ami
| ami | |
| pronunciación (AFI) | [ˈa.mi] |
Etimología
editarDel latín amare.
Verbo transitivo
editarInformación adicional
editarConjugación
editarConjugación de ami (regular) [▲▼]
| Infinitivo | ami | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | amus | ||
| Imperativo | amu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. amas | pret. amis | fut. amos |
| Part. activo | pres. amanta, amantaj, amantan, amantajn | pret. aminta, amintaj, amintan, amintajn | fut. amonta, amontaj, amontan, amontajn |
| Part. activo nominal | pres. amanto, amantoj, amanton, amantojn | pret. aminto, amintoj, aminton, amintojn | fut. amonto, amontoj, amonton, amontojn |
| Part. activo adverbial | pres. amante | pret. aminte | fut. amonte |
| Part. pasivo | pres. amata, amataj, amatan, amatajn | pret. amita, amitaj, amitan, amitajn | fut. amota, amotaj, amotan, amotajn |
| Part. pasivo nominal | pres. amato, amatoj, amaton, amatojn | pret. amito, amitoj, amiton, amitojn | fut. amoto, amotoj, amoton, amotojn |
| Part. pasivo adverbial | pres. amate | pret. amite | fut. amote |
Yagán
editarReferencias y notas
editar- ↑ «ami» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 23.ª ed, Madrid, 2014.
- ↑ «ami» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
- ↑ Alba Valencia Espinoza & Adalberto Salas. «El fonetismo del yámana o yagán. Una nota en lingüística de salvataje». Revista de lingüística teórica y aplicada. Páginas 147-170. 28.ª ed, 1990. ISSN: 07184883.