Enalago
En retoriko, la enalago[1] estas frazfiguro de gramatika nekongruo de tenso, nombro, genro, aŭ persono.
Ekzemploj
redaktiEnalago povas esti laŭ gramatika nombro, genro, tenso, aŭ aliaj gramatikaj akordendaĵoj.
Nombra enalago
redaktiŜekspiro uzas nombran enalagon en Henriko la Kvara:
|
La unua frazo estas negramatika, ĉar la nombro de la subjekto (wars: militoj) ne kongruas kun la verbo (is: estas, singulara). La enalago tamen permesas paralelon inter la du frazoj.
Tensa enalago
redaktiJen ekzemplo de tensa enalago en Jean Racine:
|
La tenso en la unua verso estas la imperfekto (mourais), sed ŝanĝiĝas al la prezenco (meurs) en la dua.
Etimologio
redaktiLa termino enalago devenas de la helena vorto ἐνᾰλλᾰγή enallagḗ “interŝanĝo, vario”.
Referencoj
redaktiEksteraj ligiloj
redakti- Bertin, Christian. Retoriko - stilfiguroj (esperante).