Coccyzus

Coccyzus estas genro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la Geococcyx, la aniojn, kaj la centropojn. Ili vivas en Ameriko.

Kiel legi la taksonomion Coccyzus
Nigrabeka kukolo
Biologia klasado
Regno: Animaloj, Animalia Filumo: Ĥorduloj, Chordata Klaso: Birdoj, Aves Ordo: Kukoloformaj, Cuculiformes Familio: Kukoledoj, Cuculidae
Genro
Coccyzus Vieillot, 1816
specioj
C. erythropthalmus C. americanus C. euleri C. minor C. ferrugineus C. melacoryphus C. lansbergi C. pluvialis C. rufigularis C. merlini C. vieilloti C. vetula C. longirostris
Aliaj Vikimediaj projektoj

Priskribo de la genro

Coccyzus americanus
kaj Coccyzus erythropthalmus

La eksaj genroj Saurothera (la Lacertokukoloj) kaj Hyetornis (Avelventra kaj Malhelbrusta kukoloj) estis enmetitaj en la genro Coccyzus fare de la America Asocio de Ornitologoj en 2006.

Tiuj birdoj estas de diversaj grandoj kun sveltaj korpoj, longaj vostoj kaj fortaj gamboj. Multaj havas blanknigrajn subvostajn bildojn. Ili loĝas en vario de arbaroj kaj manglejoj. La kukoloj de la genro Coccyzus, malkiel multaj de la novmondaj specioj, ĉefe konstruas siajn proprajn nestojn en arboj, kie la ino demetas du aŭ pliajn ovojn. La Flavbeka kaj la Nigrobeka kukoloj eventuale demetas ovojn en la nestoj de aliaj birdoj, sed ili ne estas nepraj nestoparazitoj kiel la Komuna kukolo de Eŭrazio.

Nordaj specioj kiel la Flavbeka kukolo kaj la Nigrabeka kukolo estas longdistance migrantoj, kiuj vintras en Centra- aŭ Sudameriko, kaj eventuale ekflugas al okcidenta Eŭropo kiel raraj vagantoj, sed la tropikaj kukoloj de la genro Coccyzus estas ĉefe sidlokemaj.

Tiuj estas voĉemaj specioj dum reproduktado, kun konstantaj kaj laŭtaj alvokoj. Ili manĝas grandajn insektojn kiel cikadojn, vespojn kaj raŭpojn (inkludante tiujn kun pikovundantaj haroj aŭ dornoj, kiuj estas malbongustegaj por multaj birdoj). Lacertokukoloj estas grandaj kaj povecaj specioj, kaj ĉefe manĝas vertebrulojn, ĉefe, kiel ties nomo sugestas, lacertojn.

La genronomo devenas el la greka kokkuzo, kiu aludas al la voĉo de la ordinara kukolo.

Specioj

La genro enhavas 13 speciojn:

Bildo	Ordinara nomo	Scienca nomo	Distribuado
	Nigrabeka kukolo	Coccyzus erythropthalmus	Orienta Nordameriko, Karibio, Centrameriko, kaj Andoj
	Flavbeka kukolo	Coccyzus americanus	Orienta Usono, Centrameriko, kaj orienta Sudameriko
	Perlobrusta kukolo	Coccyzus euleri	Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Franca Gujano, Gujano, Paragvajo, Surinamo, Peruo, kaj Venezuelo
	Mangleja kukolo	Coccyzus minor	Suda Florido en Usono, Bahamoj, Karibio, ambaŭ marbordoj de Meksiko kaj Centrameriko, kaj Atlantika marbordo de Sudameriko tiom for suden ĝis la elfluo de la Amazona rivero.
	Kokosinsula kukolo	Coccyzus ferrugineus	Kostariko
	Malhelbeka kukolo	Coccyzus melacoryphus	Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Franca Gujano, Gujano, Paragvajo, Peruo, Surinamo, Trinidado kaj Tobago, Urugvajo kaj Venezuelo
	Grizkrona kukolo	Coccyzus lansbergi	Arubo, Kolombio, Ekvadoro, Nederlandaj Antiloj, Panamo, Peruo, kaj Venezuelo.
	Avelventra kukolo	Coccyzus pluvialis	Jamajko
	Malhelbrusta kukolo	Coccyzus rufigularis	Dominika Respubliko
	Granda lacertokukolo	Coccyzus merlini	Bahamoj (en Andros, Eleuthera kaj New Providence) kaj Kubo
	Puertorika lacertokukolo	Coccyzus vieilloti	Puerto Rico
	Jamajka lacertokukolo	Coccyzus vetula	Jamajko
	Hispaniola lacertokukolo	Coccyzus longirostris	Hispaniolo (kaj ĉe Haitio kaj ĉe Dominika Respubliko)

Referencoj

• ffrench, Richard. (1991) A Guide to the Birds of Trinidad and Tobago, 2‑a eldono, Comstock Publishing. ISBN 0-8014-9792-2.
• Hilty, Birds of Venezuela, ISBN 0-7136-6418-5
• Stiles kaj Skutch, A guide to the birds of Costa Rica ISBN 0-8014-9600-4