Dio perdona... io no!

cinta de 1967 dirichita por Giuseppe Colizzi
Dio perdona... io no!
Títol Dio perdona... io no!
Póster d'a cinta.
Póster d'a cinta.
Ficha tecnica
Dirección Giuseppe Colizzi
Aduyant de dirección Silvana Mangini Colizzi
Dirección artistica Gastone Carsetti
Luis Vázquez
Producción Enzo D'Ambrosio
Guión adaptau Giuseppe Colizzi
Basau en una historia de Giuseppe Colizzi
Musica Carlo Rustichelli
Soniu Carlo Consolini
José Nogueira
Fotografía Alfio Contini
Montache Sergio Montanari
Vestuario Marilù Carteny
Maquillache Isabel Mellado
Alvaro Rossi
Efectos especials Dino Galiano
Alfredo Segoviano
Actors Terence Hill
Frank Wolff
Bud Spencer
Gina Rovere
José Manuel Martín
Luis Barboo
Tito García
Frank Braña
Joaquín Blanco
Antonietta Fiorito
Paco Sanz
Franco Gula
José Canalejas
Bruno Arie
Remo Capitani
Antonio Decembrino
Juan Olaguibel
Giovanna Lenzi
Roberto Alessandri
Giancarlo Bastianoni
Rufino Inglés
Arturo Fuento
José Terrón
Color Technicolor
Techniscope
Datos y cifras
País(es) Italia
Espanya
Anyo 1967
Estreno 31 d'octubre de 1967 Italia[1]
24 de chulio de 1968 Espanya[1]
Chenero(s) Cine de western
Cine de drama
Idioma(s) Italiano
castellano
Companyías
Productora(s) Crono Cinematografica
Productores Exhibidores Films Sociedad Anónima
Distribución Indipendenti Regionali
Estudio(s) Elios Studios
Presupuesto 300.000 dólars
Succesión de cintas
Succedida por I quattro dell'Ave Maria (1968, Giuseppe Colizzi)
Informacions en bases de datos especializadas:

Dio perdona... io no! (títol orichinal en italiano, en aragonés Dios perdona... yo no!, estrenada en Aragón con o títol de Tú perdonas... yo no) ye una cinta de cine de western (un "spaghetti western") dramatico dirichida por Giuseppe Colizzi estrenada l'anyo 1967 coproducida por o cine italiano y lo cine espanyol, dirichida por Giuseppe Colizzi seguntes un guión adaptau por Giuseppe Colizzi (basau en una historia d'él mesmo), con una banda sonora orichinal de Carlo Rustichelli, una dirección de fotografía d'Alfio Contini, una producción cinematografica d'Enzo D'Ambrosio ta las productoras Crono Cinematografica y Productores Exhibidores Films Sociedad Anónima y un elenco d'actors d'o cual en fan parte, entre d'atros, Terence Hill, Frank Wolff, Bud Spencer, Gina Rovere, José Manuel Martín, Luis Barboo, Tito García, Frank Braña, Joaquín Blanco, Antonietta Fiorito, Paco Sanz, Franco Gula, José Canalejas, Bruno Arie, Remo Capitani, Antonio Decembrino, Juan Olaguibel, Giovanna Lenzi, Roberto Alessandri, Giancarlo Bastianoni, Rufino Inglés, Arturo Fuento y José Terrón. Ye la primer cinta d'una trlochía de cintas, que continó con I quattro dell'Ave Maria (1968, Giuseppe Colizzi) y La collina degli stivali (1969, Giuseppe Colizzi).

Cat Stevens, clamau "Doc", ye un pistolero y chugador de cartas. Bella nueit troba a un antigo conoixiu, Hutch Bessy, clamau "Earp", que agora treballa ta una companyia de seguros y investiga lo robo de 300.000 dólars. Os autors d'o robo asaltoron un tren y roboron l'oro que transportaba en asasinando a los pasachers, pero Earp conoix os escaicimientos porque un unico hombre sobrevivió a l'ataque. Earp sabe que nomás que un solo hombre ye capable d'organizar un asalto tan complexo como iste de no estar Bill Sant'Antonio, pero lo problema ye que iste fa 10 meses que ha muerto, casualment a mans de Doc, y iste ye lo motivo de que Earp l'haiga buscau. Earp interroga a Doc y descubre que en realidat Bill heba feito servir a Doc ta fer creyer que heba muerto y asinas fuyir con toz os diners d'os succesivos robos cometius sin dar parte a denguno- A la vegada, os hombres de Bill, convencius de que Doc l'ha matau, lo persiguen terne que terne. Doc y Earp marchan en busca de Bill cadaguno por separau, y plegan por separau enta lo puesto a on ha amagau os diners d'o zaguer robo. Tanimientres, malas que han conseguiu amagar éls o botín, son capturaus y Bill busca que li confiesen a on ye ixe botín. Atamas d'ixo, tornan a fuyir y se prepara lo duelo final entre toz tres, Doc, Earp y Bill.

A cinta s'ambienta en bel momento indeterminau d'o sieglo XIX en bel puesto de l'ueste d'Estaus Unius tamién sin determinar, y las suyas escenas se filmoron en Almería, Polopos, Rioja,[nota 1] Rodalquilar, Sierra Alhamilla y Tabernas (Andalucía) en Espanya, amás d'en os Elios Studios en Roma (Lazio) en Italia.[2]

Dio perdona... io no! ha recibiu bel premio, encara que no se tracta d'un premio cinematografico d'os mas conoixius u destacaus d'o panorama cinematografico internacional.

Actor Papel Notas
'

Se veiga tamién

editar
  1. En o barranco de Balsicas de Alfaro, a on se i han rodau a-saber-lo de cintas.

Referencias

editar

Vinclos externos

editar