Alkalia (arab. al-kali – „potaż”)[1]wodorotlenki litowców (CsOH, RbOH, KOH, NaOH i LiOH) i najbardziej zasadowych berylowców, np. wodorotlenku wapnia, Ca(OH)2 (jest to grupa alkaliów żrących), także węglany najbardziej zasadowych litowców, np. węglanu sodu Na2CO3 i potasu K2CO3(alkalia łagodne). Do alkaliów zalicza się także wodę amoniakalną, NH3(aq) (alkalia lotne). Wszystkie alkalia są rozpuszczalne, a ich roztwory mają odczyn zasadowy (alkaliczny)[2].

Roztwory alkaliczne zdolne są do roztwarzania tlenków o charakterze amfoterycznym z wytworzeniem soli, np.[3.1][4.1]:

2NaOH + TeO2 Na2TeO3 + H2O
2NaOH + Au2O3 2NaAuO2 + H2O

Sole tworzą także z bezwodnikami kwasowymi i związkami międzyhalogenowymi(inne języki), np.[3.2][4.2]:

2NaOH + 2ClO2 NaClO2 + NaClO3 + H2O
2NaOH + ICl NaCl + NaIO + H2O

a z niektórymi solami – aniony kompleksowe z ligandem hydroksylowym, np.[3.3][4.3]:

4NaOH + CoCl2 Na2[Co(OH)4] + 2NaCl
4NaOH + AlCl3 Na[Al(OH)4] + 3NaCl

Przypisy

edytuj
  1. alkalia, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2018-08-22].
  2. alkalia, [w:] Encyklopedia techniki. Chemia, Władysław Gajewski (red.), Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, s. 16, OCLC 33835352.
  3. Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 5, Warszawa: PWN, 2002, ISBN 83-01-13654-5.
    1. S. 616, 684, 877, 880, 929.
    2. S. 574 i 579.
    3. S. 790.
  4. John David Lee, Zwięzła chemia nieorganiczna, wyd. 4, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997, ISBN 83-01-12352-4.
    1. S. 169, 193, 248, 320, 332, 345, 373, 382, 385 i 413.
    2. S. 271.
    3. S. 363.