaurem tirat vosaltres, vóshaureu tirat ells, elles, vostèshauran tirat
Pretérito anterior johaguí tirat, vaig haver tirat tuhagueres tirat, vas haver tirat, vares haver tirat el, ella, vostèhagué tirat, va haver tirat nosaltreshaguérem tirat, vem haver tirat, vàrem haver tirat vosaltres, vóshaguéreu tirat, vau haver tirat, vàreu haver tirat ells, elles, vostèshagueren tirat, van haver tirat, varen haver tirat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jotiraria tutiraries el, ella, vostètiraria nosaltrestiraríem vosaltres, vóstiraríeu ells, elles, vostèstirarien
Condicional compuesto johauria tirat, haguera tirat tuhauries tirat, hagueres tirat el, ella, vostèhauria tirat, haguera tirat nosaltreshauríem tirat, haguérem tirat vosaltres, vóshauríeu tirat, haguéreu tirat ells, elles, vostèshaurien tirat, hagueren tirat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jotiri, tire que tutiris, tires que el, que ella, que vostètiri, tire que nosaltrestirem que vosaltres, que vóstireu que ells, que elles, que vostèstirin, tiren
Pretérito imperfecto que jotirés, tiràs, tirara que tutiressis, tiresses, tirassis, tirasses, tirares que el, que ella, que vostètirés, tiràs, tirara que nosaltrestiréssim, tiréssem, tiràssim, tiràssem, tiràrem que vosaltres, que vóstiréssiu, tirésseu, tiràssiu, tiràsseu, tiràreu que ells, que elles, que vostèstiressin, tiressen, tirassin, tirassen, tiraren
Pretérito perfecto que johagi tirat, haja tirat que tuhagis tirat, hages tirat que el, que ella, que vostèhagi tirat, haja tirat que nosaltreshàgim tirat, hàgem tirat que vosaltres, que vóshàgiu tirat, hàgeu tirat que ells, que elles, que vostèshagin tirat, hagen tirat
Pretérito perifrástico que jovagi tirat, vaja tirat que tuvagis tirat, vages tirat que el, que ella, que vostèvagi tirat, vaja tirat que nosaltresvàgim tirat, vàgem tirat que vosaltres, que vósvàgiu tirat, vàgeu tirat que ells, que elles, que vostèsvagin tirat, vagen tirat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués tirat, haguera tirat que tuhaguessis tirat, haguesses tirat, hagueres tirat que el, que ella, que vostèhagués tirat, haguera tirat que nosaltreshaguéssim tirat, haguéssem tirat, haguérem tirat que vosaltres, que vóshaguéssiu tirat, haguésseu tirat, haguéreu tirat que ells, que elles, que vostèshaguessin tirat, haguessen tirat, hagueren tirat
Pretérito anterior que jovagi haver tirat, vaja haver tirat que tuvagis haver tirat, vages haver tirat que el, que ella, que vostèvagi haver tirat, vaja haver tirat que nosaltresvàgim haver tirat, vàgem haver tirat que vosaltres, que vósvàgiu haver tirat, vàgeu haver tirat que ells, que elles, que vostèsvagin haver tirat, vagen haver tirat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)tira (vostè)tiri, tire (nosaltres)tirem (vosaltres)tireu, tirau (vostès)tirin, tiren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Gallego

editar
tirar
pronunciación (AFI) [t̪iˈɾaɾ]
silabación ti-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología 1

editar

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1
Tirar.

Occitano

editar
tirar
pronunciación falta agregar

Etimología 1

editar

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1
Tirar.
tirar
brasilero (AFI) /t͡ʃiˈɾaʁ/
europeo (AFI) /tiˈɾaɾ/
silabación ti-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rimas ,

Etimología 1

editar

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1
Tirar.

Referencias y notas

editar
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 «tirar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.