ascensor
seseante (AFI) [asẽnˈsoɾ]
no seseante (AFI) [asθẽnˈsoɾ]
silabación as-cen-sor
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología 1

editar

Del latín ascensōrem ('montador').

Sustantivo masculino

editar

ascensor¦plural: ascensores

1
Aparato de elevación de movimiento discontinuo dotado de una cabina en cuyo interior las personas ascienden o descienden distribuyéndose a diferentes alturas.
  • Sinónimo: elevador.
  • Ejemplo: No subiré por las escaleras, usaré el ascensor.
2
Montacargas.

Véase también

editar

Traducciones

editar
Traducciones []

Asturiano

editar
ascensor
pronunciación (AFI) [aθẽnˈsoɾ]
silabación as-cen-sor
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología 1

editar

Del latín ascensōrem ('montador').

Sustantivo masculino

editar

ascensor¦plural: ascensores

1
Ascensor o elevador.
ascensor
central (AFI) [ə.sənˈso]
valenciano (AFI) [a.senˈsoɾ]
baleárico (AFI) [ə.sənˈso]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología 1

editar

Del latín ascensōrem ('montador').[1]

Sustantivo masculino

editar

ascensor¦plural: ascensors

1
Ascensor o elevador.

Véase también

editar

Gallego

editar
ascensor
no seseante (AFI) [aθeŋˈsoɾ]
seseante (AFI) [aseŋˈsoɾ]
silabación as-cen-sor
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología 1

editar

Del latín ascensōrem ('montador').

Sustantivo masculino

editar

ascensor¦plural: ascensores

1
Ascensor o elevador.
ascensor
clásico (AFI) /ˈa.sken.sor/
eclesiástico (AFI) /ˈa.ʃen.sor/
silabación a-scen-sor
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
variantes adscensor
rimas a.ʃen.sor, a.sken.sor

Etimología 1

editar

De ascendō y el sufijo -tor.

Sustantivo masculino

editar
1
Montador (el que ascende).
2
Montador (de un équido).

Declinación

editar
Declinación de ascēnsor, ascēnsōristipo: tercera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.ascēnsor pl.ascēnsōrēs
Genitivo sg.ascēnsōris pl.ascēnsōrum
Dativo sg.ascēnsōrī pl.ascēnsōribus
Acusativo sg.ascēnsōrem pl.ascēnsōrēs
Ablativo sg.ascēnsōre pl.ascēnsōribus
Vocativo sg.ascēnsor pl.ascēnsōrēs

Occitano

editar
ascensor
pronunciación falta agregar

Etimología 1

editar

Del latín ascensōrem ('montador').

Sustantivo masculino

editar

ascensor¦plural: ascensors, ascensori

1
Ascensor o elevador.

Véase también

editar
ascensor
brasilero (AFI) /a.sẽˈsɔʁ/
europeo (AFI) /ɐ.sẽˈsoɾ/
silabación as-cen-sor
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rimas , ɔʁ

Etimología 1

editar

Del francés ascenseur ('ascensor').[2]

Sustantivo masculino

editar

ascensor¦plural: ascensores

1
Ascensor o elevador.

Véase también

editar

Rumano

editar
ascensor
pronunciación (AFI) /as.t͡ʃen.sor/
silabación as-cen-sor
longitud silábica trisílaba

Etimología 1

editar

Del francés ascenseur ('ascensor').[3]

Sustantivo neutro

editar
1
Ascensor o elevador.

Véase también

editar

Declinación

editar
Declinación de ascensor(regular) []
Singular Plural
Nom./acc. indefinido sg.ascensor pl.ascensoare
Gen./dat. indefinido sg.ascensor pl.ascensoare
Nom./acc. definido sg.ascensorul pl.ascensoarele
Gen./dat. definido sg.ascensorului pl.ascensoarelor
Vocativo sg.ascensorule pl.ascensoarelor

Referencias y notas

editar
  1. «ascensor» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  2. «ascensor» en Dicionário online Caldas Aulete.
  3. «ascensor» en DEX online.