fiend

Αγγλικά (en)

Ετυμολογία

fiend < μέση αγγλική feend (“εχθρός, δαίμονας”) < αγγλοσαξονικά fēond (“εχθρός”) < πρωτογερμανική *fijandz

Προφορά

ΔΦΑ : /fiːnd/

Ουσιαστικό

fiend ^(en)

1. δαίμονας
2. πολύ κακός άνθρωπος
3. μανιακός, μανιώδης
4. εθισμένος, εξαρτημένος

Εκφράσεις

• arch-fiend: αρχιδαίμονας
• cigarette fiend: μανιώδης καπνιστής
• sex-fiend: σεξομανής
• sports fiend: αθλομανής