Vanuatu

Republika Vanuatu Ripablik blong Vanuatu; Republic of Vanuatu; République du Vanuatu
Zastava	Grb
	Himna: Yumi, Yumi, Yumi;
	Položaj Vanuatua na karti Položaj Vanuatua
Glavni grad	Port Vila;
Službeni jezik	engleski i francuski
Državno uređenje
• Predsjednik	Nikenike Vurobaravu
• Predsjednik Vlade	Jotham Napat
Zakonodavstvo
Nezavisnost	Od Ujedinjenog Kraljevstva i Francuske 30. jula 1980.
Površina
• Ukupno	12.200 km2 (156)
• Vode (%)	0
Stanovništvo
• Ukupno	199.414 (184)
• Gustoća	16/km2
Valuta	vatu
Vremenska zona	+11
Pozivni broj	+678
Internetska domena	.vu

Republika Vanuatu se nalazi u jugozapadnom dijelu Tihog okeana.^[1] Čini je 13 velikih i mnoštvo manjih ostrva koji su smješteni između Nove Kaledonije koja zvanično pripada Francuskoj i Ostrva Santa Cruz, koji pripadaju Solomonskim Ostrvima. Republika se nekada zvala Novi Hebridi.

Geografija

Glavna ostrva su Espirtu Santo i Efate. Kao i veći dio zemlje, ova ostrva su brdoviti i prekriveni tropskom vlažnom šumom sa izdignutim koraljnim terasama na nekim priobalnim obroncima i koralnim grebenima u blizini obala. Na ostrvima su česta podrhtavanja tla kao i mnoge elementarne nepogode, a na ostrvu se nalazi više aktivnih vulkana. Na sjeveru zemlje godišnje padne više kiše zbog tropskih vlažnih šuma. Godine 1987. godine zadesio ju je najveći ciklon u historiji zemlje.

Historija

Prvi stanovnici Vanauatua bili su Melanmzijci koja su ova područja naseljavili 2500 godina prije dolaska prvih Evropljana. Prvi evropski istraživači su na tlo Vanautua kročili u 15. vijeku . Prvi doseljenici na područja Vanautua bili su trgovci sandalovinom i misionari koji se se tamo doselili četrdesetih godina 19. vijeka. Sredinom ovog vijeka osnivaju se prvi separatistički pokreti koji su doveli do stiecanja nezavisnosti 1980. i tada osnivaju državu Vanuatu što je značilo "zauvijek naša zemlja".

Političko uređenje

Političko uređenje je jednostavno. Članovi jedonodomnog parlamentabiraju se na četiri godine. Parlament imenuje presjednika na mandat od pet godina.

Kultura i umjetnost

Postoje vidljive lokalne i regionalne kulturne varijacije među Ni-Vanuatua, ali prisutan je i strani uticaj. Sa preko 100 različitih jezika i brojnim dijalektima, raznolikost naroda Vanuatu rezultat je hiljada godina sporadičnih migracija iz različitih zemalja Okeanije. Kada je u pitanju gastro kultura, svinja je vjerovatno najznačajniji aspekt života na ovim ostrvima, ali ona predstavlja i kulturni simbol bogatstva, moći i društva.

Postoje četiri glavna kulturna područja među ostrvima Vanuatua. Na sjevernijim dijelovima žive društva koja se oslanjaju na prikaze bogatstva i velikodušnosti kako bi postigla političku i društvenu moć. Sa druge strane, južna područja umjesto toga dodjeljuju titule samo određenim muškarcima. U većini kultura Vanuatua, žene imaju vrlo nizak status unutar društva.

Česti rituali i izuzetno složene ceremonije obilježavaju svaki aspekt života stanovnika ove zemlje. Budući da nemaju pisani jezik, pjesme, poezija, pripovijedanje i plesovi služe kao način kulturnog izražavanja. Tjelesna umjetnost, uključujući tetovaže i maske, šešire i rezbarije, dio su ritualnog života Ni-Vanuatua. Tradicionalni muzički instrumenti pretežno korišteni na pomenutim ritualima i lokalnim festivalima, uključuju bubnjeve različitih oblika i veličina, prorezne gongove i zvečke. Popularni žičani instrumenti uvedeni među ljude putem kontakta sa zapadom uključuju gitare i ukulele. Urbani muzički oblici, kao što su zouk i reggaeton su popularni u urbanim centrima Vanuatua.^[1]

Skulpture napravljene u ceremonijalne svrhe uglavnom su visoke figure i lutke u prirodnoj veličini (većinom muškaraca), kao i lica, te maske isklesane od drveta, gline i kamena. Vanuatu je također prepoznatljiv po nizu tradicionalnih zanata. Neki od njih su: pravljenje ogrlica od školjki, zvečki za gležnjeve, kapa i ukrasa za glavu od perja i svinjskih kljova, gradnja minijaturnih kanua, te oružja poput lukova, strijela, toljaga i kopalja. Žene su pravile ceremonijalne zdjele i posuđe, koje je uglavnom bilo u obliku ptice ili ribe. Ručno rađene korpe i prostirke od pandanusa i buraoa (divljeg hibiskusa) također su dio kulturnog naslijeđa zemlje.^[1]^[2] U Vanuatuu, lobanje preminulih osoba postale su primarni element i motiv izrade figura poznatih kao rambaramp. Ove figure predstavljale su zamjensko tijelo, izrađeno od bambusa, gline i biljnih vlakana, koje je bilo oslikano motivima karakterističnim za određeni klan. Ne zna se da li rambaramp ima za cilj da vjerodostojno prikaže fizički izgled preminule osobe. Međutim, pripadnici zajednice mogli su jasno prepoznati identitet figure zahvaljujući obrascima oslikanim na lobanji i tijelu. Ti obrasci bili su usko povezani sa društvenim statusom osobe na osnovu koje je figura napravljena. Rambaramp figure rađene su za muškarce najvišeg društvenog ranga, najčešće poglavice ili ratnike, čime su služile kao simbol prestiža, moći i kolektivnog pamćenja bitnih osoba unutar zajednice.^[3]^[4]